Ballada o śmierci która siebie się boi

[Waldemar_Talar_Talar]

śmierć nie puka 

kiedy chce drzwi

otwiera nie czeka

aż ją poproszą

 

włazi na chama

bez ceregieli tu

i tam patrzy wie

czego szuka

 

a gdy już znajdzie

mowę zaczyna

że to nie tak jak

ten ktoś myśli

 

nie z własnej woli

do niego przyszła

wysłał ją tu ten

co wyżej mieszka

 

tłumaczy że ona

nic temu nie winna

że swą prace musi

jak każdy wykonać

 

jak nie to z głodu

może  umrzeć 

a tego naprawdę

nie chce widzieć

 

Edytowane 2 Grudnia 2018 przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)

[iwonaroma]

ta śmierć - niewiniątko ;)

 

(popraw sobie Waldemarze "może")

 

pozdrowienia

[Waldemar_Talar_Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam serdecznie - już poprawiłem  -  jakoś tak wyszło.

Dziękuje za przeczytanie - uśmiecham się do tej niewinności 

oraz to twego głosika.

                                                                                                                    Radości życzę.

Edytowane 2 Grudnia 2018 przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)

[Alicja_Wysocka]

Heh, przypomniałeś mi bajkę J.I. Kraszewskiego,

pt.

Dziad i baba

 

Był sobie dziad i baba,
bardzo starzy oboje.
Ona kaszląca, słaba,
on skurczony we dwoje.

Mieli chatkę maleńką,
tak starą jak oni.
Jedno miała okienko
i jeden był wchód do niej.

Żyli bardzo szczęśliwie,
spokojnie jak w niebie.
Czemu ja się nie dziwię,
bo przywykli do siebie.

Tylko smutno im było,
że umierać musieli,
że się kiedyś mogiłą
długie życie rozdzieli.

I modlili się szczerze,
aby Bożym rozkazem,
kiedy śmierć ich zabierze
brała oboje razem.

„Razem! to być nie może,
ktoś choć chwilą wprzód skona”
„Byle nie ty nieboże”,
„Byle tylko nie ona”.

„Wprzód umrę - woła baba -
jestem starsza od ciebie,
co chwila bardziej słaba,
zapłaczesz na pogrzebie”.

„Ja wprzódy, moja miła,
ja kaszlę bez ustanku
i zimna mnie mogiła
przykryje lada ranku”.

„Mnie wprzódy” „Mnie, kochanie”.
„Mnie mówię” „Dość że już tego,
dla ciebie płacz zostanie”.
„A tobie nic? Dlaczego?”

I tak dalej i dalej,
jak zaczęli się kłócić,
tak się z miejsca porwali,
chatkę chcieli porzucić.

Aż do drzwi
„puk” powoli.
„Kto tam?”
„Otwórzcie proszę,
posłuszna waszej woli,
śmierć jestem - skon przynoszę”.

„Idź babo drzwi otworzyć!”
„Ot to: idź sam, ja słaba,
ja pójdę się położyć”,
odpowiedziała baba.

„Fi! śmierć na słocie stoi
i czeka tam nieboga”,
„Idź otwórz z łaski swojej”,
„Ty otwórz moja droga”

Baba za piecem z cicha
kryjówki sobie szuka,
dziad pod ławę się wpycha,
a śmierć stoi i puka.

I byłaby lat dwieście
pode drzwiami tam stała,
lecz znudzona nareszcie
kominem wleźć musiała.

:)

 

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj Alicjo - miło cię widzieć  - a bajka mnie ucieszyła mimo

że o śmierci - a zresztą co tu mówić nasze życie też jest bajką

tylko nie wszyscy ją rozumieją...

Dziękuje za przeczytanie - serdeczności ci życzę i ciepełka.

 

[Patryk Robacha]

@Waldemar_Talar_Talar

 

Waldku, ja bym usunął ostatnią strofę. Nadaje zbyt dużej oczywistości. 

 

Pozdrawiam

[Waldemar_Talar_Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj Patryku - dziękuje za czytanie oraz serduszko - mówisz że ostatnia 

nadaje zbyt dużo rzeczywistości - wydaje mi się że wierszyk by dużo stracił

na ważności  ponieważ w niej jest cały sens że śmierć  sama siebie się boi.

Jeszcze raz dzięki.

                                                                                                                           Pozd.

Edytowane 2 Grudnia 2018 przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)

[Waldemar_Talar_Talar]

@Silver - dziękuje.

                                                                                   Pozd.

[Tom Tom]

Waldku, bardzo podoba mi się jak uporządkowałeś ten wiersz, a poza tym przyjemnie czyta się tak łagodną opowieść o rzeczach nieprzyjemnych. Oswajasz lwa. :)

 

Pozdrawiam 

[Waldemar_Talar_Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam -   dziękuje za przeczytanie i serduszko czyli głosik.

Bardzo ucieszył mnie twój komentarz.

                                                                                                                                          Pozd.

[Czarek Płatak]

Zawsze podobał mi się motyw pojawiający się w legendach i podaniach o tym jak to jakiś wojak, albo inny Jaśko ze Śmiercią w kości wygrał, czy inszym jałowymś sposobem okpił. 

Pozdrawiam 

[Waldemar_Talar_Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj Czarku - cieszy mnie że takie motywy się podobają.

Dziękuje za to że czytałeś oraz komentarz.

                                                                                                                  Pozd.