Demokracja w ścieku

[Dawid Rzeszutek]

Demokracja w ścieku

 

Sądzą, że są alfą i omegą,

jaźnią i wiedzą samego Boga,

atrybutem władzy nad światem

i umoralniającym okrzykiem.

 

Rozmieniają walutę serca

na klepaki, co tylko brzęczą,

a ich pomocna dłoń kosztuje

więcej niż diamenty cherubów.

 

Ssą jak tornado energię i poty

i robią z nich ordery demokracji,

która już otrzymała eksmisję

z lokum tak pięknego i naszego.

 

Niech bronią nas małe rączki

niewinności i marzeń,

by ostatnie ziarno wolności wytrwało

i po upadku jak drzewo urosło.

 

Bo spuścili demokrację do ścieku

i niebawem dopłynie do ujścia,

gdzie cierpienie wzrasta równo

ze wschodami szalonej szydery.

 

Autor: Dawid Rzeszutek.

Edytowane 20 Lipca 2018 przez Dawid Rzeszutek (wyświetl historię edycji)

[Deonix_]

Nie wiem do końca, o kim piszesz,

ale też nie wiem, czy chcę się dowiedzieć.

Podoba mi się ten tekst, bardzo obrazowy, odważny, brudny i wyrazisty.

Moje klimaty.

Jednego się tylko czepnę:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

demokracja jest jedna, lokum też występuje w liczbie poj.,

więc może "eksmisję"?

 

Pozdrawiam ciepło :)

[egzegeta]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

i ja również, ale jedno jest pewne,

jeśli kiedyś zdarzyłoby się  autorowi tego wiersza żyć w rzeczywistości, gdzie demokracja wyląduje w ścieku,

to za ten wiersz sprawiono by mu niezłe manto - w najdelikatniejszym tego słowa znaczeniu.

Tak sobie myślę, Korea Północna? Czad? Gwinea Równikowa .....