Mówiąc "nie wiem"

[Gość]

.

Mówiąc "nie wiem"

 

... otwieram przed sobą przestrzenie

zapraszam los

 

niech wie

lepiej

 

podaję mu

dłoń

 

mam ojca

jestem dzieckiem.

 

.

.

Edytowane 24 Sierpnia 2018 przez Gość (wyświetl historię edycji)

[Deonix_]

Bardzo wiele ufności i pokory w tej niewiedzy.

Choć osobiście uważam, że warto być kowalem własnego losu,

a my będąc rozumnymi i świadomymi istotami powinniśmy umieć wpływać na swoje życie,

to jednak czasem przyznam - bywa, że los "wie lepiej".

Niekiedy nawet najskrytsze marzenia się nie spełniają, na szczęście dla marzącego.

 

 

Serdecznie pozdrawiam.

[Gość]

Na pewno warto być takim kowalem, ale uważam, że jednak zawsze mniej lub bardziej w (ufniej i pokornej) współpracy z losem... Kowal wykuwający przedmioty z żelaza też współpracuje z tym, "co wie lepiej" i jest o tyle lepszym rzemieślnikiem, im  lepiej poznaje "jego" wolę zawartą w naturze materiału i jego istnienia. Podziwiam to w dobrych rzemieślnikach, w ich rękodziele. Trochę też jesteśmy nimi my, piszący wiersze. :)

 

Dziękuję Ci bardzo za przeczytanie wiersza i za tą inspirująca refleksję. Ucieszyłam się :) Pozdrawiam.

.

Edytowane 24 Sierpnia 2018 przez Gość (wyświetl historię edycji)

[Waldemar_Talar_Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj - jestem na tak dla wiersza - o takich momentach warto pisać.

                                                                                                                                         Udanego wieczoru życzę

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Cieszę się z twojego "tak" - dla wiersza i dla losu :) Ode mnie też udanego wieczoru :)

[Polman]

W tym co piszesz znajduję zawsze jakąś myśl.

A to nie takie tu częste.

Pozdrawiam :-)

[Gość]

Tak, bo każdy mój wiersz poprzedza jakieś rozpoznanie, jakaś nagła myśl, jak błysk światła, który potem próbuję zamienić w słowa. Czasem jest to bardzo trudne, ale jestem uparta. Ciesze się, że to zauważasz. :) Dziękuję i pozdrawiam. :)

[PraKtyczna]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zaplanować zycia się nie da... 

Pięknie wyrażone...

Tylko ostatniej części nie rozumiem...

 

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Podając losowi ufnie rękę, pozwalając mu "wiedzieć lepiej", daję mu się prowadzić - tak jak dziecko ojcu. Dziękuję Ci za przemyślenia i pochwałę. Pozdrawiam ciepło :)

[Czarek Płatak]

wiem, że nic nie wiem

i to jest piękne

mam nadzieję wiedzieć więcej

w chwili ostatecznej

 

Pozdrawiam :) 

[Wojciech Bieluń -Targosz]

życie składa się momentów,rzadko płynie ciurkiem. Pozdrawiam

[Maria_M]

„Cogito ergo sum”

 

myślę, że jestem

człowiekiem małym

który ulega myślom nietrwałym 

i który błądzi jak małe dziecię

po wielkim nieczułym 

świecie.

 

Pozdrawiam :)

Edytowane 26 Sierpnia 2018 przez MaksMara (wyświetl historię edycji)

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Myślę, że dopiero w tym stanie "wiem, że nic nie wiem" dociera do nas samoczynnie uniwersalna, otaczająca nas wiedza... I myślę, że est ona też w naszym losie. Dziękuję Ci za pogodny komentarz i pozdrawiam :)

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Mam wrażenie, że dy poddam się losowi, nie rozrywam nurtu życia na odrębne momenty, że właśnie wtedy zaczyna ono płynąć. Dziękuję za myśl i czytanie. :) Pozdrawiam.

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Wzruszyłaś mnie... Przytulam to dziecię :) Ale też przekonuje je, że ten świat potrafi być domem i jest w nim mądrość, której może ufnie dać się prowadzić. Ja ją odnajduję. Dziękuję za czytanie i wierszyk. :) Pozdrawiam.

[Gość]

Cieszy mnie to :) Dziękuję i pozdrawiam niedzielnie. :)