Milczenie Opus 68 Nr 4
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Marek.zak1 11 233
@beta_b Wierszyk jest mądry, bo lubienie jest niemniej ważne niż inne sprawy i mało się o tym mówi, a też bardzo sympatycznie napisany. Osobiście jako wzrokowiec, wolę czytać, niż słuchać, a bywa, że wersja muzyczna mi wręcz przeszkadza. Pozdrawiam majowo i weekendowo.
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 60 odpowiedzi
- 1 585 wyświetleń
-
- 47 odpowiedzi
- 942 wyświetleń
-
- 37 odpowiedzi
- 551 wyświetleń
-
- 34 odpowiedzi
- 760 wyświetleń
-
- 27 odpowiedzi
- 682 wyświetleń
-
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Łukasz Jurczyk · Opublikowano
@Poet Ka Czeremcha u Ciebie to świadek obojętny, tło dla przemijania czasu, odchodzenia ludzi i uciekających pociągów. Może to ona ma rację? Po co zauważać dym, skoro i tak zaraz przyjdzie zima i zrzuci z nas te wszystkie białe płatki? Czeremcha milczy. Nie zauważa tych strat. Po prostu kwitnie. Pozdrawiam -
Przez andrew · Opublikowano
@Leszek Piotr Laskowski ... miło się czytało słowo pozostało zwierciadło trochę klamie przeczytałem to mamie uśmiech podarowała SŁOWO DARMO DAŁA mnie uradowała ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia -
Przez Łukasz Jurczyk · Opublikowano
83. Zostań – i idź (narrator: Agrianin) 1. Powiedziała: dziecko. Nie zapytałem — czyje. 2. Nie wiem, czy to mój grzech, czy spadek po tamtym. 3. Dotknąłem jej brzucha. Nic jeszcze nie czułem — tylko lęk. 4. Powiedziałem: zostań. Dalej będzie źle. I miałem rację. 5. Zostawiłem jej złoto, bo słów nie miałem już żadnych. 6. Nie pożegnała się. Tylko pies szedł za mną kawałek. 7. W śnie zawsze wracam, ale nigdy na czas. 8. Rano znów marsz. Wszyscy idą — jakby nikt nic nie stracił. cdn. -
Przez Migrena · Opublikowano
@violetta zwariowany świat miłości w szaleństwie agonii uczuć:) dziękuję:) @andrew super wiersz:) dziękuję i pozdrawiam:) @Annna2 to prawda. uczucie które tonie w zatraceniu. dziękuję pięknie:). -
Przez Migrena · Opublikowano
@Poet Ka Poe:) to teraz ja. tylko się nie denerwuj:) do zrozumienia Twojego wiersza nie użyłem prostego, polifonicznego, dwudziestoznakowego klucza przełożonego na nabustroferon z niskimi przerwami ! użyłem głowy. czy dam radę go właściwie zrozumieć? nie wiem. ale tak. fascynujący niezwykle gęsty wiersz który hipnotyzuje od pierwszego obrazu. z jednej strony ten piękny, niemal filmowy dialog z modernizmem i ezrą poundem ( semafory i ławka zamiast stacji metra) ale to co dzieje się w ostatnich strofach , to jest absolutny majstersztyk. najbardziej zafascynowało mnie to genialne wielowarstwowe rozszyfrowanie czeremchy przez paradoks -- "niewydane, bo wydane - odleciały" . ta lingwistyczna gra słów ma w sobie niesamowity aromat. Twojej poezji aromat!!! z jednej strony to los "starych panien" i płatkow czeremchy, które były bezpieczne w pąkach (niewydane ) ale gdy tylko otworzyły się i oddały wiatrowi (zostały wydane) - bez zwloki, natychmiast odleciały i zniknęły. z drugiej strony to przecież genialna metafora samych wierszy, które wypuszczone w świat przestają należeć do autora. ten zmysłowy błysk dymu i złotych nausznic, a na koniec ta przejmująca, chłodna obojętność natury, która "zdaje się nie zauważać" ludzkiego przemijania..... wielkie uznanie za tę dojrzałosć. głęboki ukłon dla Twojego talentu. :)
-
-
Najczęściej komentowane
-
.thumb.jpg.2a4c1fb1be2384bf2f494e0e37245a0e.jpg)
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się