Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Trzyma pan formę, panie Waldemarze :)

Treść dla mnie do przemyślenia, na ten moment wiem (a raczej czuję) tyle, że jest o krzywdach, od których wyzwala dobro , ubrane tradycyjnie, ale za to niepretensjonalnie :)

Słowem, wiersz jest piękny, po prostu ;)

Opublikowano

Witaj Pomoc Wiosenna - no i fajnie - z tego sprytu się ciesze...

Miło że czytałeś.

                                                                                                                                                                    pozd.

Opublikowano

Witaj  Enchant - może być krzywda czyli to co wierszu jest grzeszkiem....

Miło że czytałaś - no i wielkie dzięki za ową formę - miło to słyszeć.

                                                                                                                                                        Spokojnego wieczoru życzę

Opublikowano

Powinieneś zmienić tytuł.

Bardziej niż  Nie kumulujmy ich  pasuje : Jeszcze jeden głos wołającego na puszczy.

Którego postu nie otworzysz, wszędzie przepychanki że aż trudno uwierzyć że to dorośli ludzie na Forum Literackim a nie piaskownica, w której dzieciaki zabierają sobie wiadereczka i okładają łopateczkami.

Temat jak najbardziej na miejscu tylko kto uderzy się we własne piersi ?

 

Pozdrawiam.

Opublikowano

Witaj  Dyziek K - miło że czytałeś i że się podoba - a o tytule pomyśle...

Jeszcze raz dziękuje.

                                                                                                                                                          pozd.

Opublikowano

Pomoc Wiosenna -  tym bardziej za polubienie dziękuje

                                                                                                                                                                 pozd..

 

Opublikowano

Witaj Bożenko - jesteś drugą która proponuje zmienić tytuł - w wierszu chodzi o grzeszki -więc tytuł wydaje 

mi się trafiony - za dużo nie pokazuje.

Ale pomyślę co z tym zrobić - miło że czytałaś - dziękuje - jeszcze jedno słówko dopowiem.

Napisałaś - a kto uderzy się w piersi - myślę że warto w to uwierzyć - przecież są różni ludzie

nie zamykajmy wszystkich jedną klamrą niezaufania - ja zawsze wieże w człowieka...

                                                                                                                                                                  Udanego dnia ci życzę

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @leszek piotr laskowski piękne nawiązanie do J.Brzechwy.
    • W końcu przychodzi dzień, kiedy otwierasz oczy. Stoisz z boku jak cień, patrzysz, jak los się toczy... W głowie natrętna myśl – jak smutne ten ktoś ma życie. Na zewnątrz niby OK, a dusza płacze skrycie. Miotasz się, nie wiesz, co począć: czy pomóc do głosu dojść duszy? Czy zamknąć oczy, odpocząć, spróbować znów ból zagłuszyć... I chciałoby się tym cieniem zostać, nie czuć, nie cierpieć, nie dusić... Z tej matni w końcu wydostać i losu więcej nie kusić... Ten jeden, ostatni raz oczy zamykasz znowu. To jeszcze nie ten czas...  
    • @Maya. Powstało to z wylosowanymi słowami: konik, akordeon, moneta i obraz 
    • Usta trzymają strukturę Jej postaci białe liczne Wirują w piersi o pierwszeństwo Walczą wściekłe zdziry, małe dziwki Słodkie kochanki i te dobre dobre Dziewczyny
    • Spokój. Co to jest spokój? Gdzie możemy go znaleźć? Dużo ludzi szuka go, dąży do odnalezienia, ale on się ukrywa. Szukają go w obrazach, w utworach, w filmach i może niektórzy go tam znajdą,   Ale przecież nie jesteśmy tacy sami. Nikt nie jest taki sam.   Ludzie mogą znajdować spokój i stan odpoczynku w momentach  np.Wspomnieniach.   Wspominanie o dawnych czasach, gdy w tle naszego życia leciała spokojna muzyka grana na akordeonie, Gdy na pastwiskach biegały koniki, ptaszki ćwierkały, a ludzie byli mniej spięci.   Teraz w świecie całego biegania, spieszenia się wszędzie, ludzie oddali by dużo , a może i nawet wszystko. Każdą Monetę, Każdą Rzecz tylko by uciec od napięcia które czują na codzień. Uciekają od współczesnego świata gdzie na porządku dziennym jest mało dobra. Uciekają do młodych lat. Lat bez zobowiązań i bez stresu przed każdym następnym krokiem. Uciekają do Spokoju.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...