Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Jest gdzieś miejsce dla mnie.
Błyszczący krystalicznie czystą wodą staw.
Śpiewające drozdy unoszą się hen wysoko,
Tonąc gdzieś daleko, tuż pod ręką Boga.

Jest gdzieś miejsce dla człowieka,
Pałac lasu, w którym czyste powietrze unosi chmurę prawdy.
Miejsce oddalone od iluzji pędu o tysiące mil,
Przestrzeń, gdzie można oddychać.

Jest tam pałac dla człowieka,
Zbudowany z tysiąca belek wolny dom.
Pośród ciszy natury unoszę się pracując nad lekturą.
Wpatrzony w ducha przeszłości…
Przeglądam z zachwytem kolejne stronice.
Patrząc tak na jasność myśli, mogę spokojnie odetchnąć.

Jest gdzieś dom dla ludzi.
Miejsce, gdzie wolne myśli tworzą chmurę piękna,
A my pośród niej kąpiemy się w czystości słowa.
Jest to pałac dla ludzi,
Miejsce dla człowieka
Jest to…
Jest to przestrzeń dla mnie.

Opublikowano

"Wtedy przemienię się do martwych,
usatysfakcjonowanym będąc, że kamienie
żyją, a poeci umierają" M. Patriota


Dążenie życia. Bo w każdej radości, chcemy więcej piękna i więcej... więcej.
Będąc tu, chcemy być tam. A tam, chcemy nie być tu.
Tu jest miejsce człowieka - jego wyobraźnia. Imaginacja jest "przestrzenią dla mnie" - tylko myśl nasza może być pałacem, dla człowieka.
Nawet samotna noc na sianie, mogłaby być niczym nocą w "pałacu dla ludzi".

Jest to...
jest to nie tylko tęsknota, ale też pragnienie wiecznego samodoskonalenia...

I jest też radość największa, ale ona nie jest przeznaczona dla człowieka, nie na tej ziemi.





  • 1 miesiąc temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Przychodzę do ciebie z miłością. Nasza miłość będzie jak taniec baleriny – lekki i przyjemny. Tańczę ten taniec z baleriną, odnajdując piękno w sobie. Miłość to taniec i nasze codzienne życie. Stworzyliśmy miłość i zarazem taniec. Wytańczyliśmy wszystko, co było do wytańczenia i do życia. Piękno miłości tkwi w nas samych. Otwartość serca otworzy niejedną miłość. Niech gra muzyka do naszego tańca i miłość                                                                                                                                          Lovej . 2026-04-20               Inspiracja . Wasza miłość to...
    • @Charismafilos   Dziękuję. Widzę, że tramwaje po drugiej stronie Wisły też potrafią uruchomić człowiekowi całą poetycką komunikację wewnętrzną. Miło mi, że moje słowa znalazły u Ciebie własne echo.   @Marek.zak1   Bardzo trafnie to ująłeś. Czasem naprawdę nie kobieta komplikuje sprawę, tylko nasza własna wyobraźnia, która prostą drogę zamienia w labirynt. Dziękuję za uważne czytanie i pozdrawiam serdecznie.   @hania kluseczka   Każdy ma własną metodę skracania dystansu. Ja jednak, z natury i z lekkiego uszkodzenia poetyckiego, wolę czasem pobłądzić w słowach niż dojść do celu zbyt To prawda — czasem jedno słowo wystarczy. Ale bywają też tacy, którzy zanim powiedzą „chodź”, muszą jeszcze przejść kawałek przez Gdańsk, morze i własną głowę. Ja najwyraźniej należę do tej mniej praktycznej grupy. Dziękuję i pozdrawiam     Dziękuję. Bardzo dziękuję za ten komentarz. Właściwie odpowiedziałaś na wiersz miniwierszem, i to takim, którego sam chciałbym być autorem. Szczególnie zostaje mi w głowie to, że „milczenie bywa odpowiedzią” — piękne i prawdziwe.  
    • @LessLove Też tak myślę, dziękuję :)
    • Przytul się do mnie życie pozwól mi sobą oddychać bo mam jeszcze małe dzieci które muszę ciebie nauczyć może śmierć wtedy zrozumie że jeszcze nie pora umierać a ja twój oddech wykorzystam i wprowadzę je do dorosłości a potem poddam się twej woli gotowa oddać ciało ciemności uklęknę i będę się długo modlić za to że byłeś takie wspaniałe
    • Wymyślił historię, reklamował siebie.   W końcu uwierzył, trzasnął… i się zjeżył.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...