Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

napisał do nieba  list który szybko wrócił

na kopercie zostało napisane 

takiego adresu nie ma

 

więc sobie pomyślał co tu jest grane

przecież adres  podałem mało tego

dopisałem że tuż za gwiazdami

 

przecież to niemożliwe  żeby  całe życie

kościół mnie oszukiwał  tak mu ufałem

a jednak mnie zawiódł

 

teraz siedzi zawiedziony nadzieje stracił

że ci bliscy odpiszą  - na ciebie czekamy

jest dla ciebie miejsce

 

wiem  ktoś mu zarzuci więcej bracie wiary

ale on już więcej nie  pozwoli  by  inni

robili  z niego durnia 

 

najwyżej umrę i będę  tam gdzie pochowają

nie będę kombinować że gdzieś tam 

w niebie może jest lepiej

 

 

 

 

 

 

 

Edytowane przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Waldemarze, wiersz pełen goryczy i rozczarowania. Nic dziwnego, bo kapłani od prawieków oszukują ludzi, opowiadają bajki, żeby utrzymać ich w ryzach i ciągnąć z tego korzyści.

Ale chyba trochę za szybko wrzuciłeś tu wiersz - bez korekty.

 

list do nieba napisał który szybko wrócił - "napisał, który szybko wrócił" - to oznacza, że wrócił ten, który napisał; czy o to chodzi w tym wersie? - bo z wiersza wynika, że to list szybko wrócił - a więc jest tu błąd gramatyczny; należałoby przestawić słowa: napisał do nieba list który szybko wrócił

na kopercie pisało chyba się pomyliłeś - forma: pisało na czymś, pisało, że itp. jest nieprawidłowa - powinno być: napisano, było napisane, zostało napisane

takiego adresu nie ma

 

więc sobie pomyślał co tu jest grane

przecież adres  podałem mało tego

dopisałem że tuż za gwiazdami

 

przecież to niemożliwe  żeby  całe życie

kościół mnie oszukiwał  tak mu ufałem

a jednak mnie zawiódł

 

teraz siedzi zawiedziony nadzieje stracił - powtórzenie: zawiódł - zawiedziony

że ci bliscy odpiszą  - na ciebie czekamy

jest dla ciebie miejsce

 

wiem  ktoś mu zarzuci więcej bracie wiary

ale on już więcej nie  pozwoli  by  inni

robili  z niego durnia 

 

najwyżej umrze  i będę  tam gdzie pochowają - błąd - niezgodność form czasownika: umrze - będę (nie będę); całość wiersza pisana jest w 3 osobie, więc warto zapisać też i ostatnią strofę w tej formie

nie będę kombinować że gdzieś tam

w niebie może jest lepiej

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj  -  miło cię widzieć - coś niecoś   poprawiłem  - dziękuje bardzo.

                                                                                                               Udanego wieczoru życzę 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam  -  dziękuje Andrzeju za czytanie i piosenkę  -  miłe to wszystko.

                                                                                                                                     Pozd.

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam serdecznie  -  cieszy mnie twoje podobanie  które jest miłe.

A za serduszko uśmiech przesyłam oraz za głos.

                                                                                                                Ciepełka i uśmiechu życzę

Edytowane przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @violetta Tak, słońce gra tutaj pierwsze skrzypce:) @vioara stelelor przyroda rzeczywiście pełni kojącą funkcję w życiu człowieka. Zabiegani  niestety nie wszyscy to dostrzegamy...
    • @KOBIETA nie wszystko muszę :)
    • @vioara stelelor Sroka jest prawdziwa! Dzięki za wpis, fajnie, że wiersz skłania do zadawania takich fajnych pytań. Sam się napisał, więc niech się sam tłumaczy...
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Ciekawe. Chciałam opisać przeżywanie każdego dziś w perspektywie przyszłości, kiedy na minione dni można już popatrzeć jako na osobiste osiągnięcie. Wyobraź sobie na przykład alkoholika wychodzącego z nałogu, który odhacza kolejne dni bez picia, a potem ogląda się za siebie i konstatuje, że wytrwał w postanowieniu na przykład już przez cały miesiąc. Ale masz rację, zwracając uwagę na to, że ten naszyjnik dni składa się ze zbieranych w całość teraźniejszości, posiadających bardzo dużą wagę :)
    • @APM Tytuł jest rzeczywiście rewelacyjny, łączący poprzez zabawę słowną dwie rzeczywistości: - metapoetycką; - świat natury.   Obie te rzeczywistości stają się w przestrzeni wiersza wzajemnymi lustrami, połączonymi jednym wspólnym mianownikiem - energią i mocą tworzenia.   Ciekawe w tym wszystkim pozostaje pytanie - czy sroka istnieje naprawdę, czy została, jak u Szymborskiej - napisana. Czy mamy tu do czynienia z równoległością światów i ich niezależnością? Czy też jeden zawiera się w drugim? Czy to obserwacja przyrody prowadzi do poszukiwania paralel i analogii, czy też to one są punktem wyjścia do stworzenia konkretnego obrazu.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...