o budowaniu domu powiastka

[Bożena Tatara - Paszko]

razu pewnego  samozwańczy murarz chciał wybudować dom
by po wsze czasy, jak Giambattista zapamiętany był on
z zapałem zatem wziął się do pracy, by ziścić marzenie swe
nie wiedział jednak, że by budować pojęcie warto by  mieć

 

na plac budowy pełen różności zajeżdża kolejny wóz
by dzieło z założeń wiekopomne, zyskało miano - CUD !
powstaje zatem ściana za ścianą do góry dom się pnie
ale nie wiedzieć czemu nierówne,  dom jakby runąć chce...

 

cegły z fantazją poukładane,  zaprawy gdzieniegdzie brak
ale dom według zamierzeń  mistrza, bo przecież wolno mu tak...
kto mu zabroni we własnym domu -  ten nadal w górę się pnie -
że fundamentów nie ma to szczegół,  bo mistrz najlepiej wie

 

jaki w marzeniach gmach wybudował  i jak wyglądać on ma
na placu budowa  wre coraz bardziej,  rośnie potęga w snach
przechodząc mimo rzuciwszy okiem zaciekawiony ktoś
skwitował krótko - to się zawali - pod stropy choć ustaw coś

 

gdzie fundamenty bądź choćby ława, gdzie sztuka - nie powiem kunszt
jak chcesz budować, kiedy podstawa  jest fundamentem, nie "grunt"
grunt że są chęci, grunt że na skałach, grunt że na krytyki ruszt
nie trafią inni ale przechodnia zdrowego rozsądku bunt

 

rośnie budowa choć nie do końca  taki miał być ten dom
zmyślnych krużganków w willi  nie ma, stemplem podparty jest strop
okna mijają się nieprzytomnie straszą przymknięte w pół drzwi
że do nich dotrzeć z gruntu się nie da to szczegół, bo klamka lśni

 

dając do zrozumienia maluczkim - nie dla każdego tu tkwię
wysokie progi są dla przechodnia, to murarz najlepiej wie
gdzie w nim ukryta jest tajemnica i jak sforsować móc  drzwi
które prowadzą w meandry CUDU, gdzie zardzewiały klucz tkwi

 

mimo najszczerszych chęci przechodnia nie trafia rozsądku głos
głową pokręcił, odszedł, zapomniał  lecz dostrzegł płonący stos
na stosie giną jego przestrogi, zdroworozsądkowa chęć
by szczerze  pomóc  murarzowi  wymarzony dom jego wznieść

 

a  dom sam stoi  jakby był  inny, na pierwszy rzut oka jak cud
nierówne mury  trujący bluszcz przykrył, zieleni w domu w bród
już nie przeszkadza że w przypadkowych miejscach są  okna i drzwi
tłum mówi - taki był zamysł mistrza - w nim geniusz z dawna się tlił

 

okna przywdziane  w zachwyt firanek ozdobą się stały w mig
 i nie o domu mówi się lecz o nich, one teraz  zadają szyk
a bluszcz kolorów przydał budowli to zielony to złotem  lśni
wiedząc jednak  że bez podpory policzone  są jego  dni

 

zatruwa myśli  murarza  - ach... och... jaki przepiękny twój  dom
na trwałość  gmachu nikt  już nie zważa,  już przestał  liczyć się on
stemple, gdy runą z rozpaczy, że ciężar zbyt ciężki je zgina
że trudno im unieść i stropy i bluszcz co się po nich wspina

 

obrócą  w niwecz  marzenia o domu co CUDOWNY miał być
nic się  jednak nie zmieni dla bluszczu, ten zdwoi ilość okryć
może ciut niższym się stanie lecz miejsca więcej mieć będzie
bo na ruinach najlepiej toksycznej roślinie się wiedzie.
 

morał  z powiastki   ciśnie się na usta
- pewnie wszyscy zakrzykną radośnie -
przy tych z kunsztem  budowanych domach

jadowity bluszcz nigdy nie wzrośnie !

 

Edytowane 24 Marca 2023 przez Bożena Tatara - Paszko (wyświetl historię edycji)

[Luule]

Ciekawe, ciekawe. Dużo tu wszystkiego, tej budowlanki, ale mimo to, moim zdaniem, upilnowane. Fajne metafory.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Myślę, że prawie każdemu poecie/wierszoklecie się to zdarzy - sytuacja z wiersza. Taka pułapka ego. No chyba, że pisze wiersze do szuflady zamykanej na kluczyk.

 

Nawet jeśli ten utwór to przytyk z dedykacją, to oceniam go ponad tym;) Pozdrawiam

[Bożena Tatara - Paszko]

Dziękuję Luule i odpozdrawiam ciepło :)

[jan_komułzykant]

się napracowałaś, ja naczytałem i chyba nic konstruktywnego nie wymyślę, poza tym, że brak mi takiego jednego mocnego strzału.

To znaczy są tu całe serie, ale ja szukałem, pewnie niepotrzebnie (bo jest równiutko od góry do dołu), takiego "rodzynka" i to moje wrażenie świetnie oddajesz tutaj:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No cóż, taki dzień widocznie mam, ale serducho za pracowitość najszczerzej oddaję  :}

Pozdrawiam.

[Bożena Tatara - Paszko]

morał  z powiastki   ciśnie się na usta
- pewnie wszyscy zakrzykną radośnie
przy tych z kunsztem  budowanych domach

jadowity bluszcz nigdy nie wzrośnie !

