Podłość i mizeria

[Justyna Adamczewska]

Podłość i mizeria

 

ucieka, umyka całość

niegodziwość nawet się lęka

tak

aby możliwie trwać

czerpać z przodka dobroci

wtedy ulga

oddychanie pełną piersią

chodź uwędzoną i rozsnuwającą

odór podłości

mizerii nawet

nie z ogórków

jeno tej staropolskiej

dławiącej jak kiszonka

we własnym smrodku

jednak obcym

 

i gdzie się pcha

ech może opar  i znużenie

pomrą zadżumione

sobą

 

[ja_bolek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[Justyna Adamczewska]

Ani przodek, ani kopaliny, ani kobiety, tylko "opar i znużenie" - zarazki dżumy.

 

"czerpać z przodka dobroci" nie chodzi o praojców, choć można i tak zrozumieć, chodzi o przodek w kopalniach, np. srebra. Srebro, złoto itp.

Dziękuję za zainteresowanie się moim wierszem. Dziękuję też za sugestie. A więc Ja_bolku, napiszę inną wersję, jeśli pozwolisz, wykorzystam też i Twoje słowa. Dziękuję jeszcze raz.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.