Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Wiesz.. ostatnio coś się wydarzyło
zrobiłam przez to głupotę.
ranię tym sama siebie, inni nic nie wiedzą.
nie wiem czy mogę ci o tym powiedzieć
jesteś dla mnie ważny..
nie chcę tak dalej, nie wytrzymam

 

Chcę cię kochać całym sercem
ale jest jeszcze on
nie mogę mieć was obu
a jesteście dla mnie cenni
Chcę cię kochać całym sercem
ale jest jeszcze on
nie mogę mieć was obu, nie mogę

 

Czy pozwolisz nazywać się moim skarbem ?
Nie chcę wracać do tego co zrobiłam
znowu zaczynam tracić grunt pod nogami 
Moje rany się otwierają i przeszłość wraca 
Chyba wiesz o czym mówię..

 

Chcę cię kochać całym sercem
ale jest jeszcze on
nie mogę mieć was obu
a jesteście dla mnie cenni
Chcę cię kochać całym sercem
ale jest jeszcze on
nie mogę mieć was obu, nie mogę

 

Pomożesz mi kiedy będzie trzeba?
Potrzymasz za rękę i powiesz 'nie płacz' ?
Czy.. zakochasz się we mnie i uratujesz mój świat?
On jest dla mnie równie ważny co ty 
Nie każ mi decydować między wami 

 

Chcę cię kochać całym sercem
ale jest jeszcze on
nie mogę mieć was obu
a jesteście dla mnie cenni
Chcę cię kochać całym sercem
ale jest jeszcze on
nie mogę mieć was obu, nie mogę

 

Przepraszam.. to już koniec 
Jeżeli nie mogę mieć was obu to nie chcę nikogo
Żyłam tylko dla was a teraz nie ma już nic
Zniknęłam tak szybko jak kamień wpada w wodę
Zniknęłam..
 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ja na wierszach słabo się znam, ale o życiu coś chyba wiem. I wiem, że to nie jest dobra maksyma. 

Strata jest bólem, ale ból to narodziny. Jeszcze nie wiemy cóż to za urwis się rodzi... na początku wiemy tylko że cholernie boli. Ból mija, a z urwisa wyrasta piękny mężczyzna, podpora i radość starości.

Kochaj życie. Ja może i zniknę jak kamień w wodzie, ale moja miłość nie zniknie - miłość jest niezatapialna :)

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tekst bardzo emocjonalny, ale zwięźle i ładnie napisany.

Tylko mam takie wrażenie, jakbym czytała tłumaczenie jakiejś anglojęzycznej piosenki,

broń Boże nie sugeruję, że to plagiat, ale tłumaczenia piosenek są pisane jakąś wyjątkowo podobną formułą do tej w powyższym utworze.

Ale być może tylko ja mam takie skojarzenia...

Pozdrawiam :)

Edytowane przez Deonix_ (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Jacek_Suchowicz   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.    Masz sporo racji w gorzkiej diagnozie, świat od stuleci tkwi w swej psychozie. Gdzie złoty cielec wiarę zastąpił, tam brat dla brata serca poskąpił.
    • Nie odznaczajmy polskimi orderami, Tych którzy katom przodków naszych, Uniżone oddają dziś pokłony, Olbrzymie stawiając im pomniki.   I tych którzy plują nam w twarz, Zwyrodnialców wynosząc na piedestał I z haniebnego zakłamywania historii kart, Czynią podły swój zwyczaj.   I nie szczędząc swych hołdów, Bandom rabusiów i nikczemników, Prawa odmawiają do godnego pochówku Bestialsko zamordowanemu dziecięciu…   Niech przepiękne polskie ordery Przenigdy  nie zdobią piersi, Ludzi cynicznych i podłych Zapamiętałych w swej dwulicowości,   Którzy przyjmując naszą pomoc, Z wyrachowania niekiedy nam przytakując, Zarazem jawnie oddają honor, Przodków naszych bezlitosnym mordercom,   Którzy fladze biało-czerwonej, Jawnie okazując pogardę, Czerwono-czarną zarazem czczą szmatę, O pomordowanych Polakach plugawiąc pamięć…   A gdy jedynie pogardą, Fałszywi przyjaciele nam odpłacą, Pobiegnijmy zaraz swą myślą, Ku polskim odwiecznym prawdom,   Że nie ma rzeczy cenniejszej, Niż ojczystej historii umiłowanie, Prawdziwym jest ona nam skarbem, Dziś i przez stulecia kolejne!…   - Wiersz napisany dla uczczenia odebrania Orderu Orła Białego Wołodymyrowi Zełenskiemu.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      trafne ale   kiedy idea jest interesem wszystkie sumienia lecą kretesem choć nad tym wszystkim stoi dekalog to ludziom zawsze zawsze jest mało   choćby człek tworzył komuny zbory sięgać po cudze jest zawsze skory zaś chuci nic nie usprawiedliwi dawne boginie były na niby   pozdrawiam
    • @Wiechu J. K. @Berenika97 @Andrzej P. Zajączkowski dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @Poet Ka   Jest tu pewna życiowa prawda - prawdziwa wrażliwość wymaga ogromnej siły. Otwarcie się na coś pięknego, delikatnego i nietrwałego (przyjęcie motyli) to zawsze ryzyko zranienia. Dlatego, aby móc szczerze kochać lub czuć głęboko, trzeba być wewnętrznie bardzo silnym.  Wiersz pokazuje też, że pełne doświadczenie piękna wymaga całkowitego oddania się mu, oddychania nim na co dzień.  Świetne! :)   
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...