Zegary

[Kornel Durman]

Słowo do słowa
powstaje wiersz
już nie znika,

serce do serca 
jak zegary 
mogą przestać tykać.
Nie przetrwać próby czasu
to takie straszne,
że miłość można stracić 
nawet uwięzioną w kartce.
Z każdym dniem 
tik, tak
czasem czasomierze,
grają inny czas 
nie zgrywając się w eterze.
A gdy dwie inne godziny 
żadna nie jest dla nich ,
w końcu jedno odchodzi 
idąc szukać dziury w całym.
Mieszając w mechanizmach
niszczy każdy, sprawny zegar,
bo żyje w kłamstwie 
że każdy jeden jest go nie wart.
Niektóre się zatrzymują 
inne zostają w błędzie,
myśląc, że nic nie znaczą
gdyż żaden nie jest rolexem.

[TomaszT]

Początek mi przypomniał mój dawny tekst

"Słowo do słowa "

Słowo jest istotą, kluczem i początkiem

Nim zakańczamy tekst

Dlatego ważny jest jego dobór 

Nigdy nie jesteśmy pewni doboru 

Szukamy zawsze idealnego ujęcia

I ty szukasz

No i ten wiecznie upływający czas

Poezja - myślę - jest wiecznym poszukiwaniem ideału, przekraczaniem granic i utartych kanonów. 

Nigdy myślę go nie osiągamy a tylko zbliżamy się do niego (ideału).

Póki szukasz więc - jesteś na właściwej drodze

 

Jak długo na niej zostaniesz - zależy tylko od Ciebie

 

Powodzenia

 

T/