Milczenie

[Black Field]

cii....
daj jej spać,
nie budź...

zaplątała palce w Twoje dłonie,
spokojna jak nigdy dotąd...

przez sen szeptała Twoje imię,
ile razy widziałeś jak płacze...?

łzy...
myśli...
Twoje słowa...

Zbudowała domek z kart,
w przeciągu jej codziennego życia,
nie umiała zamknąć okna.

Policz sekundy,
minuty,
godziny
kiedy czekała na Ciebie z oczami utkwionymi w ścianie,
szukając błędów,
które popełniła...

Gubiąc ślady dotyku,
studiowała chodnik,
na który tak często przychodziło jej upadać.

Nauczyła się nie krzyczeć,
zagryzać blade wargi,
i patrzeć na Ciebie tak żeby nie widzieć...

Nauczyła się kłamać,
z przerażającą pewnością
w cichym głosie
myślą i uczynkiem,
jej wina...?


Teraz daj jej spać,
nie budź jej

ostatni raz pozwól narkotyzować się
nadzieją...

[Rahne Solar]

Podoba mi się... Nie wiem czemu, ale coś w nim jest :-). Pozdrawiam

[Jacek_P.]

Mnie też się podoba, choć nie jestem pewien czy wymaga aż tak postrzępionej wersyfikacji. Natomiast zlikwidowałbym większość wielokropków. Podoba mi się dwuznaczność
w przeciągu jej codziennego życia,
nie umiała zamknąć okna.
Nie jestem pewien czy na końcu nie powinno być nadzieją. I stanowczo bez wielokropka. Wielokropek osłabia znaczenie puenty.
Pozdrawiam.
Ja.

[hewka]

Podoba sie rowniez, pozdrawiam:)

[Anastazja.P]

nie wiem jaki cel niesie ze sobą ta wersyfikacja, osobiście nie odnajduje sensu, wyrzuciłabym te sekundy, minuty, godziny...to tak jakbym radia sluchała, znajdź inne metafory dla płaczy, szeptania imienia przez sen, etc, zamysł nie orginalny ale na tyle subtelny, że wart jest pracy...Pozdrawiam. Ana.

[Black Field]

dziekuje bardzo za komentarze.co ciekawe wszyscy maja skrajne odczucia jak to czytaja...hmm...a to tylko takie cos co czasami czlowiek napisze bo nie moze zrobic nic wiecej...brzmi banalnie i jest banalne...