Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

~~~

W sino srebrnym muślinie mgieł porannych skryta

ulica mego miasta jeszcze uśpionego

- z daleka słychać warkot jadącego auta.

 

Senne mary z mej głowy ulatują w niebyt

przez otwarte okno, w rześkość zwilgotniałą.

 

Jestem już prawie gotów wziąć się znów za bary

z zszarzałą codziennością ...

~

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Jestem dalej gotów wziąć się znów za bary

z szarą codziennością  bo nie jestem stary.

 

Może bardziej optymistycznie ?

 

                                                                                                      pozdrawiam

Opublikowano (edytowane)

Dla mnie kluczowym słowem w twoim wierszu jest "rześkość". To ona chyba rozbudza to pragnienie odnowy. Podobałby mi się też ttytuł. Ale to tylko moje spontaniczne myśli. Podoba mi się "język", w którym piszesz - jest płynący i dyskretnie piękny. Pozdrawiam :)

.

Edytowane przez Gość (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Starość to nie kwestia wieku, ale charakteru.

Nie rozczulaj się nad Sobą. Jeszcze minimum ćwierć wieku ci zostało.

Do roboty  . Trochę przeżyłeś, trochę widziałeś , a teraz pisz o tym.

 

                                                                                               pozdrawiam

 

Opublikowano

Wraz z treścią, 'wrzucasz" , chyba zawsze, tyldę, ba... nawet kilka. Czemu to ma służyć.?

Tutaj, bardzo ładne 'wejście', ale w następnych wersach, jak dla mnie, brak 'miękkich' przejść, jakby brakowało treści... 

Lepiej tego nie umiem określić. Wybacz.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

"to" naprawdę trudno się czyta.

Pozdrawiam.

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Andrzej P. Zajączkowski, dziękuję :)
    • @Poet Ka Dziękuję serdecznie za tak miłe słowa. @aff Dziękuję i również pozdrawiam.
    • o, jaki cudak: panujący, choć małpolud! gdyby korona rosła mu do wewnątrz czaszki – może kłując pobudzałaby szare komórki do działania. a tak – słowotok i przeskoki, szarpanina przerywanym ściegiem, myśl niczym kamyczek. puszczanie kaczek po chłodnej tafli. niewiele potrzeba, by naprawić. wystarczy odrobina czułości będąca jak kreska na środku talerzyka i banknot, by mógł ją wciągnąć, rozjaśniony poznał istotę własnych pragnień, chciejstw, fetyszyzmów. jednak nawet tego brakuje. wiem! poczytaj mu literaturę. na głos i mało wyraźnie, by zarysy się zlewały. pewnie spodoba mu się crossoverowy fragment o Podstolinie włażącej na Telimenę, słowa cętkowane, kręte. naucz go zafałszowanej sztuki, wersji kolażowych. niech jeszcze bardziej zmarnieje, podtraci się usiłując chwytać rozjazdy, przepływy, rozchylające się brzegi okładek. ...jeny, wyczuł, że o nim mówię, chyba zaraz zlezie z tronu! nie znasz, w głowie ci się nie pomieści, do czego może być zdolny! nie daj się zwieść – pomimo lichej postury – to bydlę, co gryzie i brda, uciekaj!
    • Witam - mi też uśmiech czaszki się podoba -                                                                                   Pzdr.serdecznie.
    • Witam - Ludowe mądrości są jak stare płoty.- zgadzam się - niby stare a wciąż żyją - wiersz na tak -                                                                                                                     Pzdr.                           
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...