Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

nie sztuka kochać w łóżku
lecz gdy smutek dopada

nie sztuką płakać na pokaz
lecz wtedy gdy żal obok

nie sztuką mówić prawdę
która nie ma szczerości

nie sztuką zabijać miłość
która nie umie kochać

nie sztuką ciągle uciekać
lecz dotrzeć do celu

nie sztuką śmiać z innych
lecz szczerze z siebie

nie sztuką zobaczyć śmierć
sztuką jest ją ominąć

Edytowane przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Stary_Kredens

Witam serdecznie - chyba troszkę przesadziłem - więc posłuchałem cię i
poprawiłem - mam nadzieje że teraz jak mogę .
A wzięło się to z stąd że moja małżonka ma takie swoje powiedzenie -
że na śmierć trzeba zasłużyć .
Dzięki za czytanie oraz kom .
Spokojnej nocy życzę

Opublikowano

Fajne zakończenie.
"nie sztuką zobaczyć śmierć
sztuką jest ją ominąć "

Raczej nie tęsknię za spotkaniem z Nią . Czasami powtarzam jak mantrę tekst ( żeby Ją zniechęcić i żeby Ona mnie omijała)

O Biała Damo
Omijaj mnie
Chciałbym ja zmienić
To życie swe
Zostawić światu
Też coś po sobie
I potem leżeć
Gdzieś w ciemnym grobie
Zmienię swe życie
Przyjdź jeszcze raz
Dziś nie jest dla mnie
Najlepszy czas
O piękna Pani
Gdziekolwiek jesteś
Proszę o jedno
Do mnie się nie spiesz

pozdrawiam

  • 2 lata później...
Opublikowano (edytowane)

Waldemarze pozwoliłem sonie zamienić nie na ze

i zmienić ostatni wers - śmierci nie ominiesz

 

ze sztuką kochać się w łóżku
gdy smutek dopada

ze sztuką płakać na pokaz
lecz wtedy gdy żal obok

ze sztuką mówić prawdę
która nie ma szczerości

ze sztuką zabijać miłość
która nie umie kochać

ze sztuką ciągle uciekać
lecz dotrzeć do celu

ze sztuką śmiać z innych
i szczerze z siebie

ze sztuką zobaczyć śmierć
i z nią się zaprzyjaźnić

 

Pozdrawiam

 

ps można dywagować czy sztuka winna być piękna

Edytowane przez Jacek_Suchowicz (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam serdecznie Jacku - miło że tak daleko sięgasz - podoba mi się

twoja wersja -  dzięki za nią i za serduszko.

                                                                                                                              Pozd.

@Liryk -  dzięki.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Gra-Budzi-ka  Zostały ze mną takie refleksje po przeczytaniu. Wracają obrazy z dawnych lat - szkolne ławki, drobne gesty, które wtedy wydawały się zwyczajne. I nagle uderza myśl, że nie wszystkim było dane dojść do „teraz”. Ten wiersz zostawia we mnie taki cichy smutek - jakby między kwiatami pojawiła się pustka.
    • @Alicja_Wysockaponieważ autor nie ma zdania co do możliwych form pisania, i dokładnie to wyczułaś, nawet AI to potwierdza, pisanie o pisaniu, ale zauważ "niemą zrobię sztukę, niemoc w niej zapiszę", składnia może być lub nawet przypominać gniot dlatego to pręży na koniec, co lepsze zdradzę nie wiem czy chcę go wygładzać bo zrobi się płaski. Kilka szpileczek wsadziłem do niego, jednocześnie nie robiąc jeża :) I oczywiście ten chaos jest kontrolowany, nie był by gdyby nie był spięty w literę N Dziękuję za odzew:) i Tobie miłego!  
    • znowu ten bezruch oddech płytszy niż wiersz   świat wypluwa mnie jak błąd zostawia pył zamiast laurów tętno w skroniach zamiast słów - chrypa palce gubią kursor zaciskają się w pięść za lepką szybą niebo z pikseli język - dawny stwórca schnie na podniebieniu zostało tarcie kruche ciało o sterylny sen w kieszeni rachunek za słowa których nie napisałam  
    • @Berenika97 @hehehehe - wspaniałe limeryki!!! @Berenika97 dziękuję za serduszko

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @iwonaroma   Bardzo trafnie! :)    Znani są z tego, że są znani, bo o to dbają. Mają swój ustalony rytm życia, który zamyka się w czterech etapach. 1. "To miłość mojego życia" - sesja na okładce i do Pudelka 2. Ślub w niekonwencjonalnym otoczeniu i gośćmi- celebrytami. Ekskluzywne zdjęcia z drona w mediach. 3. "Pozostajemy przyjaciółmi" -rozwód i sensacyjne nagłówki na portalach w sieci. 4. Powrót do etapu pierwszego z nowym partnerem - szum w mediach jako najważniejsze wydarzenie dnia? tygodnia? miesiąca? To zależy, jak się postarają. :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...