Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

choć świat taki duży i mało gdzie byłam
to zdał mi się jednak przyciasny
więc biorę taboret przysuwam doń lustro
po blasku słonecznych dwóch fastryg

z uśmiechem nadzieją i wiarą dziecięcą
przechodzę w krainę bez granic
bo tu rzeczywistość nie sięga łapskami
jest tylko odbiciem nie rani

lecz razu pewnego przygasił ktoś słońce
gdy byłam akurat na moście
a gwiazdy nie wiedzą którędy powrócić
więc czekam na ćmy złotookie

Opublikowano

@Alicja_Wysocka

Witaj Alicjo - u ciebie jak pamięcią sięgam - zawsze malowniczo ciepło
i z sensem - tak tak Alicjo to nie jest podlizywanie tylko to co obudził twój
wiersz we mnie - druga moim zdaniem ma smak lepszy niż dwie pozostałe .
No ale to tylko moje odczucie .
A tak między nam Alicjo z kom. tu dziś ciężko - forum upadło - inni bez urazy czegoś się boją - dziwi mnie taka postawa - ale cóż - nie ma co się martwic liczę
że nadejdą lepsze czasy - tylko czy my wytrwamy - czas ucieka ...
No dobrze już kończę
Życzę miłego

Opublikowano

@Waldemar_Talar_Talar
Dziękuję Waldemarze za przeczytanie i komentarz :)
Nie wiem dlaczego na Forum tak niewiele się dzieje.
Nawet gdybym domyślała się dlaczego tak jest, to będzie tylko moje subiektywne odczucie - a każdy przecież może mieć swoje, inne, odmienne.

- Może to brak czasu i chęci na komentarze (mojego nie komentują, to ja też nie będę)
- Przekonanie o wybitnej wartości własnej twórczości
- Hermetyczność utworów
- Brak zainteresowania zasadami i językiem polskim
- Brak dystansu do negatywnych komentarzy (nikt nie lubi być krytykowany)
- I pewnie jeszcze wiele innych.


Szkoda, bo to moim zdaniem bardzo dobry, funkcjonalny portal.
Znam takie, gdzie o każdą omyłkowo postawioną kropkę czy literówkę, trzeba prosić Administrację.

Tymczasem, pozdrawiam Cię serdecznie :)




Opublikowano

Alu
ostatnia strofa bez rymów
wiersz ciut przegadany tak po kobiecemu
w tym poważnym temacie chyba nie jest niewskazane
widzę po swojemu inaczej:

choć świat taki duży to dla mnie zbyt ciasny
więc luster poblaski łączę słowem fastryg

z nadzieją dziecięcą wkraczam w świat bez granic
gdzie marność łapskami nie sięga nie rani

ktoś słońce przygasił gdy byłam na moście
choć niebo na oścież lecz drogi nieproste

z powrotem zamknięto w materii wymiarach
jakkolwiek się starać goryczy tkwi czara


Pozdrawiam:))

Opublikowano

@Jacek_Suchowicz
Witaj Jacku,

Po mojemu, jest rym w ostatniej zwrotce
moście - złotookie

Trzy zwrotki i przegadany?
Dzięki za sugestie, ale raczej zostanie po mojemu.
Nie chciałabym zmieniać sensu. W mojej wersji, do drugiego świata
wchodzę po blasku dwóch słonecznych fastryg, a w Twojej
,blaski łączę słowem fastryg, a to nie to samo.
Poza tym puenty są różne. Ta moja z ćmami, bardziej mi leży.
No sorry,

serdeczności :)

Opublikowano

@maria_bard

Wielkie dzięki za odzew :)
Portal trochę przysnął, coś na podobieństwo dziecka na huśtawce.
Ażeby było fajnie, trzeba co rusz pobujać, może się przebudzi, rozweseli jak kiedyś.

Mario, zgadzam się, że takie mechaniczne głaskanie za byle co, nie jest dobre. Powiem nawet, że jest krzywdzące, że Towarzystwo Wzajemnej Adoracji też jest źle widziane, ale psia kostka, przynajmniej coś się dzieje. Jedni głaszczą, a inni dają
po łapach, jest jakieś życie.

