dzisiaj o świcie

[Jemall]

Dzisiaj o świcie zbłękitniała moja jucha,
a broda zaplotła się w loki, jak u mędrców.

Zauważyłem, że ci ze wschodu są jacyś dziwni, nieokrzesani.

 

U kosmetyczki odkrywam kolejne pokłady carskiej świadomości.
Nie szukam winnych prawd,
układam na stosie złote orzechy kredytu,
w wolnej przestrzeni upycham napiwki
i w zamian za to, jakby za karę,
targuję się od pięć groszy za jajko
z koszyka wyłożonego liściem winorośli.

 

Błękit pokrywa kolejno ściany, okna
 i podłogę mojego mieszkania.
Tylko w lustrze odbija się 
jeszcze przezroczysty

odcień lodu.

Edytowane 13 Grudnia 2018 przez Jemall (wyświetl historię edycji)

[jan_komułzykant]

chód z wiersza bije, jak ten duch carycy Katarzyny na jednej z komisji i "ukadajom się te zote orzechy kredytu" w jednom, spojnom caość, ącznie z tom brodom zaplotom, zaplotniętom. Niedobrze, oj niedobrze, a wiersz dobrze bardzo dobrze, z takom wyrazistom bękitnom acz transparentnom powokom.

 

[beta_b]

Bardzo dobry tekst. Wyraźny, czytelny, konkretny. Takich chcę więcej. bb

[Jemall]

Pracuję nad narracją,  staram się pisać bardziej przejrzyście. Miło, że działa. 

[Maria_M]

Czyźby zamach na prozę poetycką? Podoba mi. 

[ania mila milewska]

podoba mi się, bardzo:)