Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

I. Biało czerwona. Rękawiczka

 

Lodowy potwór zawsze kręgosłup przetrąci

w białej. Glace

 

Spec od frontu mokrych robót

naciągnie. Krwiście czerwoną

 

A biało czerwoną - pajac

kolczykowany. Ten skryto- i  jawnobójca

mojej Ojczyzny  -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Już nigdy nie ułożę palców

w literę V

 

II. myślenice

 

Piast-paliwoda sam Bolesław Chrobry

przemyśliwa wielce konstruktywnie

jak za dupę złapać i do szmat nakopać

pokojowemu nobliście

który królewskim imieniem ochrzcił

zarazę-insekta. Pluskwę i krwiopijcę?

Opublikowano

NIe rozumiem o czym piszesz.

Jedynie ten fragment udaje mi się oblec w treści.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

A więc tylko odcisk nieco umorusanej kociej łapki zostawiam

Opublikowano

Witaj -  w twoim stylu czyli wiersz ciężki  - wszystkiego też nie kumam ale drugą część

chyba rozumiem ale nie chcę wkładać kija do mrowiska.

Więc na tym przestanę. 

                                                                                                                                                                                              Radości z dnia życzę

        

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 Rozczarowujesz mnie.

Przecież to ułożenie palców daje duże możliwości.

Jak zegniesz ten obok kciuka to przekaz może być zupełnie inny.

 

                                                                                                               pozdr.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @violetta   Delikatny, senny, pełen czułości. Zostałam w tym pokoju na chwilę dłużej. :)
    • @wiedźma Dzięki Bogu, że Ci nie podpadłem. Ja słucham wszystkiego, a grałem i śpiewałem ballady, bluesa, rocka i reggae... long time ago :-)
    • @Łukasz Jurczyk   Wybór narratorki - kobiety z taboru jest świetny!   Kobiety, które szły za armią, by prać, gotować, opatrywać, służyć i trwać są w historii całkowicie pomijane. A tu - jej perspektywa odczarowuje wojnę. Ślad palca na glinianym kubku - drobny, domowy szczegół a najmocniej podkreśla nieobecność poległego. Jej makijaż jest bardzo ważny - musi wyglądać na silną lub pożądaną, by przeżyć w brutalnym świecie żołnierzy. Narratorka ma pełną świadomość swojego uprzedmiotowienia. W oczach żołnierzy jest łupem lub towarem. Chęć „wyrwania komuś śmiechu” pokazuje, jak głęboko wojna deprawuje emocje.   „Łatwo sprzedać skórę za chleb. Trudniej duszę.” - w warunkach wojny, moralność staje się luksusem.   Przemywanie rany staje się rytuałem - ratując żołnierza, narratorka próbuje „zszyć” własny, zrujnowany świat. Spotkanie „kobiety bez domu” i „wojownika bez ostrza” to obraz totalnej klęski militarnej i życiowej. Zostaje tylko puste „teraz” i wspólna obecność.   Naprawdę jestem pod wrażeniem, że tak sugestywnie ukazałeś kobiecą perspektywę wojny.     Węgiel na oczach. Kubek czuje ślad palca. Wojna nie ma łez.
    • @wiedźma szybka jesteś:)
    • @LessLove Bardzo mi się podoba. Jestem fanką raczej "ciężkiej " muzyki,  chociaż  i klasyczną bardzo lubię.  Pozdrawiam serdecznie i trzymam kciuki za dalsze sukcesy. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...