Lukrowany świat

[Emmka_Szlajfka]

białe kruki dotykają zagubionej tęsknoty

ucieka

poczucie winy
skrywa posępne nieszczęście
rani przemijanie

ból krzyczy i kłamie

cierpi
kiedy ukradkiem i powoli płacze
bo umiera cień
bolesna porażka

pustka

a zemsta śni ...

[Mariusz_Sukmanowski]

Mam problem z jednym słowem : "pustka".
Rozumiem zamysł, bo cóż pozostaje po "bolesnej porażce".

"Pustka " sprzyja także konstrukcji wiersza i umocowaniu tytułu.

Jednak w tekście tak dużo się dzieje, tyle "uczuć" przekrzykuje się w cierpieniu, że malutki paradoks lukrowanego świata daje się zauważyć. Jest pustka i jej nie ma, chociażby z powodu śniącej zemsty
............................... z "wielokropkiem".
Ciąg dalszy nastąpi.Zemstą także można żyć.

To nie są zarzuty, tylko rozważania (moje).

Wers "otwierający" bardzo trafia.
Całość trafia.

"Detalik":
Lepiej (mi) się czyta, kiedy "krzyczy i kłamie" zamieniam miejscami.
( a ) "spoiwo" ostatniego wersu, kasuję.

Miałem jeszcze taki pomysł:

ból kłamie i krzyczy

cierpi
kiedy ukradkiem i powoli płacze
bo umiera cień
bolesna porażka

nadziei

zemsta śni ...


Przepraszam, nie chcę się zapędzać.
pozdr

[Anna_Myszkin]

Emmko, nagromadzenie rzeczownikowych "przekaźników emocji" (tęsknota, nieszczęście, wina, przemijanie, ból, porażka, pustka, zemsta), na tak małym tekście sprawia, że czytelnik się gubi.
Jako ciotka-dobra rada mogę Ci tylko przekazać, co powiedziałby o nim mój niegłupi recenzent, a powiedziałby: "terapia wierszem".

[Emmka_Szlajfka]

@Mariusz_Sukmanowski
dzięki za trafne sugestie, pozdrawiam

[Emmka_Szlajfka]

@Anna_Myszkin
Anno sama prawda, tak wyszło..samą mnie przytłoczyło, to przecież nie mój smak.., pozdrawiam .

[Mariusz_Sukmanowski]

@Anna_Myszkin
"...recenzent, a powiedziałby: "terapia wierszem"."

A gdyby nawet.
Czy zamknięcie takiej dawki negatywnych uczuć ( emocji ) w wierszu ( jak w liście, który trzeba wysłać ), nie jest rodzajem terapii.

Sztuka to rodzaj terapii.
A czy weźmiesz do ręki pędzel, czy ołówek, czy ustnik od trąbki w usta, to już, jak każdemu ...


Taka terapia może wyzwalać także pozytywne wibracje.
Nieprawdaż?
Czy artystyczne zagospodarowanie czasu wolnego od pracy nie można nazwać terapią?

ps
Jeśli czytelnik chce się zgubić, to wierz mi, że szybciej pobłądzi w epopei :)
pozdr

[Anna_Myszkin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Owszem, tylko że odbiorca znacznie szerszy w tym przypadku.



Również zgoda co do przeróżnych form terapii zajęciowej, ale żeby "twory" przestały być jedynie produktami ubocznymi terapii, powinny nieść coś dobrego dla odbiorcy. Ten wiersz akurat na mnie nie zadziałał - być może dlatego, że krzyczy zbyt głośno.
Pozdrawiam.

[Mariusz_Sukmanowski]

@Anna_Myszkin

"Również zgoda co do przeróżnych form terapii zajęciowej, ale żeby "twory" przestały być jedynie produktami ubocznymi terapii, powinny nieść coś dobrego dla odbiorcy. "

Miałem na myśli taką terapię dla samego siebie, a nie swawole w tajemnym kręgu, z zaklęciami pt: będziemy silniejsi ( od jutra - z bliżej nie określona datą ).
Wiersz niesie dobro dla odbiorcy.
Niesie prawdy lukrowanego świata.

Oczywiście pierwsza część twojej wypowiedzi jest jak najbardziej trafiona, tylko że "szerokości" nigdy nie dogodzisz.
:)

[Jacek_Aleksander_Mateusz_SOJAN]

@Emm_Szlajfka

pośród tylu przymiotnikowanych czasowników rzeczywiście lektura (białe kruki) są środkiem pobudzającym i wyzwalającym tęsknotę...
szkoda, że słowa wiszą w abstrakcie, że ból który krzyczy nie ma odnośnego tła, podobnie z porażką i zemstą...to ostatnie zabrzmiało groźnie!

[Stefan_Rewiński]

Dobre.

[Piotr_Płoszaj]

@Emm_Szlajfka
To jest napisane tak trywialnie i sztampowo, że nic nie pozwala się tu zatrzymać [mówię tu o odbiorcach na wyższym poziomie... niż gimnazjalnym] ... Leci wszystko ciurkiem, ciurkiem...

Ps: Co ten tekst robi w dziale dla wprawnych?

pozdrawiam

[Emmka_Szlajfka]

@Piotr_Płoszaj
bardzo trafna recenzja. bingo. zaplątał się prowokacyjnie.
cenię bystrzaków. pozdrawiam.