Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zdarzyło się to w Moskwie
Pod koniec rewolucji
Włodzimierz Lenin rano wstał
I wzrok miał bardzo smutny
Przyśniło mu się w nocy coś
Coś tak bardzo dziwnego
Że nawet taki wódz jak on
Nie mógł zrozumieć tego

Szybko kazał sprowadzić
Feliksa Dzierżyńskiego
Bo tylko on wyjaśnić mógł
Sens tego snu strasznego
A ciągle śniło mu się że
Syfilis go zabije
A kiedy minie cały wiek
Carat znowu odżyje

Feliks wąsy nastroszył
I taką radę znalazł
Syfilis wódką zawsze lecz
A cara musisz zabić
Cara z rodziną zabili
Wódę na umór chlali
I przez najbliższy cały wiek
Spokój z caratem mieli

Sto lat szybko minęło
Oni dawno umarli
W Rosji demokracja rządzi
Mumia Lenina w szklarni
Na kremlu dzisiaj panuje
Następca Dzierżyńskiego
Władimir wielki tak go zwą
Choć wzrostu jest mikrego

Opublikowano

widocznie liczy się duch wielki (a nie wzrost). ale nie wiem czy taki duch jest tożsamy z walecznością, odwagą, bohaterstwem, ale też czy na tym świecie można coś zrobić (porządnego/pozytywnego) bez hartu ducha :)

Opublikowano

@Marlett
Większość despotów nie była ( i nie jest zbyt wyrośnięta z wyjątkiem Bokassy ) .
Myślę , że w ich przypadku władza ma zrekompensować brakujące centymetry i robią żeby być zauważonym przez kobiety , bo przecież wszystko co robimy (mężczyźni ) to robimy dla Nich.

Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nie wiem dlaczego, ale pasuje mi tu dowcip pijany malarz staje przed lustrem komentując je jak obraz nie wiem czyje to płótno, ale kogoś sławnego hymm, tak właśnie mają się sprawy codzienne, widzimy co chcemy widzieć lub to co jest czyli codzienność
    • @.KOBIETA. Och nie, nie tak, M. :-) To jest wiersz O TOBIE. Wywołujesz burze w głowach (hormonach) mężczyzn ze swojego otoczenia charakterem i nieprzeciętną, podobno, urodą (nie w moim typie). Jeśli się nie zmienisz, będziesz wielokrotnie porzucana i raniona. Tak odczytuj ten wiersz. Ja nie aspiruję do Ciebie :-) tylko się o Ciebie martwię, nie chcę, żebyś sobie zrobiła krzywdę. Obawiałbym się nawet Ciebie adoptować :-)
    • a gdy nadejdzie Śądu czas i stanę u stóp tronu pokłonię ja się Panu w pas  i rzeknę bez pardonu rozkoszy rajskich nie chcę znać  ni wiedzieć gdzie się kryją lecz tam mnie panie Boże wsadź gdzie piją gdzie piją gdzie piją kolapsy grawitacyjne pochłaniają jony jak ukwiały chlorek sodu galaktyka wiruje i pszczoły zbierają więcej miodu to wiosna radosna sprawia że piwo lepiej smakuje...   a kucharz w kuchni polowej grochówkę wojskową gotuje !
    • zazdroszczę, bo nie mam, snów o których można tak pisać, wiem, mogą być męczące kiedyś miewałem sny nazywają odbiciem duszy jeśli to prawda, to pokazuje czego nie pragnie, dwoistość człowieka jest męcząca, ciągle musi się zmagać sam ze sobą, a ma tyle innych problemów patrząc z perspektywy na takie utwory, zastanawiam się jak AI poradzi sobie z psychiką ludzką, gdzieś jest baza danych w której to wszystko się kisi Pozdrawiam
    • Moim zdaniem autor nie ujmuje tu obłędu jako coś szkodliwego (chyba że dla samego PLa) ale jako rezygnację powodującą rozkład dnia codziennego i przygaszenie spowodowane brakiem drugiej osoby, w sensie rozkładu jest to obłęd, w sensie pożycia tylko rezygnacja. Głębokie przeżywanie utraty, aż do małego stop, gdzie sam nie daje akceptacji takiemu porządkowi rzeczy. Autor pokazuje tu ludzki wymiar tragedii osamotnienia, równie dobrze mógłby zamiast łózka, użyć wyspy jak w Robinsonie Crusoe. Obie postacie mają wspólny charakter, człowiek bijący się samotnie z myślami ociera się o utratę zmysłów. Pozdrawiam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...