Gdy zło ogarnia - nadzieja

[Dawid Rzeszutek]

Gdy zło ogarnia - nadzieja

 

Kiedy ciemność ogarnia przestrzeń

i widok rozmazany, jakby ręka szatana,

wywołuje odruchy wymiotne sumienia,

które krztusi się nienawiścią i żądzami,

rozchodzącymi się drogą kropelkową.

 

Kiedy aniołowie zasypiają na warcie

i zło wdziera się w nas przez uszy i usta,

obejmując kontrolę nad świadomością,

która w obłędzie walczy o niepodległość,

tak ukochaną w polskim sercu...

 

Wtedy na polu bitwy pozostaniesz sam.

Modląc się żarliwie poszukasz wsparcia.

Masz nadzieję, że wibracje modlitw

przebudzą strażników wolności i czystości,

jednak Zło jak despota jest nieugięte.

 

Nie odwracaj się za siebie, bo Lot zapłacze.

Wywieś czerwoną linę, bo Jerycho runie.

Mandala twoich starań stanie się wizą

w wymiar słodyczy nektarów tysięcy róż...

W wymiar nieobjęty płaczami żałobnymi...

[W.M.Gordon]

Twój styl to pomieszanie średniowiecznych kronik, Apokalipsy, spazmów nawiedzonych ślepców, gier komputerowych i opowiadań science fiction.

Czyli -  masz swój oryginalny styl, który niestety nie przekłada się na przekaz.

 

 

 

 

Edytowane 2 Lipca 2018 przez W.M.Gordon (wyświetl historię edycji)

[Dawid Rzeszutek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za szczerość, która trafia w sam środek tarczy.. Tak, przytoczone porównania są celne i jednocześnie dla mnie magiczne, co powoduje, że w podobny sposób do nich wygląda moja poezja. Nawiązując do przekazu - w mojej opinii przekaz dla poety ma wszystko, czy to jesienny liść, czy zapach kwitnących pomarańczy. W moich tekstach przewija się temat dobra i zła, ich rywalizacji-  niekoniecznie kończącej się zwycięstwem dobra, jak również pojawia się fatum, nadzieja i przeciera się jasność i mrok ze sobą wzajemnie.

Dodam, że bardzo często tworzę tylko i wyłącznie obrazy, by odbiorca mógł zobaczyć to, co pojawiło się w mojej głowie. Gdy w końcu zobaczy to, co chcę przedstawić, wtedy może zając się symboliką poszczególnych elementów - sprawdzić, na co jest położony nacisk w wierszu i odszyfrować przekaz. Obraz też potrafi mieć przekaz, tylko dużo ciężej go dostrzec.

 

Wracając do wiersza - opisuje on tragizm życia, w którym powstają momenty załamań i poczucia winy( żądze i nienawiść ranią sumienie) , które są niezależne od nas(opętanie )- nie są bezpośrednio wynikami naszych działań a przypadku ( zło roznosi się droga kropelkową). Jak na złość, dobro nas wtedy opuszcza i okazuje się, że zostajemy sami( fatum). Walczymy możliwymi broniami ( modlitwą do aniołów, podporządkowaniem się do nakazów proroków) i ostatecznie starania są nagradzane  ( niekoniecznie na ziemi ) niebieskim wymiarem spokoju.

 

Podsumowując - Wiersz ostatecznie mówi, że nawet jak się załamiesz, choroba cię ogarnie, zło ciebie nadgryzie lub nawet zje( Hiob), to nigdy nie pójdzie to na marne, bo skrupulatnie  zbierane starania w wierze i podporządkowaniu się nakazom, owocują zwycięstwem i ostatecznym triumfem w niebie.

Krótko mówiąc - Dobro zwycięża, ponad marnością świata.

 

Czy to nie jest wartościowy przekaz ?

 

Pozdrawiam,

 

P.S 

Moje teksty są głębsze niż się wydaje i są układanką, którą trzeba ułożyć z widocznych klocków. - taka mała wskazówka...