Wybacz mi

[Mieczysław_Borys]

Wybacz mi, że gdy przyszłaś zawołać na południowy posiłek,
a gdy spojrzałem na Ciebie - nastąpiło od razu miłosne zaiskrzenie.

Wybacz mi, że w domu podczas spożywania posiłku,
jak zakochany spozierałem na Ciebie,
ale tak dyskretnie ze strach przed Tobą.

Wybacz mi, że moja wstydliwość zrobiła mnie niemym,
choć oczy, dusza i serce moje spozierały na Ciebie
tak miłośnie, aż dech mi zatykało z podniety do Ciebie,
a głos w gardle kołkiem się stawał.

Wybacz mi, że nie przyszłaś do mnie na rozmowę,
gdy rąbałem chrust.

Wybacz mi, że nie umiałem do Ciebie tak pięknie mówić,
[ w ogóle mówić ] jak pięknie ptaki śpiewały w lesie.

Wybacz mi, że nie potrafiłem żadnym gestem, ani słownym,
ani ruchem ciała wskazać Ci uczucia moje do Ciebie.

Wybacz mi, że gdy zapadł wieczór - poszedłem do domu,
mając w sercu Ciebie...
Ponad wszelką wątpliwość wybacz mi, że ja nie byłem sobą Tobie.
Ale dziś za to jestem poetą wszystkim.
https://www.youtube.com/watch?v=5byFJvHxfHE

[Mieczysław_Borys]

@stanisław_prawecki - Staszku, najczęściej wpisujący pod moimi wierszami, za co Ci bardzo dziękuję.
A teraz o wszystkich, gdyby wszyscy dziękowali mi za moje wiersze, to byłoby źle, a nawet bardzo źle,
bo wtedy uderzyłaby mi woda sodowa do głowy z popularności.
A patrząc na celebrytów, widzimy co z nimi się dzieje z popularności po pewnym czasie.
Na szczęście mnie to nie grozi. Ja jestem prostotą w słowie, w dodatku prostotą dramatyczną,
a prostota nie zdobywa poklasków. I oto mi chodzi.

* * *
siła prostoty jest ogromna, tylko trudna do odkrycia.
teresa943

* * *
Prostota jest piękna, bo szczera i niczym niezastąpiona.
Mieczysław Borys

Pozdrawiam Staszka lubiącego moje wiersze.
Mietko z Podlasia.