Jeśli idzie o hermetyczność utworu, oczywiście, każdy uczestnik ma pełne prawo
do własnej formy wyrazu.
Chodziło mi raczej o to, że jeśli nie rozumiem nic z wiersza, to nie wiem
co powiedzieć.
Mówię o sobie, ale podejrzewam, że wielu myśli podobnie - tylko się nie przyznaje, bo to może wstyd przyznać się tak przy wszystkich i zwyczajnie po polsku napisać czy powiedzieć - nie wiem o co chodzi.
Mnie samej jest przykro, jeśli muszę komuś tłumaczyć sens, choć na szczęście
nie zdarza się to często. Nie wiem czy to źle czy dobrze. Może powinien być trudny, zagmatwany, z kilkoma dnami, bo kto w końcu ma rozumieć poetę, jak nie poeta?
Ech...

Serdeczności, Mario :)

Opublikowano

@Marlett
Duszko Marlettko,

No nie mogę zmienić tytułu.
zdradzałby treść i może mniej osób miałoby chęć na przeczytanie,
bo to już tyle razy było, że szkoda czasu.
Tym sposobem skusiłam Cię do przeczytania i jest mi niezmiernie miło.

Słońca i pogody ducha :)

Opublikowano

@Alicja_Wysocka
@Waldemar_Talar_Talar

Temat komentarzy poruszałam niejednokrotnie na forum dyskusyjnym
bez większych efektów.
Zaproponowałam Mateuszowi pewną zmianę techniczną.
Poczekamy - zobaczymy :))

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Schiza –
Inaczej: przywidzenia, głupoty atakujące nasz mózg, wszystkie mniejsze lub większe stany ogólnej psychozy. Najczęściej występują w trakcie ćpania, na późniejszych zjazdach, lub na ciężkim kacu. Ewentualnie schizy mogą dotknąć każdego w stanie ekstremalnego wyczerpania (stres, nauka itd.) - czyli temat poważny
- odnośnie przegadania:
choć świat taki duży i mało gdzie byłam
to zdał mi się jednak przyciasny

można to samo wyrazić lapidarnie - klimatu nie kumuluje
[u]lecz razu pewnego[/u] przygasił ktoś słońce
gdy byłam akurat na moście

zaczyna się jak bajka dla dzieci a tu nie ten klimat
Chociaż zapominam, że jako subtelna kobieta masz prawo do tworzenia sobie tylko znanych nastojów, Kubuś Puchatek też nucił sobie tylko znaną melodię.
Co do sensu zgoda ale rym trzeciej strofie zgrzyta
moście - okie ten super
ale moście - złotookie przeczytaj na głos ni jak
Jak wiesz zawsze się bawię tekstami i się nie obrażam
Narzekałaś na brak dyskusji i jest nawet się możemy posprzeczać :))
pozdrawiam nowo-rocznie (dużo zdrowia) Jacek

ps odnośnie portalu - równia pochyła
poziom tekstów czasem sięga bentosu - brak osobowości i postawa właściciela robią swoje
Opublikowano

@Jacek_Suchowicz

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Jacku,

moście - okie , rym super, Twoim zdaniem
moście - złotookie, zgrzyta?
asonans - rym niedokładny, polegający na identyczności samych tylko samogłosek.
Przecież w tych dwóch wyrazach dwie samogłoski i, e
są identyczne.
Może raczej chodzi Ci o to, że jeden wyraz ma dwie sylaby, a drugi cztery. Nie połączyłam rymu paroksytonicznego z oksytonicznym, dwa wyrazy budujące rym, są paroksytoniczne, wielosylabowe.
A teraz dalej.
"choć świat taki duży i mało gdzie byłam
to zdał mi się jednak przyciasny"
można to samo wyrazić lapidarnie - klimatu nie kumuluje"
To bardzo subiektywny fragment Twojej wypowiedzi, z którym dyskutować nie mam zamiaru. Tytuł wiersza nie jest poważny.
Patrz - przywidzenia, głupoty. Nie podnoszę tematu skutków ćpania, tym bardziej kaca.
Treść wiersza wystarczająco wyprowadza czytelnika z tego kierunku (msz) w tym i Ciebie, bo w końcu przyznałeś "co do sensu, zgoda"

Kończąc, chciałabym odnieść się jeszcze do wspomnianej roli Właściciela portalu.
Ze swojej strony jestem raczej wdzięczą za to, że wydał kasę, że uratował portal, nasze wiersze, zachował funkcjonalność, to naprawdę wiele.
Jak się wkurzy, zamknie portal i tyle będzie z naszego marudzenia.
Może brak chętnych do pomocy, do współpracy, brak czasu (każdy ma przecież obowiązki codzienne, nauka, praca, rodzina, itp.)
To tyle, tymczasem.
Pozostaję serdeczna i życzliwa, mimo różnicy zdań, pozdrawiam ciepło :-)



Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Alicjo, podzielam Twoje zdanie.
Mateusz jest otwarty na ciekawe i dobre pomysły na Forum.
Samo się nic nie zrobi, a krytykować jest najłatwiej.
Jest tu wielu maruderów , którzy poza wklejeniem utworu nic nie robią.
Na razie podałam Mateuszowi pewien pomysł .
Jeśli nie zadziała mam jeszcze pomysł na plan B - bardziej radykalny :)
Jeśli macie ciekawe pomysły piszcie o nich :)
PozdrawiaM.
Opublikowano

@Marlett
Poetyckie fora padają jedne po drugich, pozostają komunikaty
np.

"Wszystko ma swój czas - liczydło, magnetofon kasetowy, klawiatura w telefonie - okazało się, że forum poetyckie również.
Od kilku lat bezskutecznie podejmujemy próby reanimacji tego miejsca. Czasy jego świetności bezpowrotnie minęły. Zjawisko to dotyczy nie tylko naszego forum, więc po konsultacjach podjęliśmy decyzję o rozpoczęciu procesu likwidacji tego miejsca w sieci.

Mając na uwadze, że możecie nie posiadać kopii swojej twórczości, że możecie chcieć wymienić się kontaktami itp. Proces likwidacji forum podzieliliśmy na etapy. Na chwilę obecną forum zostaje zablokowane dla nowych użytkowników, zostaną też zlikwidowane tematy wolne i informacyjne. Zachowana zostanie wyłącznie część zawierająca Waszą Twórczość i w takiej formie forum będzie istnieć co najmniej do końca roku 2016. Potem zostanie bezpowrotnie usunięte"

Chcemy tego? Setki czy tysiące użytkowników, martwe dusze :(
Żadnego postu przez miesiąc, rok, kilka lat?

Opublikowano

Witaj Alicjo)))
Przeczytałam Twój wiersz i komentarz (e) dotyczące stanu forum.
Uważam, że szkoda byłoby tego forum. Od czasu do czasu bywam tutaj z sentymentu, chociaż niewiele mam już do powiedzenia sama.
Jednak z przyjemnością czytam niektóre wiersze. Zwłaszcza twórców, których nicki, nazwiska znam z czasów własnego wstawiania tu wierszy.
Szkoda, że ten portal umiera, bo było to miejsce pełne życia i fajnej twórczej energii.
Większość użytkowników zrezygnowało kilka lat temu z powodu awantur, nadmiernej krytyki i nieprzyjemnej atmosfery jaka się wówczas wytworzyła. Pozostali nieliczni.
Nowi, którzy dołączają nie mają się specjalnie od kogo uczyć. Wstawiają swoje wiersze i czekają na aplauz, nie czytając innych, ani nie wstawiając własnych komentarzy.
Obserwując to wszystko z daleka widzę, że gorszą sprawą od złych emocji jest totalny brak emocji.
Ale pomimo wszystko przykro byłoby któregoś dnia stwierdzić że nie ma nas już....
Ratunkiem jest...pisanie i komentowanie bez względu na wszystko
Pozdrawiam Cię bardzo serdecznie i zamieszczam jeszcze prywatny komentarz na prv.
LL

Opublikowano

@Lilka_Laszczyk
Dziękuję że zajrzałaś do mnie, za czytanie i komentarz.
Nie dostałam Od Ciebie wieści na priv. Jeśli to było coś ważnego,
powtórz proszę.
Ano, jest smutno, nie ma się nawet z kim pokłócić :P
Co niektórym kiedyś przeszkadzało zostawianie buziaków, no to jest, jak jest :(

