kapcana za wysoki próg

[Messalin_Nagietka]

kapcanem zwą tego, co pośród śmietnika,
urwanym czas skleja, z nadziei do wiary
wynosi okruchy i w bólu połyka
co mniej nadgryzione z dystynkcją, z tej miary
swawola w przegranej przyszłości - nim zalśni,
już depcze mu pięty przez próg wyobraźni,

niezdarą w zamknięciu drzwi domu bez marzeń
los pchnięty w ulice skąd wyjść niedołężnie
na szczyty możliwych prawd wprost z wyobraźni
daleko i dalej ubogi, na szczęście
w domysłach utwierdza swej doli poznanie,
za progiem nieszczęścia, gdzie snów wymieranie,

żebraczą udręką - interes i trwanie,
sam słowa dobiera i dłonie do prośby,
by w rzeźbie uświęcić przechodniów, czuwaniem
nad pięknem złożonym do śmierci i choćby
chowano przed światem pod obcas wszechpanów
ktoś w końcu się potknie do nowych kacpanów.

[Gość]

Niech się Pani zdecyduje. Albo P, albo Z.

http://www.poezja.org/debiuty/viewtopic.php?id=14981
http://www.poezja.org/debiuty/viewtopic.php?id=14986
Różnica kilku minut. I w Z i w P.

I w ten oto sposób ten wędruje do warsztatu.

a.

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

jeśli przeszkadza, ze jeden wpuściłem na P a drugi na Z to przepraszam - ale wydaje mi się, że to nie ładnie korygować w ten sposób - odczekałem swój limit i wydaje mi się, że coś jest nie tak - nawet nie dał Pan skomentować nikomu - proszę o przeniesienie tego wiersza w miejsce gdzie go przesłałem

wiersz w P - to kontynuacja moich tkliwości - natomiast w Z - jest nowy

z szacunkiem MN