Wielkanoc

[aff]

Podbiały przy siklawie,
przy nurcie rwącym dalej
w rozlaną i zmąconą
zieleń, ostoję klenia.

Nim liść w koronę drzewa
rozwarstwi wierzchni stelaż,
przenicuje plon światła,

chwast dzióbek w rurkę składa.

Jak Piątkową kołatką,
chrobocze w żółtą barwę.
Gdy kamień się odsuwa,
w kłącza podbiału — góra.

 

 

 

„Nie ma Go tu, bo zmartwychwstał, jak powiedział.” Mt 28, 6

 

 

 

 

Edytowane 5 Kwietnia przez wierszyki (wyświetl historię edycji)

[Poet Ka]

@wierszyki

Haiku kulinarne

***

Nad bochnem chleba

Aromat żuru osiadł -

Wiatr muska twarze.

@wierszyki piękne!

[aff]

Lubię żurek, przyznam się, że mieliśmy go trzeci dzień z rzędu, ale ładnie było, to szkoda czasu na gotowanie,

 

ale żurek z jajkiem i grzybami. W chlebku to taki serwowany w zajazdach. Pozdrawiam

 

[Poet Ka]

@wierszyki tak, pyszny...

[MIROSŁAW C.]

@wierszyki

Alleluja! 

[iwonaroma]

Wiersz pełen ślicznych słów i wysmakowany

 

 

[aff]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję @iwonaroma

@Robert Witold Gorzkowski

@MIROSŁAW C.

[Proszalny]

On nadal tu jest, tylko go nie widzimy. Podobnie jest z gwiazdami. Nie znikają w dzień, nadal są tam, gdzie były. Zbyt jasne światło nas oślepia. Na szczęście jest poetka, która to wszystko dostrzega.

Podoba mi się jak połączyłaś podbiał, klenie i piątkową kołatkę z górą. Pozdrawiam radośnie :)

[aff]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przemiły komentarz, dziękuję.

Ja już po prostu nie nadążam, to i gdzieś tam zwykle przy kwiatku takim czy innym i we własnych myślach. , Dziękuję :-)