Kraft_ Opublikowano 9 Stycznia 2015 Autor Zgłoś Opublikowano 9 Stycznia 2015 chaos jest tak systematyczny że prawie pierworodny cień zapałki błądząc po płomyku po drodze do nocy ucieka po dzień jak nauczyciel przez uchylone okno krzyczy samotność cieniowaniem szarości fotoplastykon z tego co pozostało niedotykalnie daleko od domu elizjum a reszta walczy o przetrwanie chaos i znowu zapadła cisza więcej ona mówi niż wszystkie wrzaski daj mi jedna głupią chwilę a pozbieram nasze ciała w jedno serce
Marlett Opublikowano 9 Stycznia 2015 Zgłoś Opublikowano 9 Stycznia 2015 @Kraft_ chaos i znowu zapadła cisza więcej ona mówi niż wszystkie wrzaski daj mi jedną głupią chwilę a pozbieram nasze ciała w jedno serce Ostatnią strofę lubie najbardziej. Cudna pointa :)
cezary_dacyszyn Opublikowano 10 Stycznia 2015 Zgłoś Opublikowano 10 Stycznia 2015 jest myśl, niestety chaotycznie - rzeczywiście. Kilka słów można zastąpić prostszymi albo użyć w innym kontekście, bo do tekstu zupełnie nie pasują.
Nata_Kruk Opublikowano 13 Stycznia 2015 Zgłoś Opublikowano 13 Stycznia 2015 Świetny tytuł, wiersz ciekawie poprowadzony, dobre przejścia w kolejne zwrotki. Puenta niezwykle prosta, ale za to jak pasuje. W dwóch miejscach czytałam odrobinkę inaczej.. .. co pozostało niedotykalne daleko od domu.. oraz.. .. cisza która więcej mówi niż.. żeby pominąć "ona". Pozdrawiam.
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się