pod małosolnym ogórkiem IV

[henryk_bukowski]

siódmego dnia
przywlekli za sobą
chorego na epilepsję
marskość wątroby
z jej odnogami

Mistrzu

ten Człowiek mówi kurwa
że już nie żyje a jeszcze łaknie
i rechocząc urągali mu jak zdrowi

gdy ten oddał im swoje ostatnie drobniaki
popatrzyłem na niego i zwróciłem się do nich

Ja mu wierzę
a kto z was mi wierzy
niech teraz odstąpi mu swój kielich

Bo więcej nie dam wam ze swojego

i oddaliłem się by odlać kartofelki
a gdy wróciłem nie było nikogo
prócz epileptyka i pustej butli

widząc to
powiedziałem do niego

No i co tak leżysz Niemoto
z tej pozycji nie wrócisz do żywych

Siadaj kurwa przy stole
Pan na ciebie wejrzał
gdy szczałem

i choć prognozy są chujowe
jeszcze dziś będziesz ze mną

w swoim raju

[henryk_bukowski]

@Mithotyn
..Super!..:)..kawał dobrej roboty..:)Pozdrawiam

[henryk_bukowski]

@stanisław_prawecki
..pewnie coś o periodykach dla początkujących gimnazjalistów..:)

[Jacek_Aleksander_Mateusz_SOJAN]

@stanisław_prawecki

proszę o poprawne drugie imię...rozumiem że infantylne zmyślanie dla niektórych to istota poezji, ale dla mnie to klęska rzeczywistości

[Jacek_Aleksander_Mateusz_SOJAN]

@henryk_bukowski

....
Siadaj kurwa przy stole
Pan na ciebie wejrzał
gdy szczałem

i choć prognozy są chujowe
jeszcze dziś będziesz ze mną

w swoim raju

--------------------------------

każdy ma taki raj jaki sobie sam tworzy, jedni zajszczany, z chujową prognozą...i tym głęboko współczuję, albowiem niedorozwój inteligibilny kładzie się na nich ciężką niedolą...

[Gość]

Znam ..znam ten wiersz, daje brzytwą po patrzałkach, więc trudno go zapomnieć:)

[Mariusz_Sukmanowski]

Znam ten tekst.

Swobodny kolaż, ostentacyjne osadzony w ramach "masowej kultury" :)
Bardzo osobliwy eskapizm, a właściwie jego trawestacja (chociaż efekt komiczny nie wywołuje serdecznego śmiechu).
Mówiąc po ludzku: cały Henryk(-nasty:))
Jest ok.

Reasumując:
w cyklu "pierdykniem, bo odwykniem" nie masz sobie równych!

[jan_komułzykant]

@henryk_bukowski

przeciwwaga dla "owieczkowatej" powolności i ugruntowanych norm. Sprowadza ostro na ziemię w świat - może i nieokrzesany,
ale bardzo prawdziwy. Posłuszeństwo jednak zachowane - wszak miejscami i "słowo" chce zachować tu "ramy". Dlatego krwisty przekaz może mylić :)
- przez niezachowaną a przyjętą zwyczajowo długość powrozu, który w tym wypadku jest zmienną-elastyczną, prowokującą (moim skromnym zdaniem) również reakcję czytającego. I czyta się świetnie, zwłaszcza przy zachowaniu (zaprawdę) odpowiedniej narracji i minimum dystansu.

[Michał_Kućmierz]

Cud miód Henryczku