Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

szare mieszkanie s pokojem i stołem

Michał Kowalski
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Michał Kowalski

Michał Kowalski

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Tkwimy na przeciwnych rogach
okrągłego stołu.
stół jest bardzo duży.
bardzo dobrze dzieli.

Nerwowo trzymam się blatu.
wbijam białe palce
w stoicyzm dębiny.

Zmęczone źrenice
szare czarne lufy
mierzą się wzajemnie.

*

Szczotką do kibla grzmocę w stół.
przez łzy i zęby syczę
kochaj kochaj.

Ona_Kot

Ona_Kot

Opublikowano
Opublikowano

piękne!

mam kilka pytań:
*gdzie okrągły stół ma rogi?
*szare źrenice?
*kropki, po co? (ale nie aż tak "po co?" żeby nie zachwycała całość)
* s pokojem - to zdaje się specjalnie? w tytule?

pozdrawiam

Klaudiusz

Klaudiusz

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


odpowiem za Autora :DD
to oczywiscie celowo bylo... i ja kupuje takie jakie jest..
a rogi okraglego stolu (ze wszystkimi alegoriami odniesieniami i kontekstami) to juz nawet bardzo... :))

:))
pozdr
Jacek_P.

Jacek_P.

Opublikowano
Opublikowano

Ach! S-pokój tchnie z tego wiersza, gęsty i zawiesisty.
Kwadraturą koła powiewa w sposób wspaniały.
Szczotką klozetową w stół - Szczyt obrazoburstwa!
Dębina wszystko wytrzyma.
Puenta super!
Do Ulubionych, do Almanachu.
Brawo!
Pozdrawiam bardzo.
Ja.

Witold Marek

Witold Marek

Opublikowano
Opublikowano

Gwiazdka musi bardzo dużo wytrzymać - tak czuję :)

Umiejętność napisania ciągiem-ruchem o tym, co zawieszone (w sensie: przyczajone). Trzecia zwrotka najoczywistsza - ale nic nie razi, bo "mierzenie się" zdecydowanie na swoim miejscu.

Pozdrawiam.

Rintrah

Rintrah

Opublikowano
Opublikowano

nie kupuje, nie biore za dpolata... po co w ogole np. 3ci wers? wbija sie palce czy paznokcie? bom zglupial... po syczeniu moze cudzyslow, albo jakis znak sugerujacy, np ":" ? tytul tez wcale a wcale...

niemniej regards ;-)

pees. przyznaje, pomysl ciekawy, jeno wykonanie jest takie...

Jacek_P.

Jacek_P.

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


To może ja odpowiem.
1. Trzeci wers: stół jest bardzo duży. Chodzi o dystans dzielący Peela od Obiektu. Mogłoby też być długi, ale wtedy kłóciłoby się z okrągłością.
2. Paznokcie wbija się delikatnie. Następnym stadium są palce.
3. To wcale nie musi być dopowiedziane, że to Peel syczy. Do interpretacji. On może po prostu syczeć syczliwie, (antonim do "życzliwie"), a "kochaj kochaj" może być tylko w myślach. Więc po co cudzysłów?
4. A tytuł - jak obraz namalowany - sytuacyjny, z podtekstem.
Dla mnie w dziesiątkę.
Pozdrawiam
Ja.
Rintrah

Rintrah

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


To może ja odpowiem.
1. Trzeci wers: stół jest bardzo duży. Chodzi o dystans dzielący Peela od Obiektu. Mogłoby też być długi, ale wtedy kłóciłoby się z okrągłością.
2. Paznokcie wbija się delikatnie. Następnym stadium są palce.
3. To wcale nie musi być dopowiedziane, że to Peel syczy. Do interpretacji. On może po prostu syczeć syczliwie, (antonim do "życzliwie"), a "kochaj kochaj" może być tylko w myślach. Więc po co cudzysłów?
4. A tytuł - jak obraz namalowany - sytuacyjny, z podtekstem.
Dla mnie w dziesiątkę.
Pozdrawiam
Ja.

1. to w takim razie po co wers czwarty? bo to powtarzanie tego samego.
2. stadium? to jakis zart? czy za duzo scen z filmu pt. "Indiana Jones"?
3.
trupią się naprzeciw i głaszczą spuść
dziecko pokraczne wciąż łkają.
Gdzie tu sens? dopiero przy cudzyslowiu sie moze pojawic. tak samo jak i w tekscie. Albo sie z interpunkcji itepe rezygnuje calkiem, albo trzyma sie konsekwentnie... podobno :P
4. tytulu nie kupie, z przekory, za jego dlugosc i efekciarstwo ;-)

regards.
Jacek_P.

Jacek_P.

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


1. Nie powtarzanie, tylko dopowiedzenie. Niekonieczne, ale możliwe i sensowne.
2. Jeżeli na stwierdzenie, że komuś nogi wrosły w ziemię, prostujemy, że nie nogi, tylko stopy, rozmówca ma prawo uznać, że się czepiamy. Indiana Jones - Fakt. Ten się znał na żartach.
3. Cudzysłów, jak już to powiedziałem, tutaj jest zbędny, bo jego brak stwarza możliwość szerszej interpretacji. Jeżeli chodzi o interpunkcję, to przyznaję rację - możnaby wyrzucić wszystkie kropki i duże litery. Co do konsekwencji trzymania się - w wierszach istnieje daleko posunięta dowolność interpunkcyjna.
4. Jedni lubią długie i efektowne, inni krótkie i wyblakłe.
5. Kończę tę dyskusję, jako że nie widzę sensu dalszego kontynuowania. To już zaczyna być rozmowa o wyższości Świąt Bożego Narodzenia nad Świętami Wielkiej Nocy.
Pozdrawiam.
Ja.
Rintrah

Rintrah

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


1. Nie powtarzanie, tylko dopowiedzenie. Niekonieczne, ale możliwe i sensowne.
2. Jeżeli na stwierdzenie, że komuś nogi wrosły w ziemię, prostujemy, że nie nogi, tylko stopy, rozmówca ma prawo uznać, że się czepiamy. Indiana Jones - Fakt. Ten się znał na żartach.
3. Cudzysłów, jak już to powiedziałem, tutaj jest zbędny, bo jego brak stwarza możliwość szerszej interpretacji. Jeżeli chodzi o interpunkcję, to przyznaję rację - możnaby wyrzucić wszystkie kropki i duże litery. Co do konsekwencji trzymania się - w wierszach istnieje daleko posunięta dowolność interpunkcyjna.
4. Jedni lubią długie i efektowne, inni krótkie i wyblakłe.
5. Kończę tę dyskusję, jako że nie widzę sensu dalszego kontynuowania. To już zaczyna być rozmowa o wyższości Świąt Bożego Narodzenia nad Świętami Wielkiej Nocy.
Pozdrawiam.
Ja.


1. Ooo wlasnie, to mialem na mysli, dlatego trzeci wers uwazam za pomylke, bo i po co mowic cos, co sie dopowiada?
2. W "Indianie" najpierw wbijali paznokcie, pozniej palce, na samym koncu wyjmowali serduszka. A stwierdzenie "nogi wrosly w ziemie" jest nie na miejscu, to tak jak "zgrabialy mi rece", ja natomiast nigdzie nie slyszalem "wbijac palce"(poza Indiana), czy juz jestem ignorantem?
3. Jakiej szerszej interpretacji, gdzie? dla mnie wprowadza zamieszanie... jaka Odbiorca(alias Ty) widzi druga warstwe wiersza dzieki pominieciu ""?
4. Efektowne? gdzie efekt? dla mnie osobiscie efekciarstwo, jak mowilem, o "s pokojem" sie glownie rozbiega. Krotkie nie znaczy wyblakle... prosze mi wierzyc, albo prosze poczytac troche dobrej poezji wspolczesnej ;)
5. a zatem fin? Wesolych majowek, coby zejsc moze kilka metrow ponizej Boga ;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Poet Ka
      mleczarka

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Sylwester_Lasota dzięki serdeczne

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Poet Ka
      Przyprawa :)

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Achilles_Rasti   róża luksemburska   skąd wiesz że chwast nie pragnie być różą pyta róża   jestem różą a róża to róża nie szafran złoty przecie    pamiętaj Berlin mówiła  Róża która już nie różą była a workiem kości       
    • Achilles_Rasti
      Przyprawa :)

      Przez Achilles_Rasti · Opublikowano

      Otwieram skrzynkę Kwiaty i zioła   Pomyślałem, że mają łatwiej Roślina wie, czego chce   Nie udaje róży Nie próbuje być miętą Jest   A Ty? Ciągle pytasz, kim jesteś   Więc kim jesteś? Kwiatem? Ziołem?   Czy przyprawą do cudzego życia?   Odpowiesz kiedy zakwitniesz   Byle nie sztuczną rośliną.
    • Sylwester_Lasota
      Rudyard Kipling - Droga przez Las (The Way through the Woods)

      Przez Sylwester_Lasota · Opublikowano

      Niezwykle ciekawy ten wiersz, ale przede wszystkim dziękuję za wyjaśnienia. Już miałem googlować co ten leszy znaczy

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      . Mówiąc szczerze, do tej pory wydawało mi się, że Anglicy nie znają takiego zawodu jak leśniczy, ale nigdy nie drążyłem tematu, więc nie będę się upierał. Napisałem, że wiersz jest dla mnie ciekawy z dwóch powodów. Po pierwsze, jest taka teoria, że wystarczy siedemdziesiąt lat od momentu zaprzestania ludzkiej działalności na Ziemi, żeby natura wróciła do pierwotnego stanu, a widząc, co się dzieje np. w okolicach Czernobyla, nietrudno w to uwierzyć.  Zadziwiająca zbieżność lat tej teorii i tych podanych w wierszu. Po drugie, znam bardzo podobną drogę w polskim lesie. Była tam kiedyś wieś, ale na początku XX w. została relokowana przez władze carskie. Pozostała po niej droga, która jeszcze funkcjonowała w czasach mojego dzieciństwa. Potem jednak, z jakiegoś powodu zmieniono jej przebieg i w tej chwili ktoś, kto nie zna tej historii, nigdy nie odgadł by, którędy wcześniej biegła. Przychodzi mi też do głowy trzeci powód. I ma on właśnie związek tymi relokowanymi wsiami. Mam mianowicie takie niejasne przeczucie, że ich wspócześni mieszkańcy mają raczej mgliste pojęcie o losach swoich przodków, chociaż ta pamięć jeszcze gdzieś tam się tli. W związku z tym zastanawiałem się kiedyś, jak długo trwa pamięć społeczna (jeśli nie jest spisana) jakieś grupy ludzi, np. wioski. Doszedłem do wniosku, że przeważnie są to trzy pokolenia. Ludzie w przytłaczającej większości przypadków nie znają imion swoich pradziadków, nie mówiąc już o historii ich życia. Siedemdziesiąt lat, to może być wiek jednego człowieka, ale jest to też czas, w którym przychodzą na świat trzy generacje. Gdy ta pierwsza odchodzi, pamięć zaczyna zanikać, czyli droga w lesie zarasta. Nie wiem, może to zbyt daleko posunięta metafora, coś czego autor nie miał na myśli, ale wiersz wzbudził we mnie taką refleksję. Co do lasów w Wielkiej Brytanii, to, pomimo tego, że okrutnie je wykarczowano, to jednak jakieś niedobitki się pozostały. Ja znam np. Thetford Forest. Też spory, piękny zagajnik.   Pozdrawiam  
    • Poet Ka
      Zagięcie czasu. Mikroopowieść.

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      Zagięcie czasu. Mikroopowieść.   Balbina Kowalska stanęła przed brązową toaletką z trzyczęściowym lustrem. Przymierzyła broszę w kształcie ważki, którą dostała miesiąc wcześniej od Karolka Olszewskiego na klasowe mikołajki.   Odsłoniła pomarańczowo-zieloną zasłonkę, żeby popatrzeć na duże, mięciutkie płatki śniegu spadające wolno jak leniwce zsuwające się z drzewa po zaśnięciu. Roztarła oko, rozmazując wokół czarną maskarę marki Celia. Szykowała się świetna biba pod nieobecność rodziców.   Dorośli mieli się bawić na balu karnawałowym, a młodzież w mieszkaniu.   W pewnym momencie spojrzała w lustro, a widok w nim zaczął się zmieniać detal po detalu, szczegół po szczególe. Najpierw kolory były nasycone, później przybrały tonacje od czarnego, poprzez szary, do białego, następnie przeistoczyły się w sepię, aż w końcu zmieniły się w gamę barw tak czystą, że trudno to sobie było wyobrazić.   Żyrandol, tapety i meble nabrały starodawnego blichtru oraz połysku. Mała przezroczysta buteleczka perfum "Być może. Paris" zmieniła kształt na porcelanową baryłkę z dyfuzorem w kształcie woreczka firmy Guerlain. Usłyszała szelest falban taftowej sukni, w którą była ubrana, poczuła z tyłu drgania szkieletu tiurniury.„Kurczę – pomyślała Balbina – tak samo jak w Godzinie pąsowej róży. Ale jak sobie ta Anda wtedy poradziła? Szkoda, że nie czytałam uważnie, teraz zupełnie nie wiem, co robić! Ach. Eureka! Stary zegar!”. Przekręciła się na bok na łóżku z ekscytacją i otworzyła oczy...

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...