Anna_M. Opublikowano 11 Listopada 2016 Autor Zgłoś Opublikowano 11 Listopada 2016 trzeba odejść odważnie by wrócić do siebie słowa zataczają kręgispada się na ziemię po zbyt długim zwlekaniu z dobrowolnym zejściem oddaję się rzece rozpalam ognisko otwieram ramiona na wiatr stawiam stopę na pachnącej ziemi wyroki losu okazują się darami niebios kiedy wykrzesze się odwagę by wrócić
kb. Opublikowano 11 Listopada 2016 Zgłoś Opublikowano 11 Listopada 2016 "wykrzesze się" - samo raczej się nie wykrzesze, chociaż...? ale z tym się należy zgodzić, że każde zdarzenie, nawet to nie bardzo pasujące do człowieczej wizji, ma swój cel.
Anna_M. Opublikowano 11 Listopada 2016 Autor Zgłoś Opublikowano 11 Listopada 2016 @bess_enger wykrzesze się z siebie
Marlett Opublikowano 11 Listopada 2016 Zgłoś Opublikowano 11 Listopada 2016 @Anna_M. Wiersz jasny, zwięzły i czytelny. PozdrawiaM.
Waldemar_Talar_Talar Opublikowano 13 Listopada 2016 Zgłoś Opublikowano 13 Listopada 2016 @Anna_M. Witaj Anno - otwierasz ramiona na wiatr - pięknie bardzo poetycko . Przyzna się że lubię tak proste szeroko otwarte wiersze . Słoneczka życzę
Anna_M. Opublikowano 13 Listopada 2016 Autor Zgłoś Opublikowano 13 Listopada 2016 @Waldemar_Talar_Talar dzięki:)
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się