Serdeczności :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @KOBIETA wezmę Piotrusia, nie zna takiego świata:)
    • @Berenika97   dziękuję Ci, Bereniko, za tak uważne i wnikliwe czytanie . Twój komentarz nie tylko odbija obrazy wiersza, ale rozwija ich ciężar, pokazując, że słowo może przenikac  nie tylko umysł, ale i strukturę istnienia. pisząc, myslałem o miłości jako o sile pierwotnej, która nie zna granic ciała ani chronologii, która przesuwa kontynenty w naszych wyobrażeniach i w samej materii. dlatego Twoja uwaga o "nieuchronnej usterce w rzeczywistości " jest dla mnie tak trafna bo Ty widzisz coś, czego sam nie nazwałem, i nadajesz temu pełną wagę. cieszy mnie, że dostrzegasz napięcie między szczytem doswiadczenia a jego implozją w pustce. to właśnie w tym punkcie jednośc z bytem spotyka się z świadomością własnej nietrwałości. pokora wobec tego napięcia i rozpoznanie jego konsekwencji to dla mnie istota każdej prawdziwej bliskości, ontologicznej i emocjonalnej zarazem . Twoje czytanie przypomina mi, że wiersz nie jest tylko obrazem, lecz instrumentem refleksji o bycie, o grawitacji uczuć i nieodwracalnosci doświadczeń. dziękuję, że dzielisz się swoją uważnością  i że w tym dialogu między wierszem a czytelnikiem  ( dzisiaj modniej jest powiedzieć - klientem ) czuję obecność kogoś, kto potrafi widzieć jego ciężar bez próby jego uproszczenia . to Twoja obecność Nika :) dziękuję pieknie :) ps. napisalem drugi wiersz który domyka ten dzisiejszy. zdaję sobie sprawę, że wiersze trudne się tutaj nie przebijają, ale cóż. jest kilka osób które literacka "gęstwinę" lubią. to nie będzie sequel fabularny  tylko przesunięcie ontologiczne. To będzie "stan miłości II” czyli świat po pęknięciu. nie lament. nie nadzieja. tylko zmieniona geometria istnienia. j.
    • @Charismafilos Dziękuję serdecznie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Berenika97 Dziękuję, że zwróciłaś na to uwagę i za ten komentarz. Pozdrawiam
    • @lena2_ dziekuję moja kochana poetko za dobre slowa Moc serdecznosci

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • A jeśli chodzi o księżyc niech świeci jego tarcza promieniami gwiazdy jak Słońce  gwiazda jak Słońce która ma Twoje imię  niech róża którą wśród róż podziwiasz jedną jedynie w Stronę Słońca jakim jest Twoja osoba zwraca płatki i w czerwieni kolorach jej głowa rośnie w Twoją stronę  będziesz tym Słońcem które promieniami przebija każdą szarą chmurę i na promieni rozbitych na granicy atmosfery Gai da życie w pryzmatach kolorow  każdemu każdy dzień będzie z zachwytem piękna jaki Stwórca dał im  Niech Gaja będzie Ci wdzięczna za moc ciepła które doprowadziło Boga by stworzyć raj pełen fauny i gdzie flora z nią zostanie dana by człowiek i człowiek ku jego niesamotności jak ta Boska powstały z zebra Adama imieniem Ewa ponazywał zwierzęta kwiaty drzewa  i niech Gaja znów pozna że człowiek może przez te kruche czasu chwile żyć życiem jak w Raju gdzje cywilizacja dorozmawia się życiem bez strachu i w spokoju szczęścia doprowadzi Boga do wybaczenia grzechu pierworodnego gdzie w genach pierwszego dziecka już go nie ma i kolejno jego potomstwo będzie mogło żyć tak by nawet szatan chciał dla nas Raj i odpuści fałszywe nuty muzyki i pokusy by czarny zimny płomień ognisk grzechu piekła dusz nieśmiertelnych zapelniał  By proroctwo drugiego Przyjścia na świat Syna nie było walką z szatanem lecz uleczyło demony i Lucyfera z potrzeby Kuszenia człowieka na toniecie w grzechach  by władca piekła zrozumiał że już czas nastał gdzie dusze poznały dość ZŁA by szczęście miłości i Boskiego przytulenia w ramionach Nieba docenić  ocenić Lucyfera za tego który człowieczeństwa podwaliny stworzył  żeby człowiek nie znał nudy  ale nastał vzas diable ogoniasty gdzie strach i trzęsienia się ludzkiej istoty się skończył  Bóg może wszystko pozbawiony skrzydeł Aniele  módl się i odpuść człowiekowi jak modlitwy słowy zwodzenie na pokuszenie a ja człowiek marny wierząc że Bóg który może wszystko wybaczy i tobie twoje naruszenie jego woli Anioły nad każdym z nas rozświetlić serca ogrzewają w uczucia nas jak miłość  jasną noc i mgliste metafory które mgłę drogi rozproszą Prosząc gwiazdy na niebie o marzenia które staną się szczytem zdobytym przez Ciebie  zachwyt widokiem i wbita flaga z Twoim imieniem  gdzie zaznaczysz swoje istnienie  pokolenie za pokoleniem wydasz dla dobra świata  lataj i niespadaj   
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...