 

Nie wiem czy to  wystarczająco mocny strzał, mnie się wydawał  cokolwiek miałki i mimo,  że napisałam   to go nie zamieściłam.

 

Dziękuję Jan_ko :)

Pozdrawiam wzajemnie :)

[Maria_M]

Dużo tego do czytania, a do myślenia jeszcze więcej. Wydaje mi się, że mam klucz do Twojej powiastki. :))

[Bożena Tatara - Paszko]

Dziękuję  MaksMaro  :)

[Jacek_Suchowicz]

to Twoje pisanie ma drugie dno

włożyłaś sporo pracy i pomysłu

jeśli chodzi o mnie prowadziłbym to bardziej lapidarnie :)))

Pozdrawiam

[Bożena Tatara - Paszko]

Ne mam nic przeciw temu byś sformułował to  bardziej lapidarnie, choćby za cenę większej ilości serduszek ;)

 

Dziękuje Jacku :)

[bajaga1]

Pięknie napisany... Lecz jak przytyk go czytam 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Też chciałam wierszem me myśli napisać. Lecz szybko usłyszałam :to nie tak, tam jest źle, tu rym tam rytm ratunku gubię się. A jeszcze tu te słowa mnie ranią

 

 

Przykro mi dlaczego nie lubisz bluszczu? Kiedyś dawno dawno temu zanim tu trafiłam napisałam,, oplatam  życia pień jak bluszcz..." jadowity???

[jan_komułzykant]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wracam.

Od początku zastanawia mnie ten miszcz murarski, z kupą amatorów wokół. POprzedni miał też niezłą ekipę, ale też kupę, ale kamieni.

Teraźniejsi, z obślinionymi usty, jak niegdysiejsi „Wiesława” towarzysze i kamraci „po wazelinie”, zachowują ten sam casus, kiedy byliśmy „10-tą gospodarką świATA(M), ale przejął to Edek i 50 mln baksów poszło na fryzjera w Pa pa ryżu. ;)))))

Czy to nie ten czasem, co to na 10:00 do roboty przychodzi, jak się wyśpi ?

Bo jeśli tak, to chyba jestem w domu.

O many many bluszcz!

;))

[Bolesław_Pączyński]

Zbudowałaś weną wzniosły wiersz jak wieżowiec z dwunastu strof jak kondygnacje, windy trzeba bo zadyszki można dostać:)

Dobry utwór podoba się.

Pozdrawiam:))

[Bożena Tatara - Paszko]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Coś stoi na przeszkodzie ? Pisz, ćwicz - z czasem to nie będzie trudne :)

Lubię bluszcz - w doniczkach :)

Bluszcz jest gatunkiem bardzo ekspansywnym, jest rośliną okrywową  i jeśli tylko mu na to pozwolić jest skłonny zdusić wszelką roślinność wokół siebie.   No i są gatunki trujące - jadowite. Nie lubię go w ogrodzie :)

 

Dziękuję za wizytę  i pozdrawiam ciepło  :)

 

[Bożena Tatara - Paszko]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Z ręką na sercu przyznaję,  że takiego odczytania tekstu się nie spodziewałam ale bardzo mi się podoba,  ubawiłeś mnie serdecznie :))

 

Serducho Ci się należy :)

[Bożena Tatara - Paszko]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Bolesławie :)

 

 

Odpozdrawiam ciepło :))

Edytowane 16 Maja 2022 przez Bożena Tatara - Paszko (wyświetl historię edycji)

[Oxyvia]

Bożenko, sorry, ale dla mnie ten Twój "dom" jest po prostu o wiele, wiele za długi - bardzo mocno przegadany. Nie miałam siły przeczytać go w całości, bo jest to ciągle o tym samym, w kółko i w kółko - nic się tam nie dzieje poza tym, że ktoś nieumiejętnie buduje dom, który musi się zawalić. I tyle. Ja bym to skróciła do trzech-pięciu dużo krótszych zwrotek.

Wybacz mi szczerość.

[Bożena Tatara - Paszko]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jeśli się zdecydujesz, skróć  -  chętnie przeczytam :)

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie robię przeróbek cudzych wierszy, bo uważam, że to niegrzeczne. Chyba że Autor sam mnie o to prosi. Naprawdę chcesz, żebym pokazała Ci , jak ja bym to napisała? (Ale nawet jeśli Ci napiszę, jak ja bym to napisała, to nie znaczy, że uważam, że Ty właśnie dokładnie tak powinnaś). :)))

[Bożena Tatara - Paszko]

Joasiu - ja  nie mam nic przeciwko temu, że ktoś przerabia moje wiersze i wcale nie uważam że przerabianie wierszy tutaj na portalu dyskusyjnym jest niegrzeczne.

 

No i gdybyś przeczytała jednak całość może zauważyłabyś, że niemal każda strofka jest o czym innym, mimo że z budowaniem domu koresponduje.

Nie wyrzuciłabym żadnej z nich są w nim  potrzebne.  A  dwunastostrofowy  siedemnastozgłoskowiec pasuje do tytułowej powiastki.

 

Pozdrawiam ciepło :)

Edytowane 25 Lutego 2018 przez Bożena Tatara - Paszko (wyświetl historię edycji)

[egzegeta]

Bożenko,

nie lubię długich wierszy,

tutaj tylko przeleciałem z grubsza i ta strofa poniżej mnie zatrzymała.

Bo i dom, i firanki, i bluszcz, zieleń, złoto;

jeszcze trochę upiększeń i poemat gotowy:)

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Pozdrawiam

 

PS. Tak na marginesie;

firanki dla domu, jak kobieta w sukience:)