Rozważanie

[evicca]

Dlaczego boję się marzeń?

To przecież nic nie kosztuje.  

A gdyby się miały zdarzyć,  

czy szczęście wtedy poczuję?

 

A może będę niesyta, 

nie będę umiała docenić,  

po więcej wyciągnę ręce, 

a los się na gorsze odmieni? 

 

Edytowane 30 Grudnia 2018 przez evicca (wyświetl historię edycji)

[Parasol]

bo najgorszy ze wszystkiego jest strach ;-)

[evicca]

Tak

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak jest

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Maria_M]

Można by było podsumować jednym zdaniem: I chciałabym i boję się. 

Postawa jaką reprezentuje PL jest trochę infaltywna, zakołowana, trudno odgadnąć z czego wynika? Może z niepewności, niezdecydowania,  a może Bohaterka sama nie wie, czego chce? Jak kapryśne, rozwydrzone dziecko?

Pozdrawiam :) i do następnego

[evicca]

 

Tak, znam kilka takich  osób i stąd pomysł na ten wiersz. Pozdrawiam serdecznie :)

[Oxyvia]

Dobry wiersz.

Ja myślę, że każdemu zdarzają się takie chwile, kiedy "chciałby i boi się" - bo mu nie wyjdzie, bo spotka go ból i rozczarowanie, bo on się nie nadaje do tego, więc nawet nie będzie próbował...

A kiedy już coś się spełni, to okazuje się, że to nie to, że chciałoby się coś lepszego, że to jest inaczej, niż człowiek sobie wyobrażał - i też jest rozczarowany.

Ja czasami coś takiego przeżywam. Chociaż, @Maria_M, nie czuję się rozwydrzona. Infantylna? - może czasami tak. :) A któż nie jest chwilami dziecinny? :)))

[Parasol]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

kto z nas nie jest kapryśnym, rozwydrzonym dzieckiem niechaj rzuci kamieniem ;-)

[Deonix_]

Niezły wiersz, spodobał mi się,

mimo że za rozprawkopodobnymi nie przepadam.

 

Ważną kwestię tu poruszyłaś.

 

Identyfikuję się z Peelką,

mnie marzenia też napawają pewnymi obawami,

wcale nie rzadko.

 

Pewnie zależy to od osobowości i doświadczeń życiowych.

Osobiście odnoszę nieodparte wrażenie, że taka postawa może być efektem nieśmiałości

i "poparzeń" z niej wynikłych w ciągu życia, niekoniecznie jest to wynik niezdecydowania.

Doświadczenia życiowe niekiedy potrafią sprawić, że człowiek nawet w marzeniach staje się ostrożny.

 

Pozdrawiam :)

[Deonix_]

Oprócz tego, pozwolę sobie dopowiedzieć, że spełnianiu marzeń towarzyszy -

- najzwyczajniej w świecie - stres.

Powiązany z radosnym wydarzeniem, ale mimo wszystko :)

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Oxyvio, tego nie napisałam. Tu już wyciągnęłaś wnioski. Ja tylko scharakteryzowałam PL opierając się na informacjach z wiersza i nawet nie dokonałam oceny, bo uważam, że nie mam prawa mówić czy to dobrze, czy żle być od czasu do czasu jak rozwydrzone dziecko. Życie mnie nie rozpieszczało, więc nie pozwalam sobie na rozwydrzenia, marudzenia, narzekania, natomist elementy infantylniści same z wiekiem się pojawiają. 

Sama przyznasz, że PL jest wyraźnie wycofany i  bojaźliwy. Ale dlaczego, to już inna sprawa, nie wnikałam jaka może być ku temu przyczyna/ przyczyny. Jeżeli ktoś się tak zachowuje, to może być spowodowane wieloma czynnikami.

Ale się rozpisałam, już kończę, mam nadzieję, że jasno wyjaśniłam moje stanowisko.

Pozdrawiam :)

 

[TomaszT]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

więc nigdy nie bój się marzeń

bo one nic nie kosztują

 

a jeśli fantazje się zdarzą 

podwójne szczęście poczujesz

 

nikt przecież nie wie co będzie

bo nigdy nie mamy dosyć

 

nawet z marzeniem w ręce

zawsze czujemy niedosyt

..........................

 

Mnie się podoba 

twój tekst

 

TT/

 

 

 

 

[evicca]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A mnie Twój.  Dziękuję

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak jest

[TomaszT]

On istnieje zawsze

  i kto wie czy własnie to nie jest 

  ciekawe 

  niepewność, strach i rodzaj 

  wyjaśnienia

- klamry spinającej

, owszem - nie zawsze 

  zgodnie z oczekiwaniem

, ale przecież takie 

  jest życie

 

TT/

 

[Gość]

Wiersz o ostrożności, takim asekuracyjnym podejściu. Bardzo często się słyszy: nie będę mówić, żeby nie zapeszyć.....  Tu ta ostrożność jest ogromna... autor boi się nie tylko mówić, ale nawet myśleć, marzyć....

Edytowane 29 Listopada 2018 przez Gość (wyświetl historię edycji)

[evicca]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie autor, a podmiot liryczny.  To, że autor napisał jakiś wiersz,  nie znaczy,  że opisuje w nim siebie.  Dziękuję za uwagi.  

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ok... tak... dziekuję :)

[evicca]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie ma za co. Wyznam,  że ja akurat uwielbiam marzyć

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ale ja przecież nie mam do Ciebie żadnych pretensji! :)))

Buziaki.

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Buziaki :)