Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

WŁADCA METAFOR
Autor
Marcin Elsner

 

Na planszy bez granic przepraszam za to, za co dziękuję,
Jak pionek bez wartości, słodko-gorzki dowcip,
Ale jedyny godzien pomocnik rozkwitł,
Porównując drobnostki,
Teraz witam ukłonem drogę do królestw nieskończoności,
By w podróży naturę swą oswoić,
Zapraszam odpowiedź,
Niczym nasycone krople ambrozji do komnaty powtórek,
Nawet bez poddasza akceptuję ten moment,
Burzę emocji, wichurę wielobarwnych opcji,
Raz jestem warczącym wilczurem,
Gdy zwieńczone odciski miłości zwiastują kałuże,
Później hierarchii stróżem, układam rozproszone karty,
Uzyskując balans porozumień,
Dotknij świata w którym nastrajam strunę,
Urzekając fabułę, gatunek, strukturę,
Na szali życia przekraczam bramę możliwości,
Nie mogąc zawieść ciebie szczegółem.
Warunek to zrozumieć harmonię,
Magiczną recepturę, której niczego nie brakuje.

 

Podoba ci się wiersz?
Zostaw coś po sobie :)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


"Dziękuję i Pozdrawiam"

Opublikowano (edytowane)

Po pierwsze, może zmień nick, nie będziesz musiał za każdym razem tłumaczyć ludziom, że Ty, to Ty.

Po drugie, to:

"Podoba ci się wiersz?
Zostaw coś po sobie :)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


"Dziękuję i Pozdrawiam" "

na końcu wiersza jest nieco irytujące. Ci, którzy będą się mieli odezwać, odezwą się, a ci, którzy zechcą Cię ignorować i tak nie zareagują.

Po trzecie, no, momenty są, powiedziałbym.

Pozdrawiam serdecznie :)

Edytowane przez Sylwester_Lasota (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Przed laty złodziej oddzielił część złotą od brązowej. Drugą zniszczył,                   była bezwartościowa? Dziś złożono klejnoty. Braknie elementu „historycznego”;                                dlatego nie można zbudować teorii.    
    • @Magdalena   to chyba się zrozumieliśmy !!!!   oczywiście, że umysły nie mają wieku.   poezja nie zna peselu.   gdyby dziś pisał 80-letni baudelaire, nikt rozsądny nie patrzyłby na metrykę, tylko na jakosć   wiersza. mój tekst nie jest o starości  !!!!!   jest o teatralnosci.   o sytuacji, w której deklaracja zastępuje prawdę, a filtr zastępuje lustro. to nie wiek jest tu tematem, lecz iluzja !!! poezja jest przestrzenią wolności.   ale wolnosć nie polega na udawaniu, że czas nie istnieje.   bo prawda......to jednak zawsze prawda.    
    • @Migrena     Nie wiem czy współuczestniczę umysły to umysły, po to się przychodzi pisać poezję, gdyby stanął przede mną 80 Charles Baudelaire to bym mu herbatkę robiła i obsypała go laurkami, druga rzecz że nie dożył.  
    • @Magdalena   rozumiem, że możesz odbierać tekst jako „żółciowy”, ale satyra z definicji operuje przerysowaniem.   inaczej nie miałaby siły wyrwania się z orbity rzeczywistosci .   to nie jest reportaż ani liryczne współczucie. to jest świadoma groteska  . jeśli najmocniej wybrzmiewa dla ciebie zdanie o "plastikowych kościach słów”, to znaczy że właśnie ono odsłania   sedno czyli  mechanizm pustych deklaracji w sieci .   cała reszta jest konsekwencją tej diagnozy. to nie jest tekst o wieku biologicznym.   to jest tekst o teatralnosci tożsamosci w internecie.   o filtrze, który zastępuje lustro. prawda bywa   niekomfortowa.   zwłaszcza gdy dotyka iluzji, które sami współtworzymy !!!!           @Alicja_Wysocka   Alu droga.   wiesz przecież tak samo jak ja, jaka jest rzeczywistość.   a jest krzykliwa i bardzo zasnuta mgłami fałszu.   ale ja nie mam nic przeciwko bawiącym się ludziom.   jestem duchem z nimi.   szczęście mozna znaleźć również w złudzeniach.   dziękuję Alu.  
    • @Migrena Jacku, poobdzierałeś niektórych ze złudzeń, a one też potrafią być ludziom potrzebne.  Czasem to jedyne miękkie miejsce, jakie im zostało. Nie mówię tego przeciwko Twojemu wierszowi bo piszesz odważnie i celnie, i nie boisz się powiedzieć za dużo. Tylko gdzieś między wersami zrobiło mi się trochę żal tych wszystkich wilków i bogiń z sekcji komentarzy. Ale może właśnie o to chodziło.     
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...