Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Dni sobotnie czarne alpagowe jedwabne kapoty

aksamitne czapki Bóżniczki cadyków z Góry Kalwarii

Radzynia Kocka Czortkowa w ekstatycznym tonęły

baal kore gdy w sztibłu antresoli czytano Torę

 

Ta ulica tamte ulice pachnące przyprawami korzennymi

mlekiem i chlebem pokładnym pieczonym na złocistych węglach

Ze składzików węglowych do rytualnej łaźni by zachować

wewnętrzną czystość i ciepło

 

Czulentem i kuglem pachniało na ulicy słychać było dźwięki

szabasowej pieśni W tygodniu płynęły tysiące komiwojażerów

kramarzy detalistów handlujących tandetą starzyzną

Tragarzy noszących w tę i w tamtą kapoty meble sztychy

Opublikowano (edytowane)

To bardzo słaby wiersz, jak to kiedyś powiedział i udowodnił wielki poeta Dehnel, jakoś nie szczególnie kocham pederastów wielkich poetów, może dla tego że wiem że prawdziwie prześladowani to osoby chore psychiczne. Ale macie wielkiego artystę, muszę się ustosunkować to kiepski wiersz bo pederasta tak stwierdził. 

 

Edytowane przez arkadius (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Kiedyś jedna pani postawiła się wielkiemu Dehnelowi poecie pederaście. Nawet w miarę skutecznie:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Niemniej, ceniąc sobie własny psychiczny komfort, to po trzech tygodniach ujadania, stamtąd sobie poszła ;)

I tyle :-)

Bardzo serdecznie :-)))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @iwonaroma No i tak to czasem bywa z czasem. A niech tam sobie zostanie w wierszach.  Iwono, bardzo gustownie spięłaś słowem jak broszką, winszuję :) A huśtawka wytrzyma?
    • @Arsis    piękno, smutek, symbol,   forma graficzna - która mi się podoba    i tak zwane lśnienie (promyk - idąc za L.M.Montgomery)  
    • @Gra-Budzi-ka Oj,

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      jakie fajne! 
    • @Poezja to życie   oby perfekcyjnie zabijał ! I bezboleśnie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      pozdrawiam !
    • Przechodzą cicho, mając przeszklone spojrzenia. W przedpokoju. W pokoju. W noc ciemną i tkliwą. W noc majową. W pełną szumiących liści, pełną drzew, gałęzi, podziemnych korzeni.   I w tę noc podążają moje złudy, widma… Te moje odwieczne i wciąż milczące od lat pięćdziesięciu chore iluminacje.   Przepoczwarzają się. To znów nieruchomieją. Ale są. I płyną naprzeciw obłokom bez-szepnie. Albo szepczą jak wiatr na przekór milczenia. Albo stwarzają się od początku. I znowu. I wiecznie…   Dręczy mnie ta struna. Zaciska się coraz ciaśniej.   W bolesnym skowycie powolnego rozpadu.   W progu uchylonych drzwi leży zakurzone truchło jakiegoś ptaka. Szkielet obsypany piórami. I ten szkielet podobny raczej do szkieletu człowieka, lecz z białą podłużną czaszką i z otwartym w jakimś zastygłym grymasie dziobem.   I z czarnymi oczodołami niewidzącej śmierci. Tej samej, która naznaczyła spojrzenia mojej matki i ojca, kiedy ich oczy wyrastały z czarnej, błotnistej, mokrej od deszczu ziemi. Wyrastały jak kiełkujące pąki jakiejś melancholii spomiędzy kwiatów białych chryzantem.   A więc rozbił się przed wiekami ten ptak, nie-ptak.   Roztrzaskał w koszącym locie. W gazetach pisano wtedy: to było samobójstwo.   (Włodzimierz Zastawniak, 2026-05-05)      
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...