Wynurzenia

[Krzysic4 czarno bialym]

Chciałbym by ktoś odgonił
Słowem lub prostym gestem 
Postępującą depresję 

 

Tymczasem białe zielone niebieskie
Jak m&msy by rozpuścić myśli 

Kim jestem 
 

W chemicznej iluzji 
W potwornym uśmiechu 
Wykrzywionych kącików

 

Tonę z dłonią na ustach 
przecież dawno zapomniałem
Jak rozmawiać
 

 

 

Edytowane 4 Stycznia 2019 przez Marcin Krzysica (wyświetl historię edycji)

[Maria_M]

Super! Wynurzenia :) 

[Iwa-Iwa]

podoba się, pozdrawiam!!!!!!!!!!!!

[Gość]

Poważnie?

[Krzysic4 czarno bialym]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ale że o co kama.

 

Dzięki Maria i Iwa 

[Kobra]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Smutnie.

[beta_b]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Kosmetyka, jeszcze coś mi mało, ale nie wiem czego. bb

[Justyna Adamczewska]

Marcinie, ja na razie tyle napiszę:

 

Życie wiedli bajkowe, bo oboje stracili mowę.  To cytat z mojego wiersza 

 

 

A to Twój wiersz, fr. 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Jeszcze powrócę. 

[Gość]

Pytam czy poważnie, bo nawet przy moim poczuciu humoru ,to temat Depresji zwala mnie z nóg.

Dokładnie wiem jak się ją Je. 

 

[Krzysic4 czarno bialym]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie chciałem 

 

Przekroczyłem 

Rubikon bezsenności 

Jednorożce trolle dziady 

 

Płynie rwąca rzeka myśli

Unosi diazepam

Byle dalej od brzegu

 

 

[Kobra]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Serio, jest źle?

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ten wiersz oddaje zaledwie 20%. Kiedyś napisałam o niej wiersz i opublikowałam na swoim portalu. Ktoś kto sam mówił o Swojej tak się przestraszył mojej, że musiałam zdjąć wiersz :)

 

Przeczytałam go po roku. Byłam w szoku przez kilka tygodni. Koszmar.

[WarszawiAnka]

Myślę, że nie ma obaw, @Marcin Krzysica , to Marcin, a Peel - to Peel. Mam nadzieję...

Ale to prawda, że można "słowem lub prostym gestem" odgonić depresję i aż dziw bierze, że osób, które mogą to zrobić, a nawet są o to proszone - na to nie stać...

 

Dużo by mówić - to temat-rzeka.

 

Pozdrawiam

[WarszawiAnka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Ty też masz rację.

 

 

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Najgorsze są myśli. Nie wiadomo skąd się biorą. Czy człowiek naprawdę może Wyprodukować aż tyle myśli?  Jak rwący potok, zaczyna się od jednej kropli i płynie...płynie nieprzerwanie. A jeśli się aktywnie pracuje zaczyna się koszmar. Nie umiałam ich nigdy przerwać ale pomogło siadanie naprzeciwko okna, wybranie sobie stałego nieruchomego punktu i wpatrywanie się w niego. Kubek herbaty w dłoni i z zegarkiem w ręku obowiązkowo 30 minut beznadziejnego gapienia się w okno 3 razy dziennie. Nie staralam sie myśleć, rozwiązywać, zatrzymywać tylko po prostu obserwować  jak płyną po wodzie w formie zeszchłych lisci. Po jakimś czasie stwierdziłam ze raptem przestałam się kręcić w karuzeli myślenia. To taka technika z KBT.  

[WarszawiAnka]

...a skoro już tak się wynurzamy, to wyznam, że napisałam kiedyś przerażający wiersz, który później zniszczyłam. 

Pamiętam go do dziś, ale nie odtworzyłabym go, nigdzie nie opublikowała i się do niego nie przyznała...

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Myślę, że każdy ma podobne doświadczenia.

[WarszawiAnka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

To prawda - myśli są najgorsze, ale, niestety (a może - stety?), wiadomo skąd się biorą.

Ten pomysł na bezmyślne siedzenie i przeczekiwanie natłoku myśli wydaje się jednak dobry...

 

Pozdrawiam

[Maria_M]

Nie wiem, co Wam się nie podoba w Wynurzeniu Marcina, przecież podmiot liryczny jest autentyczny, szczery aż do bólu. Uważam, że to zaleta poezji, a nie wada. Ale to tylko moje zdanie.

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

O! Skąd wiesz? Są różne oblicza depresji. Ale od sedna wiersza Mrcina odbiegamy, tu jego wiersz jest najważniejszy w tym momencie. Nieprawdaż?