Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Jeden c ałus skradł mi ktoś
Całkiem niezły z niego gość
Nie raz mile mile mnie dotyka
A za chwilę mi umyka
Kiedy siedzę na tapczanie
Sprawia całkiem miłe lanie
I chodź nie chce bym z nim spała
To dotyka mego ciała
Ciało lubi te dotyki bo ten chłopak jest dość dziki
Ma coś w sobie co mnie kręci
I do zabaw z nim mnie nęci
A że to buhaj , więc się go słucham
Znam miejsce w szyku i jest po krzyku
Jestem jedyna taka dziewczyna
O której buhaj nie zapomina
I kiedy znajdzie malutką chwilkę
To się zabawiam z nim odrobinkęsmile.gif

Opublikowano


Fenomenalna rymowanka- wyliczanaka.Bede sobie ja recytowac kiedy bedzie mi sie nudzilo

Mysle ze tylko jako taka rymowanke( z odrobina sarkazmu i ironi ) mozna by ja uznac, bo z tymi rymami czestochowskimi i banalnoscia napewno nie jako powazny wiersz.Zreszta autorka zapewne nie miala nawet tego na celu..

Pomysl bardzo mi sie podoba, tylko myslalam ze troche weselej sie rozwinie..

Kobieta podporzadkowana mezczyznie?O nie!!!!!!! ph34r.gif Nie daj mu sie kochana biggrin.gif ..Dorma ci to mowi

Pozdrawiam
Opublikowano

Widzę, że tu same kobitki, więc przegadać was nie przegadam,
wam to wszystko nie pasuje... tongue.gif

gdy mocno kochasz
serce dajesz
wiersze piszesz
kwiatki ślesz
błazna udajesz

a ona wredna, powie
- blee wink.gif

- to żart oczy wiscie, ale pewnie na mnie się rzuci masa podrażnionych kobiet z pretensjami, hehe smile.gifwink.gif

Pozdrawiam Was Kochane,
Kai Fist


Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • „Szanujmy się”   Ruski zęby szczerzy, choć boi się sam siebie, Ukrainiec, po kawałku, widzi się już w niebie. Niemiec swoją dyscypliną tkwi w kompleksie wyższości, Włoch — to śpiew i wino, w życiowej próżności.   Francuz opór stawia, wciąż na barykadzie, Hiszpan, leń, na plaży w słońcu wciąż się kładzie. Anglik gardzi byciem w Europy nacjach, z Irlandią w niezgodzie i w przeciwnych racjach.   Węgier, choć malutki, wielkim się uważa, Polak wciąż na wszystkich o coś się obraża. Portugalczyk z Czechem prawie się nie znają, to i źle o sobie nie opowiadają.   Kraje Skandynawii, jakby z innych światów, za Bałtykiem żyją, z dala Euro-bratów. Belgowie z Duńczykami Holendrów nie lubią, bo przez zapach tulipanów w kierunkach się gubią.   Cygańskie plemiona, Rumun z Bułgarem, żyją duchem lenia, z wakacyjnym czarem. Austriak Chorwatowi przygrarza paluchem, by się nie pchał do niego ze swym pustym brzuchem.   Wszyscyśmy ludnością Europy wielkiej, gdzie różnice kultur oraz wierzeń wszelkich, gdzie miłości piękno winno zapanować — trzeba tylko trochę bardziej się szanować!   Leszek Piotr Laskowski
    • @Kwiatuszek   Bardzo ciekawie napisałaś. Metafora drogi zamiast ścieżki - to rozróżnienie samo w sobie niesie ciężar doświadczenia. Podoba mi się też kontrast między "ześlizgiwaniem się" a "wspinaniem" - oddaje naturalną nieliniowość duchowego rozwoju. Pozdrawiam
    • @karenka    Czytając te wersy, można dosłownie przenieść się do tamtych dni - poczuć zapach lawendy, zobaczyć łany zbóż i maki. Piękny i niezwykle wzruszający wiersz. Bije z niego ogromna miłość i tęsknota, którą ubrałaś w tak czułe słowa.
    • @aniat.   Bardzo zmysłowy,  subtelny wiersz - podoba mi się ta cisza budowana dźwiękami (cmokanie jeziora, trzepot ważki). Czuć w nim chwilę zatrzymaną w kadrze.
    • @andrew   Świetna gra obrazów - kwiat, wiatr i słońce jako milczący świadkowie zauroczenia. Ostatnia zwrotka robi największe wrażenie. Piękny! 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...