Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano



pozwoliłam byś odszedł na chwilę
a już włosy skrzą bielą
powolna pamięć uciekła
i minęła nasza wieczność

nie ma drogi powrotnej
wszystkie znaki zgubiłeś
między nami kamień
nie udźwigniesz go
swoim westchnieniem
Opublikowano

@Marlet

Witaj - sporo czasu minęło odkąd cię widziałem na tym portalu .
Tym bardziej ucieszyłem się z twych odwiedzin.
Wielkie dzięki za przeczytanie mego tasiemca .
Twój wiersz zmusza do refleksji a to znaczy że ma w sobie to
coś co zmusza do zadumy ...
Podoba mi się ów kamień którego faktycznie trudno udźwignąć
westchnieniem i nie tylko nim .
Nie dziw się proszę że tak mało wpisów pod twym wierszem
ale ostatnio ten portal bardzo kuleje...w tej chwili to jest norma
której nie umiem wytłumaczyć
Zwłaszcza pod dobrymi wierszami .
życzę miłego wieczoru

Opublikowano

@Waldemar_Talar_Talar
Witaj Talarku.
Podzielam Twoje zdanie co do aktywności tego portalu.
Chyba skończyły się stare dobre czasy :)
Wydaje mi się, że ''nowi '' użytkownicy nie bardzo potrafią komentować.
Nie wczytują się w wiersze.
Ja kiedyś dużo pisałam w Warsztacie , czytałam krytykę, wyciagałam wnioski i dzięki temu wiele się nauczyłam.
Teraz Warsztat praktycznie jest ''martwy''.
Poza tym poziom orgu mocno spadł ale lubię tu zaglądać - pewnie z sentymentu do ''zielonego''
Bardzo dziękuję za komentarz.
Również życzę miłego wieczoru :)

Opublikowano
nie udźwigniesz go
swoim westchnieniem


prawda, którą znam z autopsji. wiersz budzi refleksje. lubię takie.

a tak na marginesie - opuściłabym zaimki ale to tylko takie tam ...moje.

cieplutko pozdrawiam, Marlett :)
Krystyna

  • 2 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Nata_Kruk @Nata_Kruk Dzięki za uważne czytanie .                                                                                                   
    • "Sędziwe lata" Lubię poranki i rodzący się świt, gdy dzień otwiera swe świetliste bramy, bo w każdym z nich odwieczny tętni rytm, którym ku życiu nieustannie zdążamy. W bezkresie galaktyk, pośród gwiezdnych mgławic, jakże niezmierny jest wszechświata stan! Ileż światów zdołał czas już pozostawić, ile początków skrywa wieczności plan? Cóż jest prawdą, którą przyjąć nam wypada, gdy dzieje własne próbujemy pojąć sami? Jesteśmy ledwie pyłem, co się osiada na brzegu wieczności pomiędzy światami. Codziennie, niczym Syzyf, trud podejmujemy, pchając pod górę głaz marzeń i nadzieje, i choć kres drogi przeczuć nieraz umiemy, wciąż serce ku przyszłości ufnie się śmieje. Bo żadne życie nie kończy się spełnieniem, nie ma pożegnań, które niosłyby ukojenie, gdy ciało ustępuje przed przemijaniem, a duch odchodzi w nieznane przestrzenie. Dlatego żyjmy pełnią każdej chwili, tu, gdzie los nas postawił, pod niebem i słońcem, byśmy w godzinie, gdy będziemy odchodzili, mogli rzec: „Żyłem naprawdę” — nim nadejdzie koniec. Bo czas, choć cichy, niestrudzenie naprzód kroczy, nie pytając nikogo o zgodę ni o zdanie, a sędziwe lata przychodzą jak nocą mrok głęboki, nim człowiek zdoła pojąć ich przybywanie. Leszek Piotr Laskowski
    • @Poet Ka Dla mnie to takie otwieranie i zamykanie kolejnych szuflad. Od zewnętrznych uczuć do wewnętrznych. Te szuflady są o tym, co chcę pokazać światu, a co zostawiam dla siebie. Cały wiersz jest drogą, by dojść do słowa "milczenie". Osobiście odbieram to jako ten moment, w którym brakuje słów na tłumaczenie. To nasycenie jest stanem, milczenie nie zniekształca. Pozdrawiam serdecznie 🪻🪻🪻
    • Dziękuję Pani bardzo. Pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...