Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

nie waż się ważkom podcinać skrzydeł
w pryzmatach tęczy lśnią kolorami
tatarak szumi zwiewną melodię
i tak cudownie jest między nami

w zwierciadle wody widzę twój uśmiech
szczerozłote słowa przystrajają ciszę
jeszcze słony wiatr pohukuje w wierzbie
słyszysz? - świat jest pełen ciebie - słyszę

tylko przy tobie nastrajam się życiem
dostrzegam barwy, wyłapuję dźwięki
dla mnie zawsze byłaś jesteś będziesz piękna,
bukiet niezabudek szczebiocze już w rękach

lecz nie byłoby ciebie i moich zachwytów
gdyby z woli Boga nie istniało wszystko
przyjmij hołd ode mnie, Panie
Mój Stwórco, Jehowo - Najwyższy Artysto



Świnoujście KH 18 I 2015

Opublikowano

@cezary_dacyszyn
No Czarku, bardzo pięknie. Kiedy poprawiałeś moje wiersze myślałem, że jesteś kolejnym niezadowolonym, ale muszę przyznać że myliłem się. Teraz widzę, że znasz się na rzeczy i przyjmuję ciebie w grono nauczycieli.
Pozdrawiam i dzięki za podpowiedzi.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


http://www.poezja.org/wiersz,1,150761.html
http://www.poezja.org/wiersz,1,150767.html
http://www.poezja.org/wiersz,1,150791.html
gdybyś raczył być uważnym czytelnikiem, a nie jedynie pospolitym wklepywaczem - może byś z tytułem zaskoczył ;
Zaś jeśli chodzi o Twoje uwagi nie traktujące bezpośrednio do utworu - mogę udzielać się prywatnie, szanując ideę powstania tego portalu jako poetyckiego, nie teologicznego... Są takie cwane funkcje ;-) Pozdrawiam i dziękuję za koment aż... i czy tanie? ;-)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


jeszcze jakiś czas temu - limit dla tego działu wynosił jeden utwór na tydzień. Chroniło to przed nadmiernym zachwaszczeniem, i było znacznie piękniej... Nie dziwię się, że mnóstwo ogrodników z praktyczną wiedzą i właściwą wrażliwością - dało stąd nogę... Niestety... To co napisałeś to miłe słowa, ale gwoli sprawiedliwości zaznaczam, że jest to coś napisane na siłę, nie w wyniku weny twórczej, raczej po to - by pokazać, że można... O ile dalej będą milczeć Ci, którzy mają pojęcie jak może wyglądać wiersz - będzie dalej tutaj dominować tfu!rczość... :-(
Opublikowano

@cezary_dacyszyn
No Cezary rozumiem tytuł, super!

Szkoda, że nie możesz zobaczyć, że drapię się po głowie.
Pięknie zacząłeś :)
W cytacie poniżej, cud, miód. Średniówka po piątej sylabie)zaznaczyłam ukośnikiem.
Mam nadzieję, że wiesz, że to taka maluteńka przerwa na przystanek, równo rozłożone akcenty.
Byłoby super, gdybyś w tej melodii wiersza, znaczy rytmie, wytrwał do końca.


"nie waż się ważkom // podcinać skrzydeł
w pryzmatach tęczy // lśnią kolorami
tatarak szumi // zwiewną melodię
i tak cudownie //jest między nami
w zwierciadle wody // widzę twój uśmiech"

Dalej, jest już zupełnie inaczej. Zmienia się ilość sylab,
średniówka wypada inaczej.
Ale i tak niezmiernie mi miło, że podniosłeś rękawiczkę i pokazujesz, że potrafisz.
Wiem, że dużo piszesz i pisałeś, przedtem pod nickiem ale chyba, o ile dobrze pamiętam były to liryki nierymowane.

Pozdrawiam serdecznie :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


czasami trzeba podcinać skrzydła
czarnym motylom i ważnym ważkom
zaś w tataraku zostawić chwilę
aby pokumać z zieloną żabką

dalej w oddzielnym poście

pozdrawiam
dziękuję za czytanie - dalej w oddzielnym poście ;-)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


nie wiem co to średniówka, wiem, że jeśli miałbym rozkładać wiersz na czynniki matematyczne ( jestem malkontentem w tej dziedzinie ) to straciłbym radość czytania. Jeżeli coś dla mnie płynie i ma sens - zwyczajnie podoba mi się. Jeżeli ma cudownie zachowane średniówki i inne takie, a ja nie rozpoznaję wiersza - to te średniówki zupełnie na nic.
Uważam, że można tak jak w muzyce tempo rozwinąć, pod warunkiem, że jest powtarzalne i rozpoznawalne.
Nigdy nie pisałem pod nickiem - stać mnie na cywilną odwagę i karę chłosty jeśli trzeba, ponadto chciałbym podobać się mojemu Stwórcy, któremu służę, a który nienawidzi fałszu i obłudy - PS. 26:4...
Czwarty, jak sama nazwa wskazuje - nie jest najgorszy, ale tuż za podium ;-)
Pisany nie w ramach weny twórczej, a jedynie z poczucia obowiązku podjęcia rękawicy :-)
http://www.poezja.org/wiersz,1,106410.html
Niech powyższe wszystko wytłumaczy - pozdrawiam, C :-)
Opublikowano

@cezary_dacyszyn

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Cezary,
jak nie chcesz wiedzieć co to jest średniówka, to nie będziesz wiedział.
Ale jak chcesz, to wystarczy wpisać w Google ten termin i poczytać.

