Czasy niepokoju

[Lena Maj]

Cisza
jak kryształ.
No proszę, nie sądziłam...
deszcz letni za oknem
obłoki burzowe w twoich oczach
zwiastują upadek
moich i tak już
Zbyt miękkich kolan.
Powiedziałabym
„zapalam papierosa”
ale nie palę, to takie..
- snobistyczne...
Ale wino?
Nie odmówię.
Czerwone cierpkie
Jak łzy dziewicy
Którą jestem.
Łzy smutku, że te oczy burzowe
Tylko groźbą.
Wychylę do dna
Ces`t la vie ! ...
I wyjdę.
Tylko mój zapach
blade odciski palców
na Twoim nagim ciele
będą śladem.


Wiersz został przeniesiony do działu Poezja - Forum dla początkujących poetów.

MODERATOR

[Włodzimierz Nabkowski]

Poćwiartowałbym ten wiersz trochę no i :
"C'est la vie"
pozdrawiam

[Damian Cz.]

"Czerwone cierpkie
Jak łzy dziewicy
Którą jestem."

no, no gratuluje, dziewic już ponoć niewiele zostało :), ale tak na powaznie to wers "ktorą jestem" jest zbyt nachalnym dopowiedzeniem. Jeżeli jednak trzeba to zaznaczyć to nie w taki sposób. Niektórzy uważają to za dobre sformułowanie, aele dla mnie ono mimo swojego sensu jest taką kłodą pod nogi, o którą się potknąłem, reszta w porządku
pozdrawiam

[Ona_Kot]

jakoś ten poenterowany wiersz nie trafił w odpowiedni dział moim zdaniem
banał przeplata się tu wprawdzie z porządnymi fragmentami
ale całość nienajlepsza

pozdrawiam