Ojciec wyklęty.

[Waldemar_Sikorski]

Ma droga córeczko, moja mała duszko
Wszystkich pragnień i marzeń najskrytszych skarbonko
Podejdź bliżej do mnie, powiem Ci na uszko
Pewną starą prawdę, i nie bój się Słonko

Krzywda, której teraz wspólnie doświadczamy
To okrutnej rozłąki stalowe okowy
Lecz w miłości naszej, wszystko wytrzymamy
Znajdziemy dla siebie dom czekoladowy

Kiedyś twoja rączka w mej dłoni się schowa
A główkę swą wtulisz w me wątłe ramiona
Pójdziemy przed siebie, zaczniemy od nowa
Wszystko to się zacznie, kiedy Potwór skona

Gdy bezduszny człowiek na wieki odejdzie
Wtedy czas pogardy minie bezpowrotnie
Nadziei jutrzenka wówczas dla nas wzejdzie
Do tej chwili musimy podążać oddzielnie

A ja zawsze jestem przy Tobie, Maleńka
Choćby kilometrów dzieliło nas tysiąc
Choćby ta odległość nie wiem jak była wielka
Czuję Twój zapach obok, mógłbym przysiąc

Tęsknota to straszna tortura dla duszy
Rozrywa ją, szarpie niczym dzikie zwierzę
Lecz Potwora, niestety, żaden ból nie wzruszy
Ale kiedyś...Ty i ja, ja i Ty...w to wierzę

Kocham Cię córeczko najbardziej na świecie
Światłem mego życia jesteś od narodzin
Nosiłem Cię na rękach i w zimie i w lecie
Wiele, przy Twym łóżeczku, nieprzespanych godzin

Kiedy Ciebie nie ma, oddycham niepewnie
Jak po cienkim lodzie stąpam pełen lęku
Jeszcze dzień lub dwa i serce me pęknie
Jeśli głosu Twego nie usłyszę dźwięku...

[Mieczysław_Borys]

@Waldemar_Sikorski - piękny wiersz sentymentalny i wzruszający uczuciem, miłością i tęsknotą do swojej ukochanej córeczki...
Życzę, aby Święta nie były samotne. W cierpieniu lub samotności warto jest pisać wiersze.