Mogę Ci to także z chęcią wytłumaczyć, albo na ogóle, albo na PW.
Ale myślę, że nie czujesz jeszcze takiej potrzeby.

Czepiłam się tej średniówki w powyższym wierszu, bo poprowadziłeś ją bardzo poprawnie w pierwszych pięciu wersach.
Może to przez przypadek. Niemniej jednak, czujesz rytm.
Zawsze rytm wiersza wyznaczają jeden lub dwa pierwsze wersy. Dalej wystarczy go utrzymać, nijako zapamiętać, czytając ze dwa razy na głos.

Co do pisania pod nickiem, najwyraźniej pomyliłam Cię z kimś, za co serdecznie przepraszam.
Dawno temu sama pisałam pod nickiem sawa80. Ukryłam się nie z racji fałszu
czy obłudy, ile ze wstydu (przyznasz, że to różnica)
Jednak zreflektowałam się po czasie i poprosiłam moderatora o zmianę.

Tyle w temacie.
Dobrej nocy :)




Opublikowano

Czarek, rymowany w Twoim wydaniu to miła niespodzianka, tym bardziej, że próbujesz dołączyć do wspólnej zabawy słowem
rymowanym. Przeczytałam wiersz i posty, Alicji w szczególności, bo zajęła się stroną techniczną, z czego każdy słabiej piszący
może coś uszczknąć dla siebie, ze mną włącznie. Popieram zdanie Ali, zaczęte bardzo ładnie, ale dalej...
... "Dalej, jest już zupełnie inaczej. Zmienia się ilość sylab, średniówka wypad inaczej"... ale Ty już to wiesz... :)
Ogólnie, sympatyczna treść.. końcowy hołd.. no tak, należy Mu się, bo to szczególny Artysta.
Życzę Ci szumu tataraków, by było cudownie nie tylko przy nich, a w ogóle.
Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Leszczym   "Ukraść złorzeczącemu światu piękne chwile" - cały wiersz w jednym wersie. Reszta to dowody rzeczowe szczęścia. Warszawa pod neonami, flamaster, może miłość, może coś mniej patetycznego. Podoba mi się ta obrona prawa do zwykłości. Lubię to pozorne zgorszenie, które w istocie jest manifestem wolności.
    • @KOBIETA   dziękuję Czarek za wszystkie serduszka:) nie chce mi się chodzić po wszystkich wierszykach niemądrych;) pozdrawiam Ciebie serdecznie:) 
    • @vioara stelelor Nie widzę tu metapoezji, ale wyznanie niewystarczalności wobec jednej konkretnej osoby. Podmiot - poeta - uznaje, że cokolwiek by nie napisał, nie zrobi na adresacie takiego wrażenia, jakie miał w zamierzeniu. W trzech ostatnich utworach Autora dostrzegam jedną oś (wciąż zbieram się do napisania paru słów do "Uwolnienia", ale to...  skomplikowane). Kojarzę bohatera Twoich wierszy w stanie permanentnej projekcji i idealizacji. Od "Uwolnienia", przez "exegi monumentum" do tutejszego "coś poszło nie tak" coś uległo zmianie. Peel dokonuje ekspozycji własnej niepewności, obaw, niemocy. Nareszcie.   Dla podmiotu mam pewną sugestię. Nie tylko twórca staje się pomnikiem w napisanym wierszu. Jego adresat, inspiracja... również. Paradoksalnie im piękniej poeta o kimś pisze, im wyżej go stawia, tym bardziej umieszcza go poza granice osiągalności.   "Pióro czy serce?" - absolutnie źle postawione pytanie. Jedno i drugie jest integralną częścią podmiotu.
    • @Alicja_Wysocka   To jeden z tych wierszy, które czyta się i czuje, że podglądamy coś bardzo prywatnego - ale autor pozwala. "Mysza dziura", ławka, czereśnia - świat zredukowany do rozmiaru dwojga ludzi. To wiersz-rozmowa, wiersz-wyznanie. "Ze mną się nie pogubisz :)"  - wers w  środku tekstu - rozbrajający, ludzki.   A zakończenie o imieniu, które "już dawno mieszkało" -to przecież cała historia miłości w jednym zdaniu. Nie trzeba więcej. "Resztę dopisze wiatr" -  doskonała fraza. Cała filozofia niedopowiedzenia.  Piękny! 
    • @huzarc   Niepokojący obraz. Parostatek na pustyni to od razu absurd, koniec drogi.  Ale najciekawsze dzieje się w środku- przejście od konkretnego obrazu (turbina, osły) do abstrakcji mimikry uczuć - "mimiczne udawanie", "symulowana poszukiwaniem". Jakby relacje ludzkie były tym samym co parostatek- wyciągnięte z żywiołu, martwe, tylko udające ruch. Końcówka z piramidami-grobowcemi  - nawet wieczność okazuje się tylko śmiercią. Wiersz trudny. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...