Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Ile obrażeń trzeba znieść <od nowej na burcie>

Mimoza2
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Mimoza2

Mimoza2

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Ile obrażeń trzeba znieść,

By w końcu zwyciężyła duma.

A przecież wypita z mlekiem matki

Miała stworzyć mur nie do przebicia.

 

Ile razy naiwnym może być 

Człowiek nienaiwny zupełnie 

Zanim dostrzeże czarną otchłań 

W której toną już jego nogi i ręce.

 

Ile razy wyszeptają usta, 

Że ciężko jest zasnąć w nocy 

Zanim padną na pożegnanie słowa 

O wpędzającej w obłęd miłości. 

 

Edytowane przez Mimoza2 (wyświetl historię edycji)
1
Mimoza2

Mimoza2

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

merci 

Tak naprawdę wydaje mi się, że to już cały wiersz, skończony. Myślałam o jakimś pozytywnym zakończeniu ale.. Chyba nie tym razem. Co Sądzisz? :) 

  • 2 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Nata_Kruk
      Prawda

      Przez Nata_Kruk · Opublikowano

      .... chciałam zacytować coś, ale dość machania myszą, nie bierze mi. Całość o prawdzie.. wymowna, ważna i bardzo ładna puenta. Pozdrawiam Bereniko.
    • vioara stelelor
      Nie tym razem

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      @Nata_KrukBardzo ciekawa perspektywa - bo z jednej strony jedno czekanie, z drugiej - inne, chyba ważniejsze. Los bywa przewrotny. I nie zawsze wszystko wygląda tak, jak można ocenić na pierwszy rzut oka. Wydaje mi się też, że mamy tendencję do uproszczeń i dopasowywania sytuacji do schematów w głowie, a to sprowadza nieporozumienia, konflikty i frustracje. Ciężko po prostu zaczekać na to, aż wszystko się samo rozwiąże, bo mózg domaga się natychmiastowego algorytmu, żeby działać.   Twój wiersz pokazuje rozdarcie między powinnościami, a wybór jest świadomy, choć trudny.
    • Gosława
      ciszy wezbrane brzegi

      Przez Gosława · Opublikowano

      każdy powinien mieć miejsce w którym pochowa łzy niczym wezbraną rzekę z korytem sięgającym serca trzeba zapleść ręce by było bezpieczniej odległe południe z okrągłym słońcem nad chatą już zaszło spójrz woda przelewa się w chmurach z kluczem ptaków odleciał spokój szmaty ciaśniej przyległy do pleców smutek niczym słodkie okruchy zlizane w pośpiechu stałam się być czujna zapamiętuję każdy kamień raniący stopy stare ciało bez twardych brodawek które niczym pestki wyplute odrodzi się z ziemi
    • hollow man
      słowa na marne

      Przez hollow man · Opublikowano

      @bazyl_prost Dla porządku:   Las Meninas (Velazquéz) Studiuję czy jestem studiowany jestem centralny i zapasowy Tym mnie widzą drzwi nie wiem kto jest na scenie a kto na widowni Nie wiem czy zniosę napiętą nić Mam rolę, zawsze mam Aż staję się rolą Do obłędu zgrywam Ją w przerwach Między sekundami Tańczę przed nim  Tak nieruchoma jak  Można tańczyć oczami Gdy staje się falą Promienistych cząstek Ubranych w kolory Rozebrana ze swoich Rodowych barw   (kooperacja: Magdalena & hollow man)
    • FaLcorN
      Dam Ci klucze

      Przez FaLcorN · Opublikowano

      @KOBIETA Lubię wiśnie i mogę być wiśnią. Zasadzisz mnie w swoim ogrodzie? ;)    

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...