Zycie

[Kamilal lesiak44]

 Spoczywają tu utracone dzieci 

niechaj światłość wiekuista im świeci.

Proszą o modlitwę aniołki niebieskie

pomudlmy się za ich dusze anielskie.

 

[Kamilal lesiak44]

Pamięć o còreczce.

[Bożena Tatara - Paszko]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czy to dla Zyty to epitafium ? Bo jeśli to pomyłka a w tytule jest błąd, to bardziej niż Życie pasuje  do tekstu  właśnie Epitafium.

Pomódlmy  - błąd ortograficzny.

 

Edytowane 29 Października 2017 przez czytacz (wyświetl historię edycji)

[azk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Może warto zaprzyjaźnić się z ortografią, szczególnie, że dla tej Zyty Autorka ma jakiś serial wierszy?

[azk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Większość z piszących tutaj, prezentuje wrażliwość wyższą od przeciętnej i są w stanie poczuć ból rodzica wędrującego na grób dziecka. Ale Twoje wiersze pokazują również, tak na marginesie, jak ważny jest sposób rozmowy z czytelnikiem. W poprzednim wierszu nie stosowałaś polskich znaków i nie było wiadomo czy tytuł brzmi Życie czy Zycie. Ten wiersz rozwiewa tę wątpliwość. Ale w puencie pojawia się paskudny błąd ortograficzny. Nie wiem czy z przeoczenia, czy z Androida, który w słowniku nie miał tego słowa?
Nie chcemy lekceważyć autorów postów, ale również nie chcemy być przez nich lekceważeni.

Pozdrawiam
 

[Jacek_Suchowicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Za dłoń pociągnęła i już nic nie boli.
Nóżki same idą. Czy niosą do domu?
Można podskakiwać i biegać do woli,
a rączki są wolne - nie mają wenflonu.

Aparaty z buzi w nicość odpłynęły.
Ze świetlistej łąki bije piękny zapach
a babcia i dziadek są skąpani w bieli,
przytulają czule i nie muszą sapać.

Cudowne uczucie szloch daleki burzy.
Skuleni rodzice przy łóżeczku siedzą.
Aż tutaj dociera; ból, tragedia ludzi,
lecz gdy im opowiesz: bez szans - nie uwierzą.

 

pozdr.