Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

otwierasz drzwi z jednego
do drugiego świata myślisz
jak działa ten twój
co jest prawdziwe
a co nie
powtarzasz jesteś bez znaczenia
pracujesz nad swoją narracją

Bóg zamówień nie przyjmuje
żyjesz w katedrze jego głosu
trwa to już latami
poddałeś się wszystkiemu

prawda się nie zmienia
jest czysta
ale sprawiedliwość
po czyjej jesteś stronie

Opublikowano (edytowane)

Prawdę, jej obecność, jej czystość czuję, ale sprawiedliwość potrafię dotknąć chyba tylko moim rozumem, choć odnosi się ona przecież do prawdy, jest sposobem jej działania. Ten sposób jednak jest tak złożony, ze mój rozum "nie dorasta" do tego, by go dobrze rozpoznać i ocenić, dlatego... pozostaje mi tylko wiara czy ufność w istnienie sprawiedliwości. I może nie mój rozum, a właśnie ta wiara i ufność nadaje mi znaczenie i ludzką "wielkość"..? Takie myśli wyzwolił we mnie Twój bardzo osobisty lecz mówiący o treściach uniwersalnych wiersz. Pozdrawiam :)

Edytowane przez Gość (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Poznanie czysto ludzkie jest zawodne bo mierzymy się z Kimś kto jest esencjalnie różny od nas-dlatego są te słowa:,,moje drogi nie są drogami waszymi,,-w kontekście poznania raczej chodzi o poznawanie zaufaniem .

O tym kto ma więcej pieniędzy i się nie zastanawia mówi Psalm 49.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam was obu  czyli Wojtku i Czarku - to co wyżej napisane jest czystą prawda

czy to się komu podoba czy nie bo tak sprawiedliwość działa.

A przykłady można mnożyć aż do znudzenia.

Dobry wiersz  Wojtku.       

                                                                                                          Pozd.                                                                                                              

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @violetta Tak, słońce gra tutaj pierwsze skrzypce:) @vioara stelelor przyroda rzeczywiście pełni kojącą funkcję w życiu człowieka. Zabiegani  niestety nie wszyscy to dostrzegamy...
    • @KOBIETA nie wszystko muszę :)
    • @vioara stelelor Sroka jest prawdziwa! Dzięki za wpis, fajnie, że wiersz skłania do zadawania takich fajnych pytań. Sam się napisał, więc niech się sam tłumaczy...
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Ciekawe. Chciałam opisać przeżywanie każdego dziś w perspektywie przyszłości, kiedy na minione dni można już popatrzeć jako na osobiste osiągnięcie. Wyobraź sobie na przykład alkoholika wychodzącego z nałogu, który odhacza kolejne dni bez picia, a potem ogląda się za siebie i konstatuje, że wytrwał w postanowieniu na przykład już przez cały miesiąc. Ale masz rację, zwracając uwagę na to, że ten naszyjnik dni składa się ze zbieranych w całość teraźniejszości, posiadających bardzo dużą wagę :)
    • @APM Tytuł jest rzeczywiście rewelacyjny, łączący poprzez zabawę słowną dwie rzeczywistości: - metapoetycką; - świat natury.   Obie te rzeczywistości stają się w przestrzeni wiersza wzajemnymi lustrami, połączonymi jednym wspólnym mianownikiem - energią i mocą tworzenia.   Ciekawe w tym wszystkim pozostaje pytanie - czy sroka istnieje naprawdę, czy została, jak u Szymborskiej - napisana. Czy mamy tu do czynienia z równoległością światów i ich niezależnością? Czy też jeden zawiera się w drugim? Czy to obserwacja przyrody prowadzi do poszukiwania paralel i analogii, czy też to one są punktem wyjścia do stworzenia konkretnego obrazu.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...