wyjście

[JacaM]

przestrzeń przygniata
jak upadający dom
ostatnim oddechem drzwi
otwieranych na zewnątrz

biel i tak nas znajdzie
czujesz jak sztywnieją powieki
kiedy wykruszy się światło
zostaną tylko nagie oczy

[Konrad_Redus_Olszewski]

zrezygnowałbym z obydwu "jak", niech to nie będzie tylko miniaturowa bzdurka, a refleksja, która sama wzbudza refleksje

[Wawrzynek]

Chyba te "nagie oczy" będą za mną chodziły...brrr
Ale uczciwie przyznam, że wiersz jest dobry.

[Jacek_Aleksander_Mateusz_SOJAN]

wizja nagich oczu przypomina mi greckie posągi ale bez materii;
teraz czas na wiersz o drzwiach otwieranych do wewnątrz...