Szukanie

[guzik]

Nie lubię sufitu w starym budownictwie.
Wysoki pod samo niebo. Gapiąc się w niego
myśli jakby już nie były moje, tak daleko.

Pod tynkiem obrazy zapisane licytują
swoją wartość. Farba przesiąka zastygając
w strupki na granicy chemii i metafizyki.

Kartkuję dni jak wiatr liście. Powierzchnia
została głęboko. To twój dom, twoja
kropelka powietrza. Pająku topiku.

[Anna_M.]

Podoba mi się każdy wers, poza : "granicą chemii i metafizyki". Pozdrawiam.

[guzik]

dzięki Aniu za zajrzenie

[Ona_Kot]

skomentuję gdzie indziej

pozdrawiam

[Klaudiusz]

ehm, ta puenta mi wszystko zepsuła...
ps. dla mnie ta granica włąśnie najlepsza

pozdr

[Włodzimierz_Janusiewicz]

dni jak wiatr liście
nie podoba mi się tylko ten fragment - chociaż szumi, to ten szum rozrywa napięcie powierzchniowe kropli, którą utworzył wiersz.

[guzik]

panie Klaudiusz
puenta bardzo czytelna-pająk topik ograniczony w swojej przestrzeni życiowej
do kropli powietrza

panie Włodzimierzu
przeglądając dni minione robimy to bezładnie niechronologicznie
jak wiatr liście chaotycznie

bardzo dziękuję za zajrzenie
pozdrawiam serdecznie