Seks w porze obiadowej

[W.M.Gordon]

Zdejmujesz spódniczkę

poplamioną zbyt dojrzałą truskawką

Dałem ci ją zamiast deserowego pocałunku

Przezroczysta bluzeczka pachnie  suszonymi grzybami wrzuconymi do bigosu

Palce popaćkane kapustą rozpinają trzy malinowe guziki w trzy sekundy

Nóż umajony kogucią krwią przecina biustonosz pomiędzy cyckami

A majtki

Majtki mają zapach ogórka

 

Kiedy w ciebie wpłynąłem

kot kończył spożywać mysz

a stary Adam podglądając przez uchylone drzwi

ślinił się wspominając smak jabłka

skradzionego przez Ewę

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane 21 Czerwca 2018 przez W.M.Gordon (wyświetl historię edycji)

[Polman]

A dawniej w tym temacie były np. takie wiersze:

 

Jan Lechoń Apokryf Twych ust przeciągła słodycz, smak nie do nazwania,  Twych oczu głąb bezdenną, smutek przeraźliwy,  I głos twój monotonny, głęboki a tkliwy,  To wszystko mnie ku tobie, zwątpiałego skłania.   I kiedy twoje usta ustami otwieram,  Czuję jakbym mej duszy znów otwierał blizny,  I piję z nich te słodkie, duszące trucizny,  Z których moc mam do życia, od których umieram.   Lecz czego chcę najwięcej, umykasz mi zdradnie  I kiedy jestem z tobą o szarym wieczorze,  Całuję twoje oczy i widzę w nich morze.  Serce twe jak perła. Leży w morzu na dnie.   Ale to stare piękne czasy ... I to się niestety nie wróci ...   Mam propozycję bardziej intrygującego tytułu: "Seks w barze mlecznym". :-)

Edytowane 21 Czerwca 2018 przez Polman (wyświetl historię edycji)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam -   widowiskowy ten obiad - palce lizać...fajnie wkomponowałeś tego starszego Adama - podoba się .

Tak trzymaj.

                                Pozd.

[W.M.Gordon]

Polman - a jeszcze dawniej to Fredro tak pisał:

Mrok wieczorny, - babcia siwa 
przy kominku głową kiwa. 
Nos jak haczyk, - okulary, 
Coś tam mruczy babsztyl stary. 
Snuje bajdy niestworzone, 
O królewnie Pizdolonie, 
O trzech braciach jak niewielu, 
O matuli ich z burdelu, 
Opowiada stare dzieje... 
A na dworze wicher wieje. 

(...)

A jeszcze dawniej dawniej to Jan Andrzej Morsztyn pisał tak:

Nie wiem, jak cię wołają, czy Zosiu, czy Zusiu;
Słyszę tylko, że imię kończy się na siusiu.
Choćbyś się pode mną nawet posiusiała,
Czyń co chcesz, byleś tylko pode mną leżała.

 

No i co z tego wynika? A no nic.

Oprócz wymyślania "intrygujących" tytułów, staraj się zrozumieć wiersz.

Ale do tego trzeba umysłu, który sięga dalej niż kluski z mlekiem.

Edytowane 21 Czerwca 2018 przez W.M.Gordon (wyświetl historię edycji)

[W.M.Gordon]

Waldemar - i o tego Adama w tym "obiedzie" chodzi... Między innymi.

 

[Polman]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Oto próba mojego zrozumienia wiersza:

wiersz jest poetycka wersją protokołu czynności

 z zabezpieczenia śladów osmologicznych

na miejscu zdarzenia w związku z faktem

zniszczeniem mienia (stanika).

 

A to bogactwo zapachów nieodparcie

kojarzy mi się z barem mlecznym,

i wakacjami, bo dziś ich początek …

 

A swoją drogą to byłby niezły wyczyn,

gdyby to o czym piszesz w wierszu zdarzyło się

z piękną kuchareczką z baru mlecznego,

w porze obiadowej, kiedy ona z powodu

sali pełnej głodnych klientów,

nie wie w co ręce włożyć …

 

A tak ogólnie to więcej luzu.

I uśmiechniętych i pogodnych wakacji :-)

 

Edytowane 22 Czerwca 2018 przez Polman (wyświetl historię edycji)