Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

W moim życiu jest ważna poezja,
kocham ją i poświęcam jej czas...
To jest najpiękniejszy dar,
jakim Bóg mnie obdarzył.

Tylko życie z kobietą może
pokonać miłość do poezji.

Bez kobiety, poezja jest naga,
uboga i pustelnicza.

Poezja jest w stanie pokonać wszystko,
tak jak miłość, której stoi wiele
przeciwności na drodze życia.

A już życie z kobietą, to w ogóle przezwycięża
najtrudniejsze przeciwności i przeszkody,
które napotykają nas i stają w poprzek nam
na drodze naszego życia.

Opublikowano

''Poezja jest w stanie pokonać wszystko''

Poezja niczego nie pokonuje jedynie zaspokaja
nasze potrzeby estetyczne
podobnie jak muzyka czy malarstwo.

Zbigniew Herbert o poezji mówi,
że poezja to wypasana wyobraźnia
a św. Augustyn ; poezja to diabelskie wino
więc lepiej Pana Boga nie mieszać do poezji.

Według innych poetów wena poetycka to dziwka.
Przychodzi kiedy chce, i od razu, na wejście, od progu, żąda by ją wykorzystać.
Trzeba to zrobić szybko, bezpardonowo i natychmiast.

Czesław Miłosz ''kraina poezji '' fragment;

Do tej krainy przyjmij zaproszenie,
Nie pytaj, jak się dziś ona nazywa,
Wiesz, przez jak gorzkie tam idzie się cienie.
Czy jest szczęśliwa? Nie wiem, czy szczęśliwa.
Jak pióro strzały, która pierś przebiła,
Drga, błyszczy w słońcu i barwy przybiera -
Z bólem na zawsze ta ziemia złączona
I tylko smutek jej bramy otwiera.


Zakochanie się we własnej poezji graniczy z desperacją.
Nie wiersz mnie tu przywiódł swoja treścią ,a jedynie tytuł.
Od siebie, nie cytując już nikogo powiem ,
że bezgraniczna miłość i uwielbienie oraz zaufanie do poezji może człowieka teleportować
z nieba do samego piekła :)))))))
Poezja źle Ciebie traktuje :)))

Opublikowano

Marlett -

''Poezja jest w stanie pokonać wszystko''

"Poezja niczego nie pokonuje jedynie zaspokaja
nasze potrzeby estetyczne
"podobnie jak muzyka czy malarstwo."

W moim przypadku tak właśnie się stało - poezja pokonała wszelkie moje problemy, kłopoty,
a nawet lęk powypadkowy, którego nabawiłam się po wypadku, a nawet urojenie po wypadkowe.

"Zbigniew Herbert o poezji mówi,
że poezja to wypasana wyobraźnia"

Tak to prawda, bo i w moim przypadku jest jak najbardziej podobnie.

"a św. Augustyn ; poezja to diabelskie wino
więc lepiej Pana Boga nie mieszać do poezji."

W ogóle nie piję, zatem nie wiem co bym pisał po pijaki.
Choć dodam, że słyszałem, że poeci są albo alkoholikami lub mają coś z głową.
U mnie jest najwyżej to drugie.

"Przychodzi kiedy chce, i od razu, na wejście, od progu, żąda by ją wykorzystać.
Trzeba to zrobić szybko, bezpardonowo i natychmiast.
"Według innych poetów wena poetycka to dziwka.
Przychodzi kiedy chce, i od razu, na wejście, od progu, żąda by ją wykorzystać.
Trzeba to zrobić szybko, bezpardonowo i natychmiast."

Tak to prawda, zgadzam się z tym.

"Czesław Miłosz ''kraina poezji '' fragment;

Do tej krainy przyjmij zaproszenie,
Nie pytaj, jak się dziś ona nazywa,
Wiesz, przez jak gorzkie tam idzie się cienie.
Czy jest szczęśliwa? Nie wiem, czy szczęśliwa.
Jak pióro strzały, która pierś przebiła,
Drga, błyszczy w słońcu i barwy przybiera -
Z bólem na zawsze ta ziemia złączona
I tylko smutek jej bramy otwiera."

Czytałem wiersze Czesława Miłosza - ten fragment przypominam.

"Zakochanie się we własnej poezji graniczy z desperacją.
Nie wiersz mnie tu przywiódł swoja treścią ,a jedynie tytuł.
Od siebie, nie cytując już nikogo powiem ,
że bezgraniczna miłość i uwielbienie oraz zaufanie do poezji może człowieka teleportować
z nieba do samego piekła :)))))))
Poezja źle Ciebie traktuje :)))

Powtarzam, ja nie miałem nigdy depresji, a lęk powypadkowy.

Poezja traktuje mnie dobrze - i nie pójdę wprost do piekła, a dzięki poezji do Nieba.
Takich jak ja Bóg przyjmuje do siebie. Tacy jak ja są nazywani: "Bożymi dziećmi".
...Poetą jestem od czasu gdy buszowałem w łubinie...

Serdecznie dziękuję za obszerną naukę i porady.

Pozdrawiam miło i ciepło, wszakże już wiosna...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • byli jak wszyscy  nie dostrzegali  że świat  jest dla nich  a nie odwrotnie    a ona i on  dla siebie    długo o tym myśleli    zbyt długo  przyglądali się życiu   teraz nie czekali już  na wschody zachody  chłonęli siebie  każdą chwilą   byli i ogniem i wodą  ziemią i powietrzem    byli cudem  którego szukali  ... 8.2026 andrew   
    • „Bajkowy świat”   Tak chciałoby się powrócić w beztroski dzieciństwa czas, o drabinie lat zapomnieć i znów zaczarować świat.   Uwierzyć w żabią królewnę w płaszczu z kaczeńców i ros, na głowę włożyć donicę, by rycerz odnalazł swój los.   Iść zgładzić smoka srogiego, dłoń swej wybranki odzyskać, nie lękać się żadnych zaklęć, różą w jej oczach rozbłysnąć.   Zbudować z krzeseł i koców piękny, podniebny żaglowiec, by kraść skarby z wysp piratów, gdzie nie dotarł żaden człowiek.   Nosić w kieszeni dwa świerszcze, z kotem pogadać na płocie i poczuć osiki dreszcze w słonecznym, sierpniowym złocie.   Gdy mama z progu zawoła na obiad pachnący latem, w złotym powozie powrócić, z wyglądu – groźnym piratem.   Wspiąć się na grzbiet wielkiej chmury, co płynie białym okrętem, spoglądać na ziemię z wysoka pomiędzy gwiazd firmamentem.   Patyk zamienić w różdżkę, co wszelki smutek odgania, i z dziecięcą, dziką odwagą zasiąść z mamą do śniadania.   Czas biegnie, świat się odmienia, w lustrach twarze coraz bledsze, lecz w sercu wciąż żyją baśnie i sny najmądrzejsze, najlepsze.   Bo kiedy gaśnie dzieciństwo, nie musi umierać marzenie – kto nosi je wiernie w sercu, ten je zamienia w spełnienie.   Leszek Piotr Laskowski
    • Żyję w ciągłym strachu, jak ten liść na wietrze, że mnie dziś opuścisz, że ktoś będzie lepszy.   Żyję przestraszona przy każdym konflikcie, że już sobie pójdziesz i co dobre zniknie.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Tyle we mnie strachu, tyle niepewności. Jak spokój odzyskać i życie uprościć?   Jak masz pójść, to pójdziesz. Wpływu na to nie mam: czy mnie w środku kochasz, czy to są złudzenia.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Ale potrzebuję, choć dziś drżę niepewnie: ufać więcej światu. wierzyć w samą siebie.   I to może po to los nas pokierował, żebym spróbowała stworzyć się od nowa.
    • @entracte Pozwolenie i rozkaz jednocześnie. Czasem warto pozwolić sobie na taki luksus ;) jak odłożenie obowiązków i otwarcie wyobraźni. Bardzo podoba mi się fraza " pomarnuj czas", który można w dosłowności zmarnować na marzenie, ciszę czy na przerwę spektaklu życia.
    • @Stukacz bardzo udana aranżacja i świetny tekst. Pozdrawiam z uśmiechem;)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...