Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@Alicja_Wysocka

Witaj - ja również się uśmiechnąłem do twego wiersza .

Zamiast schować pod poduszkę wolał bym do portfela - albo jeżeli się nie mylę
w ziemi posadzić jak Pinokio i podlewać a nóż wyrosną ...
I jak tu żyć bez kasy skoro nawet wiersze o niej się piszę .
Życzę kasy pod jaśkiem

Opublikowano

@Waldemar_Talar_Talar
Właśnie znalazłam ze dwa dni temu złotówkę pod poduszką.
Wypadła mi po prostu z portmonetki, a ja nie zauważyłam tego.
Rano jak wstałam i ścieliłam pościel, uśmiechnęłam się do niej
i tak powstała moja 'bzdurka'

Pozdrawiam i dziękuję :)

Opublikowano

sumkę chować pod poduszką
to zaiste nie pojęte
może puder albo lustro
a najlepiej Pismo Święte

we śnie Daniel Cię odwiedzi
Jakub Józef lub Judyta
wraz z Mojżeszem Egipt zwiedzisz
i Salomon pozachwyca

wraz z Jezusem krzyż poniesiesz
sercem zgłębisz Zmartwychwstanie
złotówkami kusi kieszeń
we śnie utkwi Ci przesłanie
:)))

pozdrawiam w zimowym krajobrazie

Opublikowano

@Jacek_Suchowicz

nieszczególne masz pomysły
sny zadajesz mi na temat
ani chęci ani wpływu
nijakiego na to nie mam

mózg nocami sprząta w głowie
tak mówiła kiedyś babcia
wtedy zegar tyka ciszej
jakby chodził w miękkich kapciach

mam bałagan spory we łbie
myśli gubię roztrzepane
jak mu będę przeszkadzała
to dopiero będzie zamęt

:)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


odpowiem w oddzielnym wierszu chyba po niedzieli a teraz zwiastun:

snów na temat nie zadaję
za to pomysł jak świat stary
spanie z książką pod poduszką
daje efekt nie do wiary

kiedy księżyc srebrem mami
i rój gwiazd po niebie hasa
mózg zajęty jest sprzątaniem
chodzi zegar w miękkich kapciach

wtedy w książce pod poduszką
zdania biorą się za ręce
sensy mają postać ludzką
a obrazy barwy piękne

...
:)
  • 11 miesięcy temu...
Opublikowano

Witam. Bardzo przyjemna i zabawna ta bzdurka. Aż się uśmiechnęłam. Może dlatego, że mam w sobie coś z materialistki i lubię, gdy ludzie nie wstydzą się pisać o pieniądzach, także w wierszach. Pozdrawiam serdecznie.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @FaLcorN Być poetą, któż nie marzy. Autor nie musi.  Jest 
    • 40. Węzeł gordyjski (narrator: hypaspista)   1.   Jedno cięcie. Tak łatwo rozdzielić to, co nas wiąże.   2.   Ilu z nas chciało tak przeciąć swoje losy, a nie potrafiło.   3.   Gdyby miłość, żal i pamięć też miały włókna.   4.   Nie każdy węzeł czeka na miecz. Niektóre — na czas.   5.   Nie szukał drogi — sam nią był. Zrozumiałem to później.   6.   Tak rodzą się mity: z pośpiechu, który się udał.   7.   Od tej chwili świat wydawał się prostszy. Na krótko.   8.   Mówią, że węzeł wiązał los Azji. A kto zwiąże nas?   cdn.
    • @Berenika97 ... nie zatrzymuję  się blisko dna nie warto    czas zmienia  nie tylko spojrzenie    tęcza wzejdzie  gdy uwierzymy ... że lód i woda ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
    • @bazyl_prostWyhamuj. Tzn. może chodzi ci o Ojca przez duże "O", to wtedy przepraszam.   @wiedźmaWiersz jest  pamięcią, intymną rozmową, zapisem zalewających emocji - dobrze, że potrafisz o tym pisać,  jakoś to z siebie wyrwać. To element przepracowywania żałoby. Z czasem pamięta się bez bólu. Czasem nie warto z nim walczyć, szarpać się, zagłuszać gestami, które nie przynoszą ulgi, ale trzeba pozwolić, aby płynął i się wyczerpywał samoistnie, wtedy wcześniej czy później to źródło się opróżni, zamknie. Ważne, aby znaleźć siłę, żeby funkcjonować w rzeczywistości z tym cierpieniem w tle. Zacząć od najdrobniejszych kroków, aby się nie osunąć w znikanie. Życzę, abyś miała wokół siebie jak najwięcej wsparcia i dobrej, kojącej obecności ludzi, którzy otoczą Cię empatią i pomogą iść dalej.  
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Ja jestem ciekawa, kto to może być. Kto jeszcze jest w stanie zauważyć człowieka w kimś, kto dogorywa w najgłębszym upadku. I myślę, że nie chodzi tu o śmierć fizyczną, ale o umieranie człowieczeństwa, które może uratować dobry gest. Tak sobie pomyślałam, że baba na miotle (czarownica - palona na stosie - czyli też znajdująca się poza nawiasem poukładanego społeczeństwa) może być jakąś współtowarzyszką niedoli. Która rozumie, jest obok, ma serce na dłoni, choć oczywiście nie wygląda to sielankowo, jak to w świecie bezdomnych. Ale to też są ludzie i zachodzą między nimi takie same interakcje. One nam się wydają już w jakiś sposób - ze względu na wykluczenie - niefunkcjonalne, irracjonalne. Ale są równoważne, jeśli chodzi o ich wagę i znaczenie, dla każdego człowieka.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...