Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Oda do miłości

AgnieszkaMikula

Przez AgnieszkaMikula
w Poezja śpiewana

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

AgnieszkaMikula

AgnieszkaMikula

Opublikowano
Opublikowano

Chadzam tu, chadzam tam

Okrutnie sam

 

Szukam cię

Pod mokrymi liśćmi 

Parkowych drzew

Bezskutecznie

 

Bywam tu, bywam tam

Ciągle sam

 

Szukam cię

Wśród barwnego tłumu

I kolorowych liści

Tęsknię

 

Biegnę tu, biegnę tam

Bez sensu sam

 

Szukam cię

Nie poddam się!

 

2
TomaszT

TomaszT

Opublikowano
Opublikowano

A może to wszystko mi się przyśniło...     (parafr. K.I.G.)

Przecież oni mieli nie odchodzić

 

Znów - myślę - ważny i trudny temat

 

Bardzo dobry tekst 

Piszesz otwarcie, a to nie jest łatwa sprawa.

Jednak tylko otwarty tekst jest prawdziwy,

oddający istotę i wagę tematu.

 

Pozdrawiam

 

T/

 

 

 

 

 

 

WarszawiAnka

WarszawiAnka

Opublikowano
Opublikowano

Prosty, ale ciekawy. Przyjemnie się czyta, choć temat niełatwy... Ale:

 

"Jeszcze zdążymy w dżungli ludzkości siebie odnaleźć, 
Tęskność zawrotna przybliża nas. 
Zbiegną się wreszcie tory sieroce naszych dwóch planet, 
Cudnie spokrewnią się ciała nam. "

 

Pozdrawiam

Maria_M

Maria_M

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo mi się podoba. Bardzo. Ładnie zobrazowałaś poszukiwania. Od razu zobaczyłam porzuconego psa w parku wśród kolorowych liści.

Biegnę tu, biegnę twm

Bez sensu sam

Pozdrawiam :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • viola arvensis
      substytut

      Przez viola arvensis · Opublikowano

      @Berenika97 rzeczywiście wiersz można zinterpretować na kilka różnych sposobów. Interesująca forma, głębia i złożoność- jak to często w Twoich utworach. Do wielokrotnego czytania i analizowania. Klasa!   Pzdr.  
    • jjzielezinski
      Polskim saperom

      Przez jjzielezinski · Opublikowano

      Dedykuję Wojskom Inżynieryjnym Wojska Polskiego i wszystkim dzielnym saperom, którzy nie raz, kładąc na szali swe własne życie, walczą o setki, tysiące żyć innych. 16 Kwietnia - Święto Wojsk Inżynieryjnych - Święto Sapera ------------------------------------- „Polskim saperom”   Kochani nasi polscy saperzy, Komu jak komu, ale im się wierzy, tłumaczy się, by młodzi przeżyli: że „polski saper się tylko raz myli” A kto nie pojmie lub przeinaczy, Niechże mu dobry Pan Bóg wybaczy, aby w ułamku życia istnienia do Nieba się dostał bez rozgrzeszenia Módlmy się dla nich o dar rozumu, aby Polaków strzegli od tłumu gdzie moc „atrakcji” jest wybuchowych, wśród niebezpieczeństw i imprez masowych. --------------------------- źródło zdjęcia:

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Poet Ka
      zbieranie światła

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Migrena

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Łukasz Jurczyk
      substytut

      Przez Łukasz Jurczyk · Opublikowano

      @Berenika97 "Szorowanie myśli do krwi". Świetna fraza. Obraz niemal fizycznego bólu przy próbie sterylizacji umysłu z obecności „jego”.    Szorujesz myśli. Czerwona woda i ból. Siebie też zmywasz.   Pozdrawiam
    • Łukasz Jurczyk
      Gdzie rdzewieją miecze: 65. Tunel

      Przez Łukasz Jurczyk · Opublikowano

      65. Tunel (narrator: Agrianin)   1.   Tunel wąski, pełzniemy w głąb brzucha ziemi.   2.   Nie widać końca, tylko plecy tego, który też się boi.   3.   Ktoś modli się szeptem. Jakby bał się, że bogowie usłyszą.   4.   Wychodzimy z jamy jak duchy głodne powietrza.   5.   Nagły cios — i wszystko, co ludzkie, pękło.   6.   Ciała splątane — żelazo kąsa, nie pytając o imię.   7.   Pierwszy miał brodę i pierścień – ugryzł mi dłoń, urwałem mu nos.   8.   Drugi był chłopcem strzelił raz, potem płakał – umarł na kolanach.   9.   Nad nami słońce — sędzia, którego nic nie obchodzi.   10.   Drzwi pękły z trzaskiem  – za nimi stare kobiety i dziecko z fletem.   11.   Nóż szukał drogi, ja tylko mu ufałem.   12.   Ogień miał kolor naszych płaszczów – tak paliliśmy dom po domu.   13.   Przez popiół szedłem, jakby to była dolina w moich górach.   14.   Ktoś krzyknął „dosyć!”. Za późno. To słowo przyszło za późno.   15.   Ciała na dziedzińcu. Jedno z twarzą jak moja.   16.   Przeżyłem — ale tam, pod ziemią, zostałem.   cdn.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...