rozmowa z kacem

[dytko]

Otworzyłem oczy, leżałem na łóżku opuchnięty niczym worek ziemniaków. Obok leżał mój przyjaciel wierny trup, z rozdziawioną szczęką, oblepioną żółtą pianą z zeszłej nocy. Wstałem szybko, nie potrzebowałem długich namysłów do tego by dojść do wniosku, że jeżeli nie pójdę do domu, umrę tak jak on. Ubrałem się powoli. Wyszperałem z szuflady kartki samoprzylepne i drewniany długopis z napisem „ze mną do wieczności”. Napisałem wiadomość do mojego przyjaciela – Dziękuję za wspólnie spędzone chwile, ale czas mnie goni, jak złapie mogę mieć kłopoty, do zobaczenia. Przykleiłem mu ją na czole, bo wiedziałem, że tylko w ten sposób będzie wstanie ją przeczytać. Rozpocząłem wędrówkę do domu, zarazem wyścig z czasem. Potwornie nękało mnie pragnienie. Po zboczach ogrodów działkowych mijałem płynące strumienie krystaliczną wodą i liczne oazy. Do strumyków nawet nie podchodziłem, bo wiedziałem, że nie będę w stanie chlipnąć ani kropli. Na straży stali dwaj wysocy mężczyźni z opuchniętymi głowami. Nazywani Migrenami przez okolicznych. Bardzo sumiennie strzegli dojścia do źródeł. Zadowoliłem się nędzną oazą znajdującą się w przydrożnym rowie. Woda była dosyć czysta, bo prześwitywało piaszczyste dno. W odbiciu widziałem swoją twarz, to moje zdziwione odbicie. Nad kępką moich włosów, kołysała się jakaś postać, byłem pewien, że to anioł stróż, mój anioł stróż, słyszałem słowa otuchy w tle. Po chwili wszystko ucichło i zamilkło. Anioł zniknął, a ja usiadłem po turecku na trawie posrebrzanej rosą. Byłem bardzo zły, ogarnął mnie tuman myśli i wyrzutów. Postanowiłem porozmawiać z kacem i znaleźć jeden z miliona kompromisów. On upierał się przy swoim, nie chciał wody nie chciał prochów ani kefiru. Prosiłem, błagałem, ale na nic się to nie zdało. Zapytałem wreszcie z ciężkim wyrzutem – czego ty właściwie ode mnie chcesz?
- Pieniędzy – odpowiedział.
- Pieniądze nie wchodzą w grę, wczoraj wszystko ci oddałem, całą dniówkę.
- W takim razie nie mamy o czym rozmawiać. – i utopił się we mnie z ciężkim bólem brzucha.
Zgasło niebo i poczułem silną rękę na moim ramieniu. Otworzyłem oczy z głową w muszli klozetowej.

[Leszek_Dentman]

Bomba. Aż odechciewa się pić.
Zauważyłem błądki:
będzie wstanie- będzie w stanie
-pieniędzy napisane z małej litery

[asher]

To że Leszek napisał pierwszy jest dla mnie oczywistością. Nigdy nie bylo Wam, Panowie bliżej. A sam tekst jawny i dobry. Czemu tak nie pisać na stałe?

[dytko]

dzieki wielkie, bledy juz poprawiam ;)

do ashera: pisac mozna albo nawet trzeba roznie, potem wiadomo ktory wariant najlepszy ;)
poza tym tekst jest baaaardzo stary, jeden chyba z najstarszych, moznosc przewidzenia tego ze moze byc lepszy niz pozostale byla niemozliwa ;)

dziekuje i pozdrawiam

dytko

[Klaudiusz]

super, niby pomysl/temat prosty i oczywisty a jednak sprawnie napisany i duza radocha prz czytaniu :))
pozdr

[Brygida Konia]

no świetne! o ile z reguły nie przepadam za krótkimi tekstami, to Twoje jakoś bardzo mnie wciągają... nie wiesz jak to jest? ;) bardzo mi się podoba, świetna puenta zarówno z pieniędzmi jak i z klozetem :D

pozdrawiam