Miewałem sny

[Grzegorz_Kochel]

Miewałem sny, których wstyd i nieśmiałośc moja nie wypowie.
W każdym z nich, Twój wdzięk niczym Słów świeżych słodki powiew.
Uśmiech nieznaczny, dystans którego pokorny uczyć się muszę.
I znaczeń, z perspektywy nieszczęśliwej (touche!)

Miewałem sny, w których wsparta o marmuru chłody,
wyprężona jak do skoku stałaś, proponując warunki ugody,
i skrzyżowane palce, zaraz za plecami, w swetrze coloru ecrie.
Gdzie pożoga dziś, gdzie znamionem płomień- to Ty.

Sny w których, godziłem się z blaskiem jedwabiu Twojej skóry,
jakbym szedł na stracenie, obraz czarno-biały, świtem szaroburym,
w kontraście wargi, co smakiem piołunu, a kolorem malin,
bił mnie, strofował, to odrzucał, to znów wabił.

Sny, których sensu, już dawno powinienem nie pamiętać,
których historia wciąż od nowa powtarza się- pokrętna,
i kończy mokrym potem, kusząć tanią atrakcją,
przyznam...
Śnię o Tobie, z niemałą satysfakcją.


Wydaje mi się, że końcowa strofa wymaga przebudowania.
Jeśli jest dobrze- powiedzcie, zostanie.
Jeśli trzeba zmienić, zaraz się zabiorę.

[bazyl_prost]

@Grzegorz_Kochel
koniunkcja Neptuna ze Słońcem , magia słonecznych chęci