Historia edycji

@Poet Ka Dusze wędrujące, nimi jesteśmy, ale kiedy przyoblekamy się w kostiumy ciała i ubieramy w ziemskie doświadczenia, stajemy się ludźmi. Nasz byt jest zawsze pozorny - jako ludzi w materialnej przemianie w czasie i na zawsze trwały - jako dusz.   Averroes uważał, że nasze dusze łączą się w jedną, po oddzieleniu się od ciał. To zgodne z teorią Jednego, który użycza nam istnienia ze swojej Duszy, a ciała z materii - ale jaka to "materia", skoro jest ona tylko stanem koncentracji energii.   Piękny refleksyjny wiersz o wymowie metafizycznej, dziękuję :-)

@Somalija lepiej wyjąć strzałę, niż wiecznie robić lody banderowcom, z przygotowanymi na polaków widłami, historia lubi się powtarzać, historia toczy się kołem, a współcześni ukraińcy świetnie się bawią na urodzinach, przy torcie w kształcie niemowlaka, któremu przy salwach śmiechu po kolei odkrają nóżki, rączki i główkę (filmik sprzed około 9 lat, bez użycia technologii AI) 

@.KOBIETA. Dobre obrazowanie...

Każdy   odrywa się od siebie kiedyś zanurza w światłach mroku   w neonach i ruchu w tunelu i na autostradzie, w holach poczekalniach na dworcach w starych fabrykach, loftach i szpitalach   w ujęciu z filmu, porzeczkach, przerosłej trawie, szklanych żyrandolach, kinkietach i zapalonej lampie   szepcze, śmieje się porozumiewawczo, perliście po kostce kamiennej deszczem po błyszczącej szosie   bo ona kocha wrzosowiska stare szulernie i kawiarnie radość lunaparku i plaże nadrzeczne   dusza przechodzi z niej w ten świat, kiedy umiera i się rodzi.

@.KOBIETA.