Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)


Gdy częściej bije 
niż mówi kocham 
nie wmawiaj sobie 
że to nie boli 

Lecz uprzedź jego 
niecne zamiary 
i pierwsza walnij
czym popadnie 

A potem zapytaj 
no jak mój miły 
jak ci smakuje 
taka miłość 

Później bez żalu 
otwórz drzwi nie 
dając się nabrać 
na kolana 

Niech się dziwi 
czemu przegrał 
bitwę skoro miał 
tarczę ochronną 

Ty zaś weź głęboki 
oddech i bez chwili 
wahania wyrzuć z 
pamięci obrazy 

Obrazy malowane 
podrabianą a nie 
prawdziwie czystą 
miłością


 
 
 
 
 
spacer.gif
   
 
 
 
Edytowane przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj - miło widzieć - mocne ale ile w tym prawdy - młodsi może nie znają takich zachowań ale starsi wiedzą  co to znaczy

żyć w koszmarze.

                                                                                                                                                                                             Naj...życzę

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam   -  jakoś się zgubiło - dziękuje za czytanie i za to że się podoba.

                                                                                                                                       Pozd.

                                                                                                   

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam - między innymi  - jak ma pomóc rozwiązać problem o którym mało się mówi problem  wciąż istniejący.

Chowany pod dywan -  bo biorą w nim udział  ludzie z wyższych półek -  politycy wojskowi policjanci  itd.

Ten wiersz napisałem dawno dawno temu - lecz  ta chora sytuacja dalej jest aktualna  - więc jej poświęcam chwile

która bardzo mnie boli...

                                                                                                                                                                                                                    Pozd.                                                                                                                           

 

                                                                                                                                                               

                                                                                                                 

 

 

Opublikowano

Bardzo dobrze, że poruszyłeś ten temat Waldku.

Trzeba o tym pisać i mówić. Też jestem za tym,

by zachęcać ofiary przemocy domowej do walki/ucieczki,

jednakże ciężko mi sobie wyobrazić, czy sama będąc w takiej sytuacji nie byłabym bierna,

sparaliżowana strachem.

 

Zgadzam się co do tego, że to nie jest miłość,

tylko wypaczone uczucie. Jeśli się kogoś kocha,

to nie krzywdzi się go tak perfidnie i (co najgorsze) świadomie i z przyjemnością.

 

Małżeństwa, w których istnieje taka patologia powinny być bezwzględnie anulowane,

nie powinno być tak, że ofiara obawia się jakichkolwiek konsekwencji swojego odejścia

z takiego związku, czy to moralnych czy prawnych.
Kościół katolicki - co przyznaję ze wstydem - niestety nie ułatwia ludziom życia w tej kwestii.

 

Pozdrawiam serdecznie.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam  -  też mam takie odczucie co do woli kościoła - takie śluby powinny być anulowane bez  żadnego ale..

No ale my swoje a oni swoje.

Dziękuje że pochyliłaś się nad wierszem wierszem trudnym ale prawdziwym to nie jest tylko echo wymyślone.

                                                                                                                                                                    Życzę ci dużo miłego

                                                                                                                                                                                       

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj Cezary -  dziękuje za to że jesteś za wierszem - kobiety same sobie mogą nie poradzić - dlatego mój wiersz

apel  -  może któraś przeczyta i nie podda się czego im życzę.

                                                                                                                                Spokojnego wieczoru życzę

                                                                                                                                                          

Opublikowano

Znając mój charakter, a bywam zadzior , to facet miałby szybko odbitego chodaka na twarzy :):):)

A tak poważnie, mocny i bardzo potrzebny wiersz o przemocy, ale nie zapominajmy,że w dzisiejszych czasach mężczyźni również staja się ofiarą przemocy domowej , czy to  fizycznej ,czy to werbalnej .

Pozdrawiam :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj - prawdą to co napisałeś o tej przemocy - ale mimo to kobiety są w gorszej sytuacji bardziej bezbronne.

Dzięki za czytanie.

                                                                                                                                                                                                                   Pozd.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam -  dziękuje za czytanie  - potrzebny jak najbardziej to fakt.

                                                                                                                                               Przejrzystych snów życzę

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Sorry Waldku, że cytuję, ale myślę podobnie jak Deonix. Temat na pewno ważny.

Jeśli chodzi o sposób opisania go, cóż... czasem niepotrzebnie rozciągasz treść powielając jakieś drobiazgi...

Pozdrawiam.

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj -  może i rozciągam nie zaprzeczam ale sens zostaje.

Dziękuje że byłaś Natko.

                                                                                                                            Dużo dobrego ci życzę

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Myśli i słowa  Nienazwane    W plątaninie czasu  Gubią się    I już nie wracają  Do wymyślonych snów   Chcesz to usłyszeć znów? 
    • Powoli uczę się płynąć przez szalone prądy, gorętsze od mojej krwi wiosennej; to wcale nie takie trudne, gdy dogaduję się sam ze sobą, uwolniony wreszcie z kropki na końcu zdania, które usiłowało mnie wyrzucić na brzeg.   A jednak ono nadal się pisze, jak ja, w objęciach orkanów, gdy są dla mnie czułe, bo wiedzą że się ich nie lękam. Między jednym a drugim załamaniem fali, dotykają mnie niewyobrażalnie i niosą w strzelisty sen.   Nie schładzaj mi głowy, nie nakładaj gasidła na płomień - ja trzymam ster pewną dłonią. Znam na tym oceanie każde odbicie nieboskłonu, burzliwe i słoneczne. Pamiętam. I odtwarzam na nieugaszonych mapach.   Siedzisz na plaży, troskliwie pogodna; przesypujesz beztrosko z ręki do ręki piasek, pozornie ciepły, a jednak obojętny; wypatrujesz pierwszych znaków sztormu - nie wiesz, czy uciec, czy czekać.   Pojawiam się wtedy przy tobie, nasycony, mokry od setek bryz. Odprowadzam cię do domu, w bezpieczny krąg światła, by opowiedzieć tkliwą baśń z pereł i korali. Wieszam na twojej szyi kryształowe wisiorki. Rano przynoszę do łóżka śniadanie i spokój.   Więcej nie potrzebujesz, a ja jestem dokładnie w tym miejscu, w którym chcę być, by oddychać głębią abisalu, całować ognie świętego Elma, a później powracać najwierniej.   Na moim ramieniu jarzysz się Ty - surowy, miłosny ex libris.
    • @Pisarzowiczka  Zostaję z refleksją: jak bardzo czasem potrzebujemy wyjść z siebie, żeby naprawdę do siebie wrócić :)
    • @Werka1987Jakie nicnierobienie? Zmywanie podłogi, gotowanie, mycie garów, pranie.  A przy zasypianiu - czego jeszcze nie zrobiłam :)
    • @Gosława To bardzo przejmujący wiersz o bólu, który nie krzyczy, tylko sączy się między wersami. Uderza mnie to odwrócenie, że łatwiejsza wydaje się tęsknota za nieobecną matką niż mierzenie się z emocjonalnym chłodem tej, która jest.   Też zapis głębokiej rany odrzucenia i jednocześnie rozpaczliwej potrzeby bliskości. Bardzo poruszający tekst, który długo nie puszcza.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...