koszmar

[Violetta Marszałek]

obudził mnie własny krzyk

zabierający nadzieję koszmar

plątał się po głowie

przeszywał mnie na wskroś

a wiatr szumiący za oknem

nie był w stanie go zagłuszyć

lęk towarzyszył mu uparcie

ściskając gardło grubym łańcuchem

łzy napływały do oczu

lęk chciał uwolnić się z ust

prosząc o pomoc ciszę

otaczającą mnie z każdej strony

a mrok muskając policzki

próbował stłumić strach

przed snem

który stawał się rzeczywistością

Edytowane 5 Listopada 2018 przez Violetta Marszałek (wyświetl historię edycji)

[jan_komułzykant]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

co najmniej czterech mnie/moje od razu można się pozbyć, tylko co dalej,

bo ten scenariusz jest już dość znany. Przydałaby się jakaś bardziej zaskakująca puenta.

Pozdrawiam.

[Krzysic4 czarno bialym]

własny krzyk

zabierający nadzieję koszmar

plątał myśli 

przeszywał na wskroś

a wiatr jęcząc na wpół otwartym oknem

potęgował lęk

i ściskał uparcie

za gardło grubym łańcuchem

a w oczach nabiegłych krwią 

myśl ostatnia nim zasnę 

 

" przeczytać jeszcze jedną kartkę" 

 

Edytowane 5 Listopada 2018 przez Marcin Krzysica (wyświetl historię edycji)

[Violetta Marszałek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@jan_komułzykant

Faktycznie troszkę za dużo tego mnie/moje, już poprawione :)

Puenta może nie jest zaskakująca, ale taką miałam wizję, taki miał być przekaz.

Dopiero zaczynam swoją większą przygodę z poezją, wiec moje wiersze nie są na wysokim poziomie, uczę się :)

Pozdrawiam również.

[WarszawiAnka]

Przejmujący... Chyba Peelkę rozumiem...

 

Pozdrawiam