Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Ile obrażeń trzeba znieść <od nowej na burcie>

Mimoza2
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Mimoza2

Mimoza2

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Ile obrażeń trzeba znieść,

By w końcu zwyciężyła duma.

A przecież wypita z mlekiem matki

Miała stworzyć mur nie do przebicia.

 

Ile razy naiwnym może być 

Człowiek nienaiwny zupełnie 

Zanim dostrzeże czarną otchłań 

W której toną już jego nogi i ręce.

 

Ile razy wyszeptają usta, 

Że ciężko jest zasnąć w nocy 

Zanim padną na pożegnanie słowa 

O wpędzającej w obłęd miłości. 

 

Edytowane przez Mimoza2 (wyświetl historię edycji)
1
Mimoza2

Mimoza2

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

merci 

Tak naprawdę wydaje mi się, że to już cały wiersz, skończony. Myślałam o jakimś pozytywnym zakończeniu ale.. Chyba nie tym razem. Co Sądzisz? :) 

  • 2 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      Biała cisza.

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Jacek_Suchowicz   Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam. :)    Lecz choć spóźnione, to ciepłe tchnienie Potrafi skruszyć najtwardszy głaz. Zanim zapadnie głuche milczenie, Warto spróbować – choć ten jeden raz. Bo gdy odwilży poczujemy drżenie, Nawet na lodzie wyrośnie kwiat. Żal to nie tylko smutne wspomnienie, Lecz most, co łączy pęknięty świat. @vioara stelelor   Dziękuję za to połączenie - i za to, że dostrzegłaś tę granicę. Wiersz rzeczywiście dotyczy myśli samobójczych, konkretnie z ksiązki, gdzie bohaterka właśnie tak - stopniowo oswaja tę myśl. To, co opisałaś jako "krystalizowanie się wewnętrznej siły", w tej narracji jest czymś odwrotnym- pozornym uspokojeniem, które jest właśnie niebezpieczne, bo piękne. Wiersz stara się to pokazać od środka, bez oceniania.  Dziękuję Ci za tak głęboką analizę. To dla mnie bardzo ciekawa perspektywa. 
    • Simon Tracy
      ***

      Przez Simon Tracy · Opublikowano

      @Lenore Grey Bardzo lubię wszelkie wiersze i piosenki z motywem nocnego okna.
    • A.Between
      Akt pierwszy : Ja

      Przez A.Between · Opublikowano

      @Christine Ty też się napracowałaś

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Jacek_Suchowicz
      Sufler

      Przez Jacek_Suchowicz · Opublikowano

      @iwonaroma w różnych płaszczyznach można pojąć ale czy we wszystkich zrozumieć - nie da się   gdy tak się człowiek wokół rozejrzy wsłucha się w siebie radio internet to z przerażeniem zaraz namierzy mnóstwo suflerów w nocy i we dnie   kiedy zaprzęgnie szare komórki wybierze to co najwartościowsze i zaprzestanie powtarzać bzdurki to co jest dobre natychmiast poprze  ... :)
    • Berenika97
      ***

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Lenore Grey   Wiersz działa jak to okno - wpuszcza tylko tyle światła ile trzeba. Pęd wierzbiny i serafiny w jednym półmroku, jedno naturalne drugie nadprzyrodzone, i żadne nie jest pewne. Bardzo oszczędne i bardzo skuteczne. :) Pozdrawiam